Рут 2 разьдзел

 

 

У Наомі быў крэўны мужа ейнага, чалавек вельмі багаты, з калена Элімэлеха, і імя ягонае Боаз.

 

У Наэмы быў сваяк па мужу яе, чалавек вельмі заможны, з роду Элімэлехавага, імя ягонае Бооз.

І сказала Рут Мааўлянка Наомі: «Дазволь мне пайсьці на поле зьбіраць каласы за тым, у каго ў вачах я знайду ласку». І яна сказала: «Ідзі, дачка мая».

 

І сказала Рут Моабіцянка, Наэме: я пайду на поле і буду зьбіраць калосьсе па сьлядох таго, у каго знайду ласку. Яна сказла ёй: ідзі, дачка мая.

І пайшла, і прыйшла, і зьбірала на полі за жняцамі. І здарылася, што яна патрапіла на частку поля Боаза, які быў з калена Элімэлеха.

 

Яна пайшла, і прыйшоўшы, зьбірала на полі калосьсе з-заду жанцоў. І здарылася, што тая частка поля належыла да Бооза, што быў з роду Элімэлехавага.

І вось, Боаз прыйшоў з Бэтлеему і сказаў жняцам: «ГОСПАД з вамі». І яны сказалі яму: «Няхай дабраславіць цябе ГОСПАД».

 

І вось, Бооз прыйшоў зь Віфлеему і сказаў жанцом: Госпад з вамі! Яны адказалі яму: няхай багаславіць цябе Госпад!

І сказаў Боаз хлопцу свайму, пастаўленаму над жняцамі: «Чыя гэтая дзяўчына?»

 

І сказаў Бооз да найміта, што даглядаў каля жанцоў: чыя гэтая маладая жанчына?

І адказаў хлопец, пастаўлены над жняцамі, і сказаў: «Гэтая дзяўчына — Мааўлянка, якая вярнулася з Наомі з краіны Мааў.

 

Найміт, што даглядаў каля жанцоў, сказаў, кажучы: гэтая маладая жанчына — Моабіцянка, што прыйшла з Наэмаю з краіны Моабіцкае;

І яна сказала: “Дазволь мне зьбіраць і падбіраць між снапамі за жняцамі”. І яна прыйшла, і застаецца ад раніцы аж да цяпер, а ў доме не адпачывала».

 

Яна сказала: дазволь мне, калі ласка, зьбіраць паміж снапамі з-заду жанцоў калосьсе; і прыйшла яна, і знаходзіцца тутака з самае раніцы аж дагэтуль; яна мала бывае дома.

І сказаў Боаз Рут: «Паслухай мяне, дачка мая. Не хадзі зьбіраць на іншыя палі і не адыходзь адсюль, і заставайся з дзяўчатамі маімі.

 

І сказаў Бооз да Руты: паслухай, дачка мая, не хадзі зьбіраць на другое поле, і не пераходзь адгэтуль, але будзь тутака з маімі дзяўчатамі;

Падымі вочы твае на поле, на якім жнуць, і хадзі за імі, бо я загадаў хлопцам не чапаць цябе. І калі будзеш смагнуць, падыходзь да глякоў і напіся з таго, адкуль чэрпаюць юнакі».

 

Няхай у вачох тваіх будзе гэтае поле, дзе яны жнуць, і хадзі за імі; вось я загадаў слугам маім не чапаць цябе; калі захочаш піць, дык ідзі да пасудзіны і пі, адкуль чэрпаюць слугі мае.

І яна ўпала на аблічча сваё, і пакланілася да зямлі, і сказала яму: «Чаму я знайшла ласку ў вачах тваіх, і ты заўважыў мяне, хоць я — чужынка».

 

Яна ўпала на твар свой і пакланілася да зямлі, і сказала яму: чым я зыскала ласку ў вачох тваіх, што ты прыймаеш мяне, хоць я і чужынка?

І адказаў Боаз, і сказаў ёй: «Расказваючы, расказалі мне пра ўсё, што ты зрабіла для сьвякрухі тваёй пасьля сьмерці мужа твайго, і што ты пакінула бацьку твайго і маці тваю, і зямлю юнацтва твайго, і прыйшла да народу, якога ня ведала ўчора і тры дні таму.

 

Бооз, адказваючы, з, сказаў ёй: мне расказалі пра ўсё, што учыніла ты для свае сьвякроўі пасьля сьмерці мужа твайго, што ты пакінула твайго бацьку і маці тваю і зямлю, дзе ты радзілася і прыйшла да, народу, якога ты ня ведала ані ўчора, ані пазаўчора;

Няхай ГОСПАД аднагародзіць табе за ўчынак твой, і няхай будзе поўная твая ўзнагарода ад ГОСПАДА, Бога Ізраіля, пад крылы Якога ты прыйшла схавацца».

 

Няхай-жа адплаціць Госпад за гэтую справу тваю, і няхай будзе табе поўная ўзнагарода ад Госпада, Бога Ізраілевага, да Якогаты прыйшла, каб супакоіцца пад Ягонымі крыльлямі!

А яна сказала: «Я знайшла ласку ў вачах тваіх, гаспадару мой, бо ты пацешыў мяне і гаварыў да сэрца служкі тваёй, хоць я ня роўная ніводнай са служак тваіх».

 

Яна сказала: няхай-жа і я знайду ласку ў вачох тваіх, гаспадару мой! Ты пацешыў мяне і гаварыў паводля сэрца служаньніцы твае, тымчасам як я ня варта ні адной із служаньніц тваіх.

І сказаў Боаз да яе: «У час пасілку прыходзь сюды і еш хлеб, і мачай кавалак свой у воцаце». І яна села пры жняцах, і ён даў ёй пражаную пшаніцу, і яна ела, і насыцілася, і яшчэ засталося.

 

І сказаў ёй Бооз: як будзе час абеду, прыйдзі сюды і еж хлеб і мачай кусох твой у воцат. І яна села каля жанцоў. Ён падаў ёй хлеба; яна ела, наелася, і яшчэ засталося.

І яна ўстала зьбіраць, і Боаз загадаў хлопцам сваім: «Дайце ёй зьбіраць таксама між снапамі, і не саромце яе.

 

І ўстала яна, каб зьбіраць. Бооз даў загад слугам сваім, сказаўшы: няхай зьбірае яна і паміж снапамі, і ня крыўдзьце яе;

І нават кідайце каласы для яе, і пакідайце для яе, і яна будзе зьбіраць, і ня ганьце яе».

 

Дый ад снапоў адкідайце ёй і пакідайце, няхай яна зьбірае для ежы, і ня гневайцёся на яе.

І зьбірала яна на тым полі аж да вечару, і памалаціла тое, што сабрала, і было гэта каля эфы ячменю.

 

Гэтак зьбірала яна на полі да вечару і вымалаціла ўсё, што сабрала, і выйшла каля эфы ячменю.

І яна ўзяла гэта, і пайшла ў горад, і сьвякруха ейная ўбачыла тое, што яна назьбірала. І яна дастала, і дала ёй тое, што засталося з пасілку.

 

Узяўшы гэта, пайшла яна ў места, і сьвякроў яе ўбачыла што яна назьбірала. І дастала яна і дала ёй тое, што пакінула, наеўшыся сама.

І сказала ёй сьвякруха ейная: «Дзе ты зьбірала ў гэты дзень? І дзе ты працавала? Няхай будзе дабраслаўлёны той, хто зьвярнуў на цябе ўвагу». І яна распавяла сьвякрусе сваёй, у каго яна працавала, і сказала: «Імя чалавека, у якога я працавала сёньня, Боаз».

 

І сказала ёй сьвякроў яе: дзе ты зьбірала сягоньня і дзе працавала? Няхай будзе багаслаўлены той, што прыняў цябе! Рут сказала сваёй сьвякроўі ў каго яна працавала, кажучы: чалавек той, у якога я сягоньня працавала, называецца Бооз.

І сказала Наомі нявестцы сваёй: «Няхай ён будзе дабраслаўлёны ГОСПАДАМ, Які не забыўся пра міласэрнасьць Сваю для жывых і памерлых». І сказала ёй Наомі: «Гэты чалавек — блізкі сваяк наш, ён — сваяк-абаронца наш».

 

І сказала Наэма нявестцы сваёй: багаслаўлены ён праз Госпада за тое, што не пазбавіў ласкі свае ані жывых, ані памершых! І сказала, ёй Наэма: чалавек гэты блізкі да нас; ён з нашых сваякоў.

І сказала Рут Мааўлянка: «Ён сказаў яшчэ мне: “Заставайся з хлопцамі маімі, пакуль яны ня скончаць усяго жніва”».

 

Рут Моабіцянка сказала: ён нават сказаў мне: будзь з маімі служаньніцамі, пакуль ня кончаць яны жніва майго.

І сказала Наомі Рут, нявестцы сваёй: «Добра гэта, дачка мая, што ты будзеш хадзіць з дзяўчатамі ягонымі і ня будуць табой пагарджаць на іншым полі».

 

І сказала Наэма нявестцы сваёй Рут: добра, дачка мая, што ты будзеш хадзіць са служаньніцамі яго, і ня будуць крыўдзіць цябе на другім полі.

І яна заставалася з дзяўчатамі Боаза, і зьбірала каласы, аж пакуль скончылася жніво ячменя і пшаніцы, і яна жыла са сьвякрухай сваёй.

 

Гэтак была яна са служаньніцамі Боозавымі і зьбірала калосьсе, пакуль ня кончылася жніва ячменю і жніва пшаніцы, і жыла ў сьвякроўі сваёй.