Псалтыр 71 псалом
Псалтыр
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Чарняўскага 2012
У Табе, ГОСПАДЗЕ, я маю надзею. Ня дай мне асароміцца на вякі!
Саламонаў. Божа, суд Твой перадай цару і справядлівасць Тваю сыну царскаму.
Паводле праведнасьці Тваёй выратуй мяне і вызвалі! Прыхілі да мяне вуха Тваё і збаў мяне!
Хай валадарыць па справядлівасці над народам Тваім, а над убогімі Тваімі па законе.
Будзь мне скалой, дзе сяліба мая, куды прыходжу заўсёды, дзе Ты даў загад, каб збавіць мяне, бо Ты — скала мая і замчышча маё.
Хай горы прынясуць мір для народа, а ўзгоркі — справядлівасць.
Божа мой, вызваль мяне з рукі бязбожніка, з рукі беззаконьніка і прыгнятальніка.
Ён судзіць будзе жабракоў народа і збавіць сыноў убогага і ўпакорыць паклёпніка.
Бо Ты — надзея мая, Госпадзе, ГОСПАДЗЕ, пэўнасьць мая з маладосьці маёй!
Будзе жыць ён разам з сонцам і пакуль свеціць месяц у пакаленні і пакаленні.
На Цябе я абапіраўся ад чэрава [маці]; з нутра маці маёй Ты вывеў мяне; дык Табе заўсёды хвала мая!
Сыдзе ён, быццам дождж на траву і быццам залева, што абвадняе зямлю.
Быццам дзіва стаўся я для многіх, але Ты — прыстанішча маё моцнае.
У днях яго зацвіце справядлівасць і паўната спакою, пакуль не пагасне месяц.
Няхай будуць напоўненыя вусны мае хвалой Табе, кожны дзень — услаўленьнем Цябе.
будзе валадарыць ад мора аж да мора і ад ракі аж да ўскрайкаў сусвету.
Не адкінь мяне ў час старасьці маёй. Калі зьнікнуць сілы мае, Ты не пакінь мяне!
Перад ім будуць падаць жыхары пустыні, і непрыяцелі яго лізаць будуць зямлю.
Бо змаўляюцца ворагі мае супраць мяне, і тыя, што сочаць за душою маёй, радзяцца між сабою,
Цары Тарсіса і вострава прынясуць дары, цары Арабаў і Сабы дашлюць яму падарункі.
кажучы: «Бог пакінуў яго; дык ганіцеся за ім і схапіце яго, бо няма ў яго ратунку!»
І паклоняцца яму ўсе цары, і ўсе народы служыць яму будуць.
Божа, не аддаляйся ад мяне! Божа мой, пасьпяшайся на ўспамогу мне!
Бо ён вызваліць убогага, які прызывае яго, і беднага, у якога не было ўспаможцы.
Няхай будуць асаромленыя і зьнішчаныя тыя, што супрацьстаяць душы маёй! Няхай ганьбай і сорамам пакрыюцца тыя, што шукаюць ліхога для мяне!
Пашкадуе ён беднага і ўбогага, і душы бедных ён уратуе.
А я заўсёды буду спадзявацца і множыць усю хвалу Тваю.
Уратуе ён душы іх ад прыгнёту і гвалту, і кроў іх дарагая будзе для яго.
Вусны мае будуць абвяшчаць праведнасьць Тваю, і цэлы дзень — выратаваньне Тваё, бо ім лічбы ня ведаю я!
Дык будзе жыць ён, і дадуць яму ад золата Арабіі, і будуць маліцца за яго заўсёды; цэлы дзень дабраслаўляць будуць яго.
Перайду да магутнасьці Госпада, ГОСПАДА, буду ўзгадваць праведнасьць Тваю, толькі Тваю!
І будзе дастатак хлеба на зямлі, закалышацца ён на вяршынях гор; быццам Лібан, плод яго, і расквітнее [насельніцтва] гарадоў, быццам трава зямлі.
Божа, Ты вучыў мяне з маладосьці маёй, і дагэтуль я пра цуды Твае апавядаю.
Хай будзе дабраславёна імя яго вечна, пакуль [свеціць] сонца, будзе жыць імя яго. І будуць дабраславёныя ў ім усе пакаленні зямныя, усе народы ўзвялічаць яго.
І да старасьці, і да сівізны не пакідай мяне, Божа, пакуль я пра рамяно Тваё не распавяду пакаленьню гэтаму і пра магутнасьць Тваю — усім, што народзяцца яшчэ.
Дабраславёны Госпад Бог, Бог Ізраэля, Які сам адзін творыць цуды.
Бо праведнасьць Твая, Божа, аж да вышыняў, Ты чыніш вялікія рэчы. Божа, хто падобны да Цябе?
І дабраславёнае імя велічнасці Яго навечна; і напоўніцца велічнасцю Яго ўся зямля. Хай будзе так, хай будзе!
Ты даў нам угледзець шмат трывог і ліха, але Ты вернеш нас да жыцьця і з бяздоньняў зямлі зноў узьнімеш нас.
Ты памножыш велічнасьць маю і зноў пацешыш мяне.
Дык я буду славіць на музычных інструмэнтах Цябе, мой Божа, і праўду Тваю! Буду выслаўляць Цябе на гусьлях, Сьвяты Ізраіля!
Узрадуюцца вусны мае, бо я Цябе выслаўляю, і душа мая, што Ты выбавіў яе.
І язык мой будзе цэлы дзень разважаць пра праведнасьць Тваю, бо асаромленыя і ў ганьбе тыя, што шукалі ліха для мяне.
