Псалтыр 139 псалом
Псалтыр
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Чарняўскага 2012
Кіраўніку хору. Давіда. Псальм. ГОСПАДЗЕ, Ты дасьледаваў мяне і ведаеш [мяне].
Кіраўніку хору. Псальм. Давідаў.
Ты ведаеш, калі я сядаю і калі я ўстаю; разумееш думку маю здалёк.
Вырві мяне, Госпадзе, ад ліхога чалавека, сцеражы мяне ад гвалтаўніка.
Сьцежку маю і ляжаньне маё Ты спазнаў, і ўсе шляхі мае Табе вядомыя.
Яны задумваюць у сэрцы ліхое, цэлы дзень узнімаюцца на бойкі.
Бо няма яшчэ словаў на языку маім, а Ты, ГОСПАДЗЕ, ведаеш усё.
Востраць языкі свае, як змяя, яд змяіны — у вуснах іх.
Ззаду і сьпераду Ты абняў мяне і паклаў на мяне руку Тваю.
Усцеражы мяне, Госпадзе, ад рукі грэшніка, ухавай мяне ад гвалтаўніка.
Надзвычай дзівоснае веданьне, перавышае мяне, не магу яго сьцяміць!
Пыхліўцы хаваюць пятлю на мяне і шнуры расцягваюць, як сетку.
Куды мне ісьці ад Духа Твайго і ад аблічча Твайго куды ўцячы?
Кажу Госпаду: Ты мой Бог, Госпадзе, выслухай голас малення майго.
Калі б я ўзыйшоў на неба, Ты там; калі б паслаў сабе [ложак] у пекле, — вось, [і там] Ты!
Госпадзе, Божа, магуцце збаўлення майго, Ты ўхавай галаву маю ў дзень бою.
Калі б я ўзяў крылы сьвітаньня, калі б пасяліўся на канцы мора,
Не спаўняй, Госпадзе, жадання бязбожніка і не выконвай намераў яго. Хай не падымаюць
там таксама рука Твая вадзіла б мяне, і трымала б мяне правіца Твая.
галавы тыя, што акружаюць мяне, хай злоснасць іх вуснаў пакрые іх.
Калі б я сказаў: «Няхай цемра пакрые мяне, і ноччу няхай станецца сьвятло вакол мяне»,
Хай спадуць на іх вуглі агністыя, укінь іх у яму, і няхай не падымуцца.
дык і цемра ня будзе цёмнай для Цябе, і ноч заясьнее, як дзень; цемра, як сьвятло.
Балбатун хай не застанецца на зямлі, ліха апануе гвалтаўніка на пагібель.
Бо Ты стварыў ныркі мае, выткаў мяне ва ўлоньні маці маёй.
Уведаў я, што Госпад учыніць суд над убогім і адпомсціць за беднага.
Слаўлю Цябе, бо я захапляльна і дзівосна збудаваны; цудоўныя справы Твае, і душа мая ведае [гэта] добра.
Толькі справядлівыя будуць вызнаваць імя Тваё і праўдзівыя будуць жыць на віду ў Цябе.
Не былі схаваныя косткі мае перад Табою, калі я кшталтаваўся пад заслонай, быў вытканы ў глыбінях зямлі.
Зародак мой бачылі вочы Твае; і ў кнізе Тваёй запісаны ўсе дні, што былі вызначаны, калі яшчэ ніводнага з іх не было.
Якія каштоўныя для мяне думкі Твае, Божа, якая вялікая безьліч іх!
Лічу іх, але іх больш, чым пяску. Я буджуся, і я ўсьцяж з Табою.
Калі б Ты, Божа, забіў бязбожніка, тады людзі крывавыя адыйдуць ад мяне.
Яны гавораць супраць Цябе зламыснае; дарэмна робяць сябе ворагамі Тваімі.
Ці ж ня мушу я ненавідзець тых, што ненавідзяць Цябе, ГОСПАДЗЕ, і брыдзіцца тымі, што супраць Цябе паўстаюць?
Нянавісьцю поўнай я іх ненавіджу, яны сталіся ворагамі для мяне.
Дасьледуй мяне, Божа, і спазнай сэрца маё, выспрабуй мяне і спазнай думкі мае!
І паглядзі, ці не на гаротным я шляху, і шляхам вечнасьці вядзі мяне.
