Ёва 9 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Чарняўскага 2002
«Сапраўды, ведаю, што так ёсьць, але як апраўдаецца чалавек перад Богам?
Калі хто захоча спрачацца з Ім, Ён не адкажа яму нават на адно пытаньне з тысячы.
Ён — мудры розумам і магутны сілаю. Хто супрацівіцца Яму і застанецца цэлым?
Ён пераносіць горы, і ня ведаюць яны, што Ён пераварочвае іх у гневе Сваім.
Ён зрушвае зямлю з месца ейнага, і падваліны яе трасуцца.
Ён загадвае сонцу, і тое не ўзыходзіць, і на зоркі накладае пячатку.
Ён Сам расьцягвае нябёсы і крочыць па хвалях марскіх.
Ён стварыў Воз, Касцоў, Стажар’е і зоркі паўднёвая.
Ён творыць вялікія і недасьледныя рэчы і цуды, якіх ніхто палічыць ня можа.
Калі Ён прыйдзе да мяне, я ня ўбачу Яго, а калі Ён адыйдзе, не заўважу.
Калі Ён раптам схопіць, хто Яму перашкодзіць? Або хто зможа сказаць: “Што Ты робіш?”
Бог ня стрымлівае гневу Свайго, перад ім схіляюцца служкі Рагава.
Дык хто я такі, каб адказваць Яму і гаварыць з Ім падабранымі словамі?
Хоць бы я быў праведны, ня буду адказваць, буду толькі маліць Судзьдзю свайго.
Калі буду клікаць, і Ён адкажа, не паверу, што Ён выслухаў голас мой.
Ён можа зьнішчыць ураганам мяне, і павялічыць раны мае без прычыны.
Ён ня дасьць супакою душы маёй, і напоўніць мяне бядотамі.
Што да сілы, дык Ён мацнейшы, што да суду, дык хто зможа Яго вінаваціць?
Калі б я хацеў сябе апраўдаць, вусны мае асудзяць мяне. І калі б я выявіўся нявінным, Ён прызнае мяне вінаватым.
Калі б я быў невінаваты, гэтага ня хоча ведаць душа мая, і я асуджу жыцьцё сваё.
Усё адно, кажу я, і невінаватага, і грэшнага Ён зьнішчыць разам.
Калі раптоўна некага біч [сьмерці] забівае, з бяды нявінных Ён насьміхаецца.
Зямля аддадзена ў рукі бязбожных, аблічча судзьдзяў яе Ён закрывае. Калі ня Ён гэта, дык хто?
Дні мае хутчэйшыя за бегуна, уцяклі і ня бачылі дабра,
праляцелі, як чаўны з чароту, і як арол, які імкне за здабычай.
Калі я скажу: “Забудуся пра смутак свой, зьмяню аблічча сваё і стану я вясёлы”
дык дрыжу дзеля ўсіх пакутаў маіх, ведаючы, што Ты не апраўдаеш мяне.
Калі я такі грэшны, навошта дарма мучуся?
Калі б я памыўся ў вадзе са сьнегу і лугам абмыў рукі свае,
і тады Ты ўвапхнеш мяне ў балота, і будзе брыдзіцца мною адзеньне маё.
Бо Ён — не чалавек, падобны да мяне, каб я мог адказаць Яму. Ён — не чалавек, з якім мне разам ісьці на суд.
Няма між намі пасярэдніка, які паклаў бы руку на абодвух.
Няхай Ён забярэ ад мяне біч Свой, і страх Ягоны няхай не палохае мяне.
І тады я буду гаварыць, і ня буду баяцца Яго, бо так я ня маю адвагі.
