Мацьвея 23 разьдзел

 

 

Тады Ісус прамовіў да натоўпаў і вучняў Сваіх,

 

Тады звярнуўся Ісус да людзей і да вучняў Сваіх,

кажучы: «На Майсеевай лаве паселі кніжнікі і фарысэі.

 

кажучы: «На пасадзе Майсеевым заселі кніжнікі і фарысеі.

Дык усё, што скажуць вам захоўваць, захоўвайце і рабіце, але не рабіце паводле ўчынкаў іхніх, бо яны кажуць і ня робяць.

 

Дык усё, што яны вам скажуць, захоўвайце і рабіце, але паводле ўчынкаў іх не рабіце; бо яны вучаць, а не робяць.

Бо яны вяжуць цяжары цяжкія і невыносныя і ўскладаюць на плечы людзям, а самі пальцам сваім ня хочуць зрушыць іх.

 

Бо яны вяжуць цяжкія і непасільныя бярэмі ды ўскладаюць на плечы людзей, а самі і пальцам сваім не хочуць іх зрушыць.

Усе ж учынкі свае яны робяць, каб бачылі іх людзі; пашыраюць філяктэрыі свае і павялічваюць крысо шатаў сваіх,

 

Яны робяць усе свае справы, каб людзі іх бачылі: пашыраюць філактэрыі свае і павялічваюць махры адзення свайго,

і любяць першыя месцы на вячэрах і першыя месцы ў сынагогах,

 

яны любяць першыя месцы за абедам і першыя лаўкі ў сінагогах,

і вітаньні на рынку, і каб людзі называлі іх: “Раббі, раббі!”

 

і прывітанні на рынку, ды каб іх людзі называлі: “Рабі [, рабі]”.

А вы не называйцеся “раббі”, бо адзін у вас Настаўнік — Хрыстос, а ўсе вы — браты.

 

Вы ж не называйце сябе рабі, бо адзін ваш Вучыцель [— Хрыстос], а вы ўсе — браты.

І айцом сабе не называйце [нікога] на зямлі, бо адзін у вас Айцец, Які ў небе.

 

Ані айцом сабе не называйце нікога на зямлі, бо адзін Айцец ваш, Які ў небе.

І не называйцеся настаўнікамі, бо адзін у вас Настаўнік — Хрыстос.

 

Ані настаўнікамі не называйце сябе, бо адзін ваш Настаўнік — Хрыстос.

А большы з вас няхай будзе вам за слугу.

 

Хто большы з вас — будзе вашым паслугачом.

Усякі ж, хто ўзвысіць сябе, паніжаны будзе, а хто паніжае сябе, будзе ўзвышаны.

 

Бо хто сябе ўзвышае, той будзе прыніжаны, а хто сябе прыніжае, будзе ўзвышаны.

Гора вам, кніжнікі і фарысэі, крывадушнікі, што зачыняеце Валадарства Нябеснае перад людзьмі; бо самі не ўваходзіце, і тым, што ўваходзяць, не дазваляеце ўвайсьці.

 

Гора вам, кніжнікі і фарысеі, крывадушнікі, што зачыняеце Валадарства Нябеснае перад людзьмі. Вы і самі не ўваходзіце, і тым, што ўваходзяць, не дазваляеце ўвайсці.

Гора вам, кніжнікі і фарысэі, крывадушнікі, што аб’ядаеце дамы ўдоваў і дзеля віду доўга моліцеся; за гэта атрымаеце цяжэйшы прысуд.

 

[Гора вам, кніжнікі і фарысеі, крывадушнікі, што паядаеце дамы ўдоў і крывадушна доўга моліцеся: за гэта прымеце тым большае асуджэнне.]

Гора вам, кніжнікі і фарысэі, крывадушнікі, што абыходзіце мора і сухмень, каб зрабіць хоць аднаго празэлітам, і, калі станецца, робіце яго сынам геенны, удвая [горшым] за вас.

 

Гора вам, кніжнікі і фарысеі, крывадушнікі, што аб’язджаеце мора і сушу, каб зрабіць хоць аднаго празелітам. А калі ім станецца, вы робіце яго сынам пекла, удвая горшым за сябе.

Гора вам, павадыры сьляпыя, якія кажаце: “Калі хто прысягне бажніцаю, гэта нічога, а калі хто прысягне золатам бажніцы, дык вінен”.

 

Гора вам, сляпыя правадыры, што кажаце: “Хто прысягае святыняй, гэта нічога, а калі хто прысягае золатам святыні, той вінаваты”.

Дурныя і сьляпыя! Бо што большае: золата або бажніца, якая асьвячае золата?

 

Неразумныя і сляпыя! Што ж большае: золата ці святыня, якая асвячае золата?

І: “Калі хто прысягне ахвярнікам, гэта нічога, а калі хто прысягне дарам, які на ім, дык вінен”.

 

І: “Хто прысягае ахвярнікам, гэта нічога, а хто прысягае ахвярай, што на ім, той вінаваты”.

Дурныя і сьляпыя! Бо што большае: дар або ахвярнік, які асьвячае дар?

 

Сляпыя! Што ж большае: ахвяра ці ахвярнік, які асвячае ахвяру?

Дык той, хто прысягае ахвярнікам, прысягае і ім, і ўсім, што на ім;

 

Дык вось, хто прысягае ахвярнікам, прысягае ім ды ўсім, што на ім.

і хто прысягае бажніцаю, прысягае ёю і Тым, Хто жыве ў ёй;

 

І хто прысягае святыняй, той прысягае ёй ды Тым, Хто ў ёй самой жыве.

і хто прысягае небам, прысягае пасадам Божым і Тым, Хто сядзіць на ім.

 

А хто прысягае небам, прысягае пасадам Божым і Тым, Хто сядзіць на ім.

Гора вам, кніжнікі і фарысэі, крывадушнікі, што даяцё дзесяціну з мяты, аніжу і кмену, і пакінулі найважнейшае ў Законе: суд, і міласэрнасьць, і веру; гэтае трэба было рабіць, і таго не пакідаць.

 

Гора вам, кніжнікі і фарысеі, крывадушнікі, што бераце дзесяціну з мяты, кропу і кмену, а не звярнулі ўвагі на тое, што важнейшае ў законе: суд, міласэрнасць і веру. Гэта належала зрабіць і таго не пакідаць.

Павадыры сьляпыя, якія адцэджваеце камара, а глытаеце вярблюда!

 

Сляпыя правадыры, што працэджваеце камара, а праглынаеце вярблюда!

Гора вам, кніжнікі і фарысэі, крывадушнікі, што ачышчаеце звонку келіх і місу, а ўнутры яны напоўненыя рабункам і непаўстрыманасьцю.

 

Гора вам, кніжнікі і фарысеі, крывадушнікі, бо абмываеце тое, што звонку чары і місы, а ўнутры поўныя здзерства ды нячыстасці.

Фарысэй сьляпы, ачысьці перш знутры келіх і місу, каб і звонку сталіся чыстымі.

 

Фарысей сляпы! Ачысці перш знутры чару і місу, каб і тое, што звонку, стала чыстым.

Гора вам, кніжнікі і фарысэі, крывадушнікі, што падобныя да магілаў павапленых, якія звонку выглядаюць прыгожымі, а ўнутры напоўненыя косткамі мёртвых і ўсялякай нячыстасьцю.

 

Гора вам, кніжнікі і фарысеі, крывадушнікі, бо вы падобныя да магіл пабеленых, што звонку выглядаюць прыгожымі, а ўнутры поўныя касцей мёртвых і ўсякай брыдоты.

Гэтак і вы звонку выглядаеце людзям праведнымі, а ўнутры поўныя крывадушнасьці і беззаконьня.

 

Так і вы звонку здаецеся людзям справядлівымі, а ўнутры поўныя крывадушнасці і беззаконня.

Гора вам, кніжнікі і фарысэі, крывадушнікі, што будуеце магілы прарокам, і аздабляеце надмагільлі праведнікаў,

 

Гора вам, кніжнікі і фарысеі, крывадушнікі, што будуеце магілы прарокам і аздабляеце помнікі справядлівым,

і кажаце: “Калі б мы былі ў дні бацькоў нашых, не былі б супольнікамі іхнімі ў крыві прарокаў”.

 

і кажаце: “Каб мы жылі ў дні бацькоў нашых, не былі б саўдзельнікамі іх [у праліванні] крыві прарокаў”.

Так што вы самі сьведчыце, што вы — сыны тых, якія забівалі прарокаў.

 

І так вы самі сведчыце, што вы — сыны тых, што забілі прарокаў.

Дапаўняйце ж меру бацькоў вашых.

 

І вы дапаўняеце мерку бацькоў вашых.

Зьмеі, спараджэньні яхідны, як уцячэце вы ад асуджэньня ў геенну?

 

Змеі, гадзючыя вырадкі! Як жа вы пазбегнеце пякельнага прысуду?

Вось, дзеля гэтага Я пасылаю да вас прарокаў, і мудрых, і кніжнікаў; і вы адных заб’яцё і ўкрыжуеце, і іншых будзеце біць у сынагогах вашых і гнаць з горада ў горад.

 

Таму вось Я пасылаю да вас прарокаў, і мудрых, і кніжнікаў, і адных з іх вы заб’яце і ўкрыжуеце, а іншых будзеце бічаваць у сінагогах вашых ды будзеце гнаць іх з горада ў горад,

Няхай жа прыйдзе на вас уся кроў праведная, пралітая на зямлі, ад крыві Абэля праведнага да крыві Захарыі, сына Барахіі, якога вы забілі між бажніцаю і ахвярнікам.

 

аж спадзе на вас уся кроў справядлівых, што разліта па зямлі, ад крыві справядлівага Абэля аж да крыві Захарыі, сына Барахіі, якога вы забілі між святыняй і ахвярнікам.

Сапраўды кажу вам, што ўсё гэтае прыйдзе на пакаленьне гэтае.

 

Сапраўды кажу вам: спадзе гэта ўсё на пакаленне гэтае.

Ерусалім, Ерусалім, які забіваеш прарокаў і камянуеш пасланых да цябе! Колькі разоў хацеў Я сабраць дзяцей тваіх, як птушка зьбірае птушанят сваіх пад крылы, і вы не захацелі.

 

Ерузалім, Ерузалім, што забіваеш прарокаў ды камянуеш тых, якія да цябе пасланы. Колькі разоў хацеў Я сабраць сыноў тваіх, як кураводка збірае пісклянят сваіх пад крылы, а ты не захацеў.

Вось, пакідаецца вам дом ваш пусты.

 

Вось, застаецца вам дом ваш пусты.

Бо кажу вам: ня будзеце бачыць Мяне ад сёньня, пакуль ня скажаце: “Дабраслаўлёны Той, Хто ідзе ў імя Госпада”».

 

Бо кажу вам: “Не ўбачыце Мяне датуль, пакуль не скажаце: «“Дабраславёны, Хто прыходзіць у імя Госпада”».