Псалтыр 112 псалом

Псалтыр
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Чарняўскага 2002

 
 

Альлелюя! Шчасьлівы той чалавек, які баіцца ГОСПАДА і ў прыказаньнях Ягоных мае ўпадабаньне вялікае.
 

Магутным будзе на зямлі насеньне ягонае; пакаленьне правых будзе дабраслаўлёнае.
 

Маёмасьць і багацьце ў доме ягоным, і праведнасьць ягоная будзе трываць вечна.
 

Узыходзіць у цемры сьвятло правым, літасьцівы і спагадлівы, і праведны [Бог].
 

Добра чалавеку, які літуецца і пазычае, які справы свае вядзе згодна з судом.
 

Бо ён ніколі не пахісьнецца; у вечнай памяці будзе праведнік.
 

Ня будзе баяцца, чуючы вестку благую; моцнае сэрца ягонае, ён спадзяецца на ГОСПАДА.
 

Умацаванае сэрца ягонае, ён ня будзе баяцца, аж пакуль угледзіць [загубу] прыгнятальнікаў сваіх.
 

Раскідаў, раздаў бедным; праведнасьць ягоная трывае вечна, рог ягоны ўзьнімецца ў славе.
 

Угледзіць гэта бязбожнік і будзе злаваць, скрыгатаць ён будзе зубамі і змарнее, і жаданьне бязбожніка загіне.