Біблія » Пераклады » Рeraklad V. Hadleuski

Łukaša 10 Pawodle Łukaša 10 разьдзел

Razasłańnie i pawarot 72 wučniaŭ

1 Paśla-ž hetaha wyznačyŭ Pan i druhich siemdziesiacioch dwuch, i pasłaŭ pa dwuch pierad woblikam swaim i ŭsiaki horad i miesca, kudy sam mieŭsia pryjści.
2 I kazaŭ im: Žniwo-to wialikaje, ale rabotnikaŭ mała; dyk prasiecie pana žniwa, kab pasłaŭ rabotnikaŭ na žniwo swajo.
3 Idziecie! Woś ja pasyłaju was jak jahniat pamiž waŭkoŭ.
4 Nie niasiecie miaška, ani torby, ani abutku, i nikoha ŭ darozie nia witajcie.
5 U jaki-kolečy dom uwojdziecie, pierš skažecie: Supakoj hetamu domu.
6 I kali tam budzie syn supakoju, supačynie na im supakoj waš; kali-ž nie, da was wierniecca.
7 U tym-ža domie astawajciesia, jadučy i pjučy toje, što ŭ ich jość; bo wart rabotnik naharody swajej. Nie pierachodźcie z domu ŭ dom.
8 I ŭ jaki-kolečy horad uwojdziecie, i pryjmuć was, ješcie, što pałožać pierad wami;
9 i azdaraŭlajcie chworych, jakija ŭ im jość i kažecie im: Prybliziłasia da was karaleŭstwa Božaje.
10 I ŭ jaki-kolečy horad uwojdziecie i nia pryjmuć was, wyjšaŭšy na wulicy jaho, skažecie:
11 "Nawat pył, jaki prystaŭ da nas z wašaha horadu, abtrasajem na was. Adnak wiedajcie toje, što prybliziłasia karaleŭstwa Božaje".
12 Kažu wam, što Sadomie ŭ toj dzień budzie lahčej, čym henamu horadu.
13 Hora tabie, Korozain, hora tabie, Betsajda! Bo kab u Tyry i Sydonie dziejalisia takija cudy, jakija dziejalisia ŭ was, daŭno-by, siedziačy ŭ wałasianicy i popieli, pakutawali.
14 Adnaka-ž Tyru i Sydonu lahčej budzie na sudzie, čym wam.
15 I ty, Kaparnaumie, až da nieba ŭźniesienaje, až da piekła budzieš apuščana.
16 Chto was słuchaje, mianie słuchaje; i chto wami pahardžaje, mnoju pahardžaje. A chto mnoju pahardžaje, pahardžaje tym, katory pasłaŭ mianie.
17 I wiarnulisia siemdziesiacioch dwuch z radaściaj, kažučy: Panie, nawat djabły paddajucca nam u imia twajo.
18 I skazaŭ im: Ja widzieŭ djabła, padajučaha z nieba jak małanka.
19 Woś ja daŭ wam uładu stupać pa źmiejach i skarpijonach, i pa ŭsiej sile woraha, i ničoha wam nie paškodzić.
20 Adnaka-ž nie radujciesia z taho, što duchi wam paddajucca, ale radujciesia, što imiony wašyja zapisany ŭ niebie.
21 U tuju časinu ŭzradawaŭsia Ducham światym i skazaŭ: Słaŭlu ciabie, Ojča, Panie nieba i ziamli, što zakryŭ hetaje pierad mudrymi i razumnymi, a abjawiŭ hetaje maleńkim. Tak, Ojča, bo hetak spadabałasia tabie.
22 Usio mnie adadana Ajcom maim. I nichto nia wiedaje, chto jość Syn, tolki Ajciec; i chto jość Ajciec, tolki Syn i kamu-b Syn zachacieŭ abjawić.
23
24
Dziejnaja luboŭ Boha i bližniaha. Prypowieść ab miłasernym samaraninie

25 I woś niejki wučony ŭ zakonie ŭstaŭ, prabujučy jaho i kažučy: Wučyciel, što robiačy zdabudu ja žyćcio wiečnaje?
26 A jon skazaŭ da jaho: U zakonie što napisana, jak čytaješ?
27 Jon adkazwajučy skazaŭ: "Lubi Pana Boha twajho ŭsim sercam twaim, i ŭsieju dušoju twajeju, i ŭsimi siłami twaimi, i ŭsiej myślaj twajeju, a bližniaha twajho jak samoha siabie" (Paŭł. Pr. 6, 5; Lew. 19, 18).
28 I skazaŭ jamu: Dobra ty adkazaŭ, hetaje rabi i budzieš žyć.
29 A jon, chočučy sam siabie apraŭdać, skazaŭ da Jezusa: A chto moj bližni?
30 Jezus-ža adkazwajučy skazaŭ: Niejki čaławiek išoŭ z Jeruzalimu ŭ Jerychon i trapiŭ na razbojnikaŭ, jakija jaho i ahrabili, i narabiŭšy ranaŭ adyjšli, pakinuŭšy ledź žywoha.
31 I zdaryłasia, što hetaj samaj darohaj išoŭ niejki światar i, uhledzieŭšy jaho, prajšoŭ mima.
32 Taksama i lewit, budučy kala miesca i bačačy jaho, prajšoŭ.
33 Niejki-ž samaranin, adbywajučy padarožu, prachodziŭ kala jaho, i ŭhledzieŭšy jaho, źlitawaŭsia.
34 I prybliziŭšysia, abwiazaŭ rany jaho, naliŭšy aliwy i wina; i ŭzłažyŭšy jaho na žywiołu swaju, zawioz u zajezd i zaapiekawaŭsia im.
35 A nadruhi dzień wyniaŭ dwa dynary i daŭ haspadaru zajezdu i skazaŭ: Miej jaho ŭ apiecy, i što-tolki wydasi bolej, ja, kali wiarnusia, addam tabie.
36 Katory z hetych troch, zdajecca tabie, byŭ bližnim tamu, chto trapiŭ na razbojnikaŭ?
37 A jon skazaŭ: Toj, chto ŭčyniŭ nad im miłaserdzie. I skazaŭ jamu Jezus: Idzi, i ty rabi taksama.
Jezus u Betanii

38 Stałasia-ž, kali jany išli, i jon uwajšoŭ u wadno miastečka, i adna žančyna, na imia Marta, pryniała jaho ŭ swoj dom.
39 A ŭ jaje była siastra na imia Maryja, i jana siedziačy kala noh Pana, słuchała słowa jaho.
40 A Marta starałasia kala roznaj pasłuhi. Jana stała i skazała: Panie, ci ty nia dbaješ, što siastra maja pakinuła mianie adnu pasłuhawać? Dyk skažy jej, kab mnie pamahła.
41 I adkazwajučy skazaŭ jej Pan: Marta, Marta, ty kłapociśsia ab wielmi mnohim,
42 a adno patrebnaje. Maryja najlepšuju čaść wybrała, jakaja nia budzie adniata ad jaje.

Каментары ці зноскі:

4 Hetymi sławami Chrystus zahadywaje swaim wučniam wieści žyćcio ŭbohaje i ŭ darozie nie marnawać času na prywitańni, jakija pa ŭschodniamu abyčaju byli wielmi daŭhija i nie zajmacca ŭ bieskarysnyja hutarki.

6 "Syn supakoju" — heta značyć: čaławiek, jaki wart supakoju, čaławiek z dobraju wolaju, spakojny i zhodny. Z dalejšych słoŭ Chrysta widać, što nia ŭsiudy słowy wučniaŭ buduć pryniaty, hetyja słowy časam wiernucca da ich biez pažadanaha rezultatu.

8 Chrystus zahadywaje tut swaim wučniam nia być wymahajučymi i kapryznymi ŭ jadzie.

30 Daroha pamiž Jeruzalimam i Jerychonam była pustynnaja i tam časta napadali razbojniki.

34 Staradaŭnyja ŭžywali časta aliwy i wina pry lekawańni ranaŭ.

35 Dwa dynary — heta płata za dwa dni napierad, bo štodziennaje ŭtrymańnie kaštawała dynara.

37 Chrystus zahadywaje tut pamahać z lubowi usim ludziam, biaz roźnicy wiery i narodnaści, bo ŭsie ludzi — našy bližnija.


Знайшлі памылку ў тэксце? Вылучыце яе і націсніце: Ctrl + Enter

Świataja Ewanelija Jezusa Chrysta pawodle Łukaša, 10 разьдзел

Звярніце ўвагу. Нумары вершаў — гэта спасылкі, якія вядуць на раздзел з параўнаннем перакладаў. Паспрабуйце, магчыма, вы будзеце прыемна здзіўлены.