2 да Карынфянаў 2 разьдзел

Другое пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Чарняўскага 2003

 
 

Але я судзіў у сабе не прыходзіць да вас ізноў у смутку,
 
Я пастанавіў сам у сабе, каб не ісці да вас зноў у смутку,

бо, калі я засмучаю вас, хто разьвяселіць мяне, як ня той, хто засмучаны мною?
 
бо, калі я вас засмучаю, хто мяне парадуе, калі не той, хто быў мною засмучаны?

І я пісаў вам гэта, каб, прыйшоўшы, ня мець смутку ад тых, ад якіх я мусіў мець радасьць. Я маю пэўнасьць адносна ўсіх вас, што мая радасьць — для ўсіх вас [радасьць].
 
І пісаў я вам пра гэта, каб, прыбыўшы, не мець смутку ад тых, ад якіх належала радавацца, бо я перакананы адносна ўсіх вас, што мая радасць таксама вашая.

Бо з вялікага прыгнёту і ўціску сэрца пісаў я вам з многімі сьлязьмі, не каб вы былі засмучаныя, але каб спазналі любоў, якую я з лішкам маю да вас.
 
Бо з вялікім жалем і тугою сэрца ды са слязамі пісаў я вам не дзеля таго, каб засмуціць вас, але каб вы адчулі, якую вялікую любоў маю я, асабліва ж да вас.

А калі хто засмуціў, не мяне засмуціў, але часткова, каб [яго] не абцяжарваць, усіх вас.
 
Калі хто засмуціў, то не мяне засмуціў, але, каб лішне не сказаць, часткова і ўсіх вас.

Даволі гэткаму самога дакараньня ад большасьці;
 
Такому хопіць кары, вызначанай большасцю,

так што лепш ужо вам дараваць [яму] і суцешыць, каб гэтакі ня быў ахоплены смуткам празьмерным.
 
але лепш, каб вы такому даравалі ды суцешылі, каб празмерная згрызота яго не ахапіла.

Дзеля гэтага загадваю вам засьведчыць яму любоў.
 
Таму прашу вас, каб выказалі такому любоў.

Бо дзеля гэтага я і пісаў, каб выпрабаваць вас, ці ў-ва ўсім вы паслухмяныя.
 
З гэтаю мэтаю я пісаў, каб спазнаць вашу выпрабаванасць, ці ва ўсім вы паслухмяныя.

А каму вы што даруеце, таму і я; бо і я, калі што дараваў каму, дараваў дзеля вас перад абліччам Хрыста,
 
Каму вы даруеце, таму і я; бо і я, калі каму дараваў, дык дараваў дзеля вас перад абліччам Хрыста,

каб не ашукаў нас шатан; бо нам вядомыя думкі ягоныя.
 
каб не звёў нас шатан, бо думкі яго добра нам вядомыя.

Калі ж я прыйшоў у Трааду дзеля Эвангельля Хрыстовага і дзьверы былі мне адчыненыя ў Госпадзе,
 
Калі я прыбыў у Трааду дзеля дабравесця Хрыстовага і брама была мне адкрыта ў Госпадзе,

я ня меў патолі духу майму, не знайшоўшы Ціта, брата майго, але, разьвітаўшыся з імі, пайшоў у Македонію.
 
я не меў супакою духу майму, бо не спаткаў Ціта, брата майго. Таму я развітаўся з імі і падаўся ў Мацэдонію.

Падзяка ж Богу, Які заўсёды дае нам трыюмфаваць у Хрысьце, і водар веданьня пра Сябе выяўляе праз нас у-ва ўсякім месцы.
 
Хай будзе Богу падзяка за тое, што дае нам перамагаць у Хрысце заўсёды, ды праз нас ва ўсякім месцы выяўляе водар пазнання Свайго.

Бо мы — слодыч Хрыстовая для Бога ў тых, якія збаўленыя, і ў тых, якія гінуць.
 
Мы вось мілы Богу водар Хрыстовы сярод тых, што дасягаюць збаўлення, і сярод тых, што гінуць:

Для адных — водар сьмерці на сьмерць, а для другіх — водар жыцьця на жыцьцё. І хто здатны на гэта?
 
для адных — водар ад смерці на смерць, а для другіх — водар ад жыцця на жыццё. І хто здатны на гэта?

Бо мы не фальшуем слова Божае, як многія, але гаворым у шчырасьці, як ад Бога, перад Богам у Хрысьце.
 
Бо мы не фальшуем Слова Божага, як многія, але прамаўляем шчыра, як ад Бога на віду Бога ў Хрысце.