Ёіля 2 разьдзел

 

 

Трубіце ў рог на Сыёне, усклікайце на гары Маёй сьвятой! Дрыжыце, усе жыхары зямлі, бо ідзе дзень ГОСПАДА, бо ён блізка,

 

Трубеце трубою на Сыоне і беце трывогу на сьвятой гары Маёй; няхай дрыжаць усе жыхары зямлі, таму, што ўжо блізкі дзень Госпадавы, і ён ужо блізка —

дзень цемры і змроку, дзень хмары і імглы. Як зараніца рухаецца па гарах, [так] народ шматлікі і дужы. Падобнага да яго не было спрадвеку і пасьля яго ня будзе аж да гадоў пакаленьня і пакаленьня.

 

Дзень цемры і змроку, дзень хмарны і імглісты, як ранічны золак, распашыраецца па горах; народ шмтлікі і сільны, якога ня бывала ад веку і пасьля гэтага ня будзе ад роду да роду.

Перад абліччам ягоным агонь жарэ, а за ім полымя спальвае; як сад Эдэм зямля перад ім, а за ім — спустошаная пустыня, і ніхто не ўцячэ ад яго.

 

Перад ім пажырае агонь, а за ім паліць полымя; перад ім зямля, як сад Эдэмскі, а, з-заду яго — голая пустыня, і нікому ня будзе ратунку ад яго.

Выгляд іхні — нібы выгляд коней, і, як вершнікі, так яны бягуць.

 

Спазор іх быццам від коней, скачуць яны, быццам коньнікі.

Як грукат калясьніцаў на вяршынях гор, яны імчаць, як трэскат полымя агню, які жарэ салому, як народ дужы шыхтуецца да бітвы.

 

Праскачуць па вярхох гор з грукатам вазоў, быццам з трэскам агнявога полымя, што пажырае сухое гальлё, як народ магутны, што выстраіўся да бітвы.

Ад аблічча ягонага дрыжаць народы, усе твары зьбялелі.

 

Спалохаюцца народы перад спазорам ягоным, пабляднеюць у-ва ўсіх твары.

Як волаты яны бягуць, як ваяры ўзыходзяць на муры, і кожны ідзе па шляху сваім, і ня збочвае са сьцежкі сваёй.

 

Як адважныя пабягуць яны, і як ваяры ўзыйдуць на вал, і кажны будзе ісьці сваёю дарогаю і ня зыйдзе са шляху свайго.

Адзін аднаго ня пхае, кожны ідзе дарогаю сваёй, яны падаюць на дзіды і ня гінуць.

 

Ніводзін ня будзе пхнуцца на другога, кажны будзе ісьці сваёю пуцявінаю, і нават упаўшы на меч, не параніцца.

У горад урываюцца, на муры ўзыходзяць, у дамы ўваходзяць, праз вокны ўлазяць як злодзей.

 

Будуць бегаць па месьце, уздымацца на вал, уломлівацца ў хаты, улазіць у вокны, як зладзеі.

Перад абліччам Ягоным трасецца зямля, дрыжыць неба, сонца і месяц цямнеюць, і зоркі губляюць бляск свой.

 

Перад імі судрыгнецца зямля, захістаецца неба, сонца і месяц пацямнеюць, а зоркі згубяць сваё сьвятло.

І ГОСПАД дае голас Свой перад абліччам войска Свайго, бо вельмі вялікі табар Ягоны, бо магутны той, хто выконвае слова Ягонае, бо вялікі дзень ГОСПАДА і вельмі страшны, і хто можа вытрымаць яго?

 

І Госпад дасьць пачуць голас Свой перад войскам Сваім, бо вельмі шматлікае ваеннае сузграмаджэньне Яго і магутны выканаўца слова Ягонага; бо вялікі дзень Госпадавы і вельмі страшны, — хто вытрывае яго?

І нават цяпер, кажа ГОСПАД, навярніцеся да Мяне ўсім сэрцам сваім у посьце, з плачам і галашэньнем.

 

Таму цяпер яшчэ кажа Госпад: навярнецеся да Мяне ўсім сэрцам сваім у посьце, плачу і жалю.

І разьдзірайце сэрца вашае, а не адзеньні вашыя, і навярніцеся да ГОСПАДА, Бога вашага, бо Ён ласкавы і спагадлівы, павольны да гневу і вельмі міласэрны, і шкадуе ў нядолі.

 

Разьдзірайце серцы вашыя а ня вопраткі вашыя, і навярнецеся да Госпада Бога вашага; бо Ён добры і міласэрны доўгацерпялівы і многаміласьцівы, і шкадуе пакараньня.

Хто ведае, ці Ён не павернецца [да вас], і не пашкадуе, і не пакіне дабраславенства ахвяры хлебнай і ахвяры вадкай для ГОСПАДА, Бога вашага?

 

Хто ведае, ці ня зьлітуецца Ён іці не пакіне па Сабе багаслаўленьня, хлебныя і ліўныя ахвяры Госпаду Богу вашаму?

Трубіце ў рог на Сыёне, прызначце пост, склічце ўрачысты сход,

 

Затрубеце трубою на Сыоне, вызначце пост і апавясьцеце ўрачыстае зграмаджэньне.

зьбярыце народ, прызначце [збор] царквы, склічце старых, зьбярыце дзяцей і немаўлят; няхай выйдзе жаніх з пакою свайго і нявеста з-пад намёту свайго.

 

Зьбярэце народ, сьвяткуйце зграмаджэньне, запрасеце старшыняў, зьбярэце юнакоў і грудных дзяцей; няхай выйдзе жаніх із хораму свайго і маладая із сьвятліцы свае.

Паміж прысенкамі і ахвярнікам няхай плачуць сьвятары, служыцелі Божыя, і няхай кажуць: «Пашкадуй, ГОСПАДЗЕ, народ Твой, і ня дай спадчыны Тваёй на ганьбаваньне, каб народы ня мелі ўлады над ёю. Навошта маюць казаць між народамі: “Дзе Бог іхні?”»

 

Няхай паміж прытворам і ахвярнікам сьвятары, слугі Госпада, плачуць і кажуць: пашкадуй, Госпадзе, народ Твой, не пакідай спадчыны Твае на зьдзек, каб не панавалі над ім народы! Чаму маюць гаварыць паміж народамі: дзе Бог іх?

І запалае ГОСПАД рэўнасьцю пра зямлю Сваю, і зьлітуецца над народам Сваім.

 

І тады раззайздросьціцца Госпад на зямлю Сваю, і зьлітуецца над народам Сваім.

І адказаў ГОСПАД, і сказаў народу Свайму: «Вось, Я пашлю вам збожжа і маладое віно, і алей, і вы насыціцеся імі, і не аддам вас больш на ганьбаваньне між народамі.

 

І адзавецца Госпад і скажа народу Свайму: вось, Я пашлю вам хлеб і віно, і алей, і будзеце сыціцца імі, і болей ня дам вас на зьдзек народам.

І [ворага] з поўначы аддалю ад вас, і выганю яго ў зямлю сухую і спустошаную, пярэднюю [дружыну] ягоную — у мора ўсходняе, а заднюю [дружыну] — у мора заходняе; і ўзьнімецца ад яго смурод, і пойдзе ад яго пах гнілізны, бо ён учыніў [ліха] вялікае.

 

А таго, што прыйдзе з поўначы аддалю ад вае і выганю ў зямлю бязводную і пустую, пярэдняе крыло яго — у мора ўсходняе а, тыльнае — у мора заходняе, і разыйдзецца ад яго смурод і ўздымецца ад яго ванючасць, за тое, што ён шмат спрычыніў гора.

Ня бойся, зямля, весяліся і радуйся, бо ГОСПАД зробіць вялікае.

 

Ня бойся-ж ты, зямля: цешся і весяліся, бо Госпад вялікі, каб даканаць гэта.

Ня бойцеся, жывёлы палявыя, бо зазелянеюць пашы ў пустыні, бо дрэвы дадуць плады свае, дрэва фігавае і вінаград дадуць сілу сваю.

 

Ня бойся, скаціна, бо пасьвішчы пустыні ізноў зазелянеюцца травою, дрэва прынясе плод свой, фігавае дрэва і вінаградная лаза пакажуць сваю сілу.

А вы, сыны Сыёну, весяліцеся і радуйцеся ў ГОСПАДЗЕ, Богу вашым, бо Ён дасьць вам дождж раньні паводле праведнасьці [Сваёй], і выльле на вас дождж, дождж раньні і дождж позьні, як [было] раней.

 

І вы, дзеці Сыона, радуйцеся і весяліцеся ў Госпадзе Богу вашым, бо Ён дасьць вам дождж у меру і будзе пасылаць вам дождж, дождж раньні і позны, як перад гэтым.

І напоўняцца такі збожжам, і перапоўняцца тоўчні маладым віном і алеем.

 

І напоўняцца гумны збожжам і перапоўняцца пасудзіны вінаградным сокам і алеем.

І Я аднагароджу вам за тыя гады, у якія [ўсё] паелі саранча, хрушчы, чэрві і вусені — войска Маё вялікае, якое Я паслаў супраць вас.

 

І ўзнагароджу вас за тыя гады, якія пажыралі саранча, чэрві, жукі і гусеньніца — вялікае войска Маё, якое Я наслаў на вас.

І будзеце есьці, ядучы, і насыціцеся, і будзеце хваліць імя ГОСПАДА, Бога вашага, Які робіць для вас цудоўныя рэчы, і [больш] ня будзе асаромлены народ Мой на вякі.

 

І будзімеце есьці да сыта, а спажываючы, будзеце славіць імя Госпада Бога вашага, Які гэтак дзіўна ўчыніў з вамі, і не дазнае сораму народ ніколі болей.

І даведаецеся, што Я ёсьць сярод Ізраіля, і Я — ГОСПАД, Бог ваш, і няма іншага, і [больш] ня будзе асаромлены народ Мой на вякі.

 

І пазнаеце, што Я — сярод Ізраіля, і Я — Госпад Бог ваш, і нямашака іншага, і Мой народ не дазнаціме сораму навекі.

І станецца пасьля гэтага, Я выльлю Духа Майго на кожнае цела, і будуць прарочыць сыны вашыя і дочкі вашыя, старыя вашыя будуць сьніць сны, юнакі вашыя будуць бачыць відзежы.

 

І будзе пасьля таго, выльлю Духа Майго на кажнае цела, і будуць прарочыць сыны вашыя і дочкі вашыя; старшым вашым сны будуць сьніцца, і юнакі вашыя будуць бачыць зьявы.

І таксама на слугаў і на служак выльлю ў тыя дні Духа Майго,

 

Гэтаксама на рабоў і на рабынь у тыя дні выльлю Духа Майго.

і дам цуды ў небе і на зямлі, кроў і агонь, і слупы дыму.

 

І дам цуды на небе і на зямлі: кроў і агонь і слупы дыму.

Сонца пераменіцца ў цемру, а месяц — у кроў, перад тым, калі прыйдзе дзень ГОСПАДА, вялікі і страшны.

 

Сонца абернецца ў цемру і месяц — у кроў, перш, чымся прыйдзе дзень Госпадавы, вялікі і страшны.

І станецца, кожны, хто будзе клікаць імя ГОСПАДА, будзе выбаўлены, бо на гары Сыён і ў Ерусаліме будзе выбаўленьне, як сказаў ГОСПАД, і сярод тых, якія засталіся, якіх ГОСПАД пакліча.

 

І будзе; што кажны, хто прызываціме імя Госпада, спасецца; бо на гары Сыоне і ў Ерузаліме будзе збаўленьне, як сказаў Госпад, і ў тых, што астануцца, якіх Госпад пакліча.