Faryzei žadajuć znaku z nieba. Ab faryzejskaj kiśli
1 I prystupili da jaho faryzei i sadukiei i, spakušajučy, prasili jaho, kab pakazaŭ im znak z nieba.[1]
2 Ale jon, adkazaŭšy, skazaŭ im: Kali nastanie wiečar, wy kažacie: "Pahoda budzie, bo nieba čyrwonaje".
3 Dyk woblik nieba wy ŭmiejecie paznawać, a znakaŭ času paznać nia možacie?
4 Rod niahodny i čužałožny znaku šukaje, a znak jamu nia budzie dadzieny, aprača znaku Jony praroka. I pakinuŭšy ich, adyjšoŭ.[2]
5 Kali-ž wučni jahony pierapłyli na toj bok mora, zabylisia ŭziać chleba.
6 Jon skazaŭ im: Hladziecie, ścieražeciesia kiśli faryzejaŭ i sadukiejaŭ.
7 Jany-ž razwažali ŭ sabie, kažučy: Heta tamu, što my nia ŭziali chleba.
8 A Jezus, wiedajučy, skazaŭ: Čamu-ž wy razwažajecie ŭ sabie, maławiernyja, što nia majecie chleba?
9 Ci jašče nie razumiejecie i nia pomnicie ab piaci chlaboch na piać tysiač čaławiek i kolki kašoŭ wy nabrali?
10 Ani ab siami chlaboch na čatyry tysiačy čaławiek i kolki kašoŭ wy nabrali?
11 Jak-ža ž wy nie razumiejecie, što nie ab chlebie ja wam kazaŭ: Ścieražeciesia kiśli faryzejaŭ i sadukiejaŭ?
12 Tady zrazumieli, što jon hawaryŭ ścierahčysia nia kiśli chlebnaje, ale nawuki faryzejaŭ i sadukiejaŭ.
Piotr — skałoju Kaścioła
13 Jezus-ža pryjšoŭ u starony Cezarei Filipawaj i pytaŭsia ŭ swaich wučniaŭ, kažučy: Za kaho ludzi majuć Syna čaławiečaha?[3]
14 A jany skazali: Adny za Jana Chryściciela, druhija za Haljaša, inšyja-ž za Jaremija abo za adnaho z prarokaŭ.
15 Skazaŭ im Jezus: A wy za kaho mianie majecie?
16 Adkazwajučy Symon Piotr skazaŭ: Ty jość Chrystus, Syn Boha žywoha.
17 A Jezus adkazwajučy, skazaŭ jamu: Bahasłaŭleny ty, Symonie, synie Jony, bo cieła i kroŭ nie abjawiła tabie, ale Ajciec moj, katory jość u niebie.[4]
18 I ja tabie kažu, što ty jość Piotr (skała), i na hetaj skale zbuduju kaścioł moj i bramy piekła nie pieramohuć jaho.[5]
19 I tabie dam klučy karaleŭstwa niebiesnaha, i što tolki zwiažaš na ziamli, budzie raźwiazana i ŭ niebie.[6]
20 Tady zahadaŭ swaim wučniam, kab nikomu nie kazali, što jon jość Jezus Chrystus.[7]
Chrystus pradkazwaje swaju nawuku
21 Ad taho času pačaŭ Jezus adkrywać swaim wučniam, što treba jamu iści ŭ Jeruzalim i mnoha ciarpieć ad staršych, i knižnikaŭ, i staršych świataraŭ, i być zabitym, i na treci dzień uwaskresnuć.
22 A Piotr, uziaŭšy jaho, pačaŭ dakarać jamu, kažučy: Paškaduj siabie, Panie, nia budzie z taboj hetaha![8]
23 Jon-ža, abiarnuŭšysia, skazaŭ Piatru: Adyjdzi ad mianie, šatanie! Ty dla mianie pakusa, bo nie razumieješ taho, što Božaje, ale što čaławiečaje.[9]
24 Tady Jezus skazaŭ swaim wučniam: Kali chto choča iści za mnoju, niachaj adračecca ad samoha siabie, i woźmie kryž swoj, i idzie za mnoju.
25 Bo chto-b chacieŭ źbierahčy žyćcio swajo, zahubić jaho, a chto-b zahubiŭ žyćcio swajo dziela mianie, znojdzie jaho.
26 Bo jakaja karyść čaławieku, kali-b jon uwieś świet zdabyŭ, a dušy swajej paškodziŭ? Abo jakuju zamienu daść čaławiek za dušu swaju?
27 Bo Syn čaławiečy pryjdzie ŭ sławie Ajca swajho z aniołami swaimi i tady addaść kožnamu pawodle jaho čynaŭ.
28 Sapraŭdy kažu wam: Jość niekatoryja z stajačych tut, jakija nie spaznajuć śmierci, pakul nia ŭbačać Syna čaławiečaha, prychodziačaha ŭ karaleŭstwie swaim.[10]
Каментары ці зноскі:
1 1 — Faryzei, nia hledziačy na stolki cudaŭ Chrystusa, jašče damahajucca nowych cudaŭ, niejkaha znaku z nieba, jakim-by Jezus dakazaŭ swajo Boskaje pasłanstwa.
4 2 — Znaki času — heta praroctwy, świedčańni Jana Chr. i cudy Chrystusa. Faryzei ŭsiaho hetaha nie razumiejuć.
13 3 — Pytaŭsia Jezus nia dziela taho, kab dawiedacca, ale kab pawučyć swaich wučniaŭ i dać akaziju Piatru wyznać swaju wieru ŭ Syna Božaha.
17 4 — Nie swaimi siłami i rozumam dajšoŭ Piotr da hetaha prakanańnia, ale pry pomačy łaski i abjawy Božaj.
18 5 — Paaramajsku "Kiefa", a pałacinsku "petra", značyć skała. Piotr, pawodle hetych słoŭ Chrystusa, mieŭ być skałoju, fundamentam i asnowaj dla Kaścioła.
19 6 — Klučy, jak daŭniej tak i ciapier, aznačajuć uładu. Dyk aproč hodnaści być fundamentam Kaścioła, Chrystu abiacaje dać jašče Piatru paŭnatu ŭłady ŭ hetym Kaściole, bo što-tolki Piotr pastanowić (źwiaža abo raźwiaža) na ziamli, budzie prawamocnym i ŭ niebie.
20 7 — Žydy da taho času nie pazbylisia jašče pamyłkowych prakanańniaŭ ab ziamnym charaktary mesyjanskaha karaleŭstwa, dyk pašyrańnie wiestak ab prychodzie Mesyjaša mahło-b wyklikać u narodzie niespakoj i bunt prociŭ rymlan.
22 8 — Piotr i druhija apostały nie mahli zrazumieć, kab Mesyjaš dy moh ciarpieć i ŭmierci. Apostały, tak jak i ŭwieś žydoŭski narod, byli prakanany, što Mesyjaš u swaim ziamnym karaleŭstwie budzie panawać na wieki, zatym Piotr choča ŭhawaryć Jezusu, što z im hetaha ciarpieńnia nia budzie.
23 9 — Šatan (paaramajsku "satana" značyć worah, praciŭnik, spakuśnik. Piotr sapraŭdy byŭ tady spakuśnikam dla Chrysta, bo adhawarywaŭ ad muki i razam z hetym ad adkupleńnia čaławiectwa.
28 10 — Niekatoryja dumajuć, što hety prychod aznačaje sud Chrystowy nad Jeruzalimam u 70 h. pa Nar. Chr., kali byŭ zburany Jeruzalim. Waładarstwa Chrystowa (Kaścioł) tady było ŭžo mocna pašyryŭšysia i razam z hetym žyli jašče niekatoryja z apostałaŭ i wučniaŭ Chrystowych.
Знайшлі памылку ў тэксце? Вылучыце яе і націсніце:
Ctrl + Enter
Świataja Ewanelija Jezusa Chrysta pawodle Mateuša, 16 разьдзел
Звярніце ўвагу. Нумары вершаў — гэта спасылкі, якія вядуць на раздзел з параўнаннем перакладаў. Паспрабуйце, магчыма, вы будзеце прыемна здзіўлены.
