1 да Карынфянаў 11 разьдзел
Першае пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Яна Станкевіча
Станьцеся пераймальнікамі маімі, як і я — Хрыста.
Будзьце перайманьнікамі ў мяне, як я ў Хрыста.
Хвалю вас, браты, што вы ўсё маё памятаеце і трымаецеся традыцыі так, як я перадаў вам.
Але хвалю вас, браты, што вы ўсе мае памятуеце, і дзяржыце паданьні, як я падаў вам.
Хачу, каб вы ведалі, што ўсякаму мужу галава Хрыстос, а галава жонцы — муж, а галава Хрысту — Бог.
Хачу таксама, каб вы ведалі, што кажнага мужа галава Хрыстос; галава жончына — муж; а галава Хрыста — Бог.
Усякі муж, які моліцца або прарочыць з накрытаю галавою, сароміць сваю галаву.
Каторы муж моліцца альбо праракае з накрытай галавою, сароме галаву сваю.
А ўсякая жанчына, якая моліцца або прарочыць з ненакрытаю галавою, сароміць сваю галаву, бо гэта тое самае, быццам яна паголеная.
А кажная жонка, што моліцца альбо праракае праставалосая, сароме галаву сваю; бо гэта тое самое, як калі б яна была пагаліўшыся.
Бо, калі жанчына не накрывае галавы, няхай стрыжэцца; а калі жанчыне сорамна стрыгчыся ці галіцца, няхай накрывае галаву.
Бо калі жонка ня хоча накрывацца, няхай таксама стрыжэцца; а калі жонцы сорамна быць пастрыжанай альбо паголенай, няхай накрываецца.
Бо муж не павінен накрываць галаву, бо ён — вобраз і слава Бога; а жонка ёсьць слава мужа.
Бо муж ня мае накрываць галавы, бо ён абраз а слава Божая; а жонка — слава мужава.
Бо ня муж ад жонкі, але жонка ад мужа.
Бо ня муж із жонкі, але жонка з мужа;
І ня муж створаны праз жонку, але жонка праз мужа.
Бо таксама ня муж створаны дзеля жонкі, але жонка дзеля мужа.
Дзеля гэтага жонка павінна мець на галаве [знак] улады дзеля анёлаў.
Затым і мае мець жонка на галаве сваёй знак улады дзеля ангілаў.
Зрэшты, ані муж бяз жонкі, ані жонка бяз мужа, у Госпадзе.
Адылі, ані жонка бяз мужа, ані муж бяз жонкі ў Спадару.
Бо як жонка ад мужа, так і муж праз жонку, а ўсе — ад Бога.
Бо як жонка з мужа, так і муж пераз жонку; усе ж — з Бога.
Судзіце самі ў сабе, ці належыць жанчыне з ненакрытай галавою маліцца Богу?
Разважча самы, ці гожа жонцы праставалосай маліцца Богу?
Ці сама прырода ня вучыць вас, што калі мужчына расьціць валасы, гэта ганьба для яго,
Ціж сама прырода ня вуча вае, што калі муж мае даўгія валасы, няслава яму гэта;
а калі жанчына расьціць валасы, гэта слава для яе, бо валасы дадзеныя ёй замест адзеньня.
Але калі жонка мае даўгія валасы, ёй слава, бо даўгія валасы даны ёй замест прыкрыцьця.
А калі хто думае спрачацца, мы ня маем гэткага звычаю, ані цэрквы Божыя.
Але калі б хто думаў быць звадлівым, мы ня маем такога звычаю ані цэрквы Божыя.
А загадваючы гэтае, не хвалю вас, бо вы зыходзіцеся не на лепшае, але на горшае.
Але, сулячы гэта, не хвалю, што вы зьбіраецеся ня дзеля лепшага, але дзеля горшага.
Бо, па-першае, чую, што калі вы зыходзіцеся ў царкве, між вамі ёсьць падзел, і я часткова веру,
Бо, першае, запраўды чую, што, як вы зыходзіцеся на збор, памеж вас бываюць падзелы, чаму часткава й веру.
бо мусяць быць між вамі і герэзіі, каб вартыя выявіліся між вамі.
Бо мусяць быць таксама гэрасі памеж вас, каб выявіліся памеж вас узумелыя.
Далей, калі вы зыходзіцеся разам, няма [ў вас] спажываньня вячэры Госпада,
Адлі, як зьбіраецеся, дык ня дзеля вячэры Спадаровае;
бо кожны сьпяшаецца зьесьці ўласную вячэру, і адзін [застаецца] галодным, а другі ўпіваецца.
Бо кажны барзьдзіць уперад есьці сваю ежу, і адзін галадуе, а другі п’яны.
Хіба вы дамоў ня маеце, каб есьці і піць? Або пагарджаеце царквою Божаю і сароміце тых, якія ня маюць? Што скажу вам? Ці пахвалю вас за гэтае? Не пахвалю.
Ціж у вас няма дамоў, каб есьці й піць? Або грэбуеце царквою Божай і сароміце тых, што ня маюць? Што сказаць вам? ці пахваліць вас за гэта? за гэта не пахвалю.
Бо я ад Госпада прыняў і тое вам перадаў, што Госпад Ісус у тую ноч, калі быў выдадзены, узяў хлеб
Бо я прыняў ад Спадара тое, што й перадаў вам, што Спадар Ісус тае ночы, каторае быў выданы, узяў хлеб
і, падзякаваўшы, паламаў і сказаў: «Вазьміце, ешце, гэта ёсьць Цела Маё, якое за вас ломіцца. Рабіце гэта на ўспамін пра Мяне».
І, даўшы падзяку, паламіў і сказаў: «Гэта цела Мае, каторае за вас ломіцца; гэта рабіце на Маю намятку».
Таксама і келіх пасьля вячэры, кажучы: «Гэты келіх ёсьць Новы Запавет у Крыві Маёй. Гэта рабіце, калі будзеце піць, на ўспамін пра Мяне».
Таксама й чару па вячэры, кажучы: «Гэта чара ё новая ўмова ў крыві Маёй, гэта рабіце так часта, як п’іце, на Маю памятку»,
Бо кожны раз, калі вы ясьцё хлеб гэты і п’іцё келіх гэты, сьмерць Госпада абвяшчаеце, аж пакуль Ён прыйдзе.
Так часта, як вы ясьце хлеб гэты і п’іце чару гэтую, сьмерць Спадарову абяшчаеце, пакуль Ён прыйдзе.
Так што хто есьць хлеб гэты ці п’е келіх Госпадавы нягодна, вінны будзе Цела і Крыві Госпада.
Затым, хто будзе есьці хлеб гэты або піць чару Спадарову ня годна, вінен будзе Цела й Крыві Спадаровае.
Няхай жа выпрабоўвае сябе чалавек і гэтак няхай есьць з хлеба гэтага і п’е з келіха гэтага.
Няхай жа спрабуе сябе людзіна, і гэтак еж із хлеба таго і з чары тае.
Бо хто есьць і п’е нягодна, той есьць і п’е прысуд сабе, не раззважаючы пра Цела Госпада.
Бо хто есьць а п’ець ня годна, тый есьць а п’ець засуджэньне сабе, не разважаючы празь Цела.
Дзеля гэтага сярод вас шмат слабых і хворых, і даволі памірае.
Ад гэтага шмат хто з вас кволы а хворы і ня мала засынае.
Бо калі мы разважаем пра саміх сябе, ня будзем суджанымі.
Бо, калі б мы судзілі самы сябе, дык ня былі б суджаныя;
А калі мы суджаныя, Госпад карае нас, каб не былі мы асуджаныя разам са сьветам.
Будучы ж суджаныя, мы казьнераныя Спадаром, каб ня былі засуджаныя ізь сьветам.
Так што, браты мае, зыходзячыся на вячэру, адзін на аднаго чакайце.
Затым, браты мае, зьбіраючыся на вячэру, жджыце адзін аднаго.
А калі хто галодны, няхай есьць дома, каб зьбірацца вам не на асуджэньне. А пра ўсё пазасталае загадаю, калі прыйду.
Калі хто хоча есьці, няхай есьць дома, каб зьбірацца вам не на засуджэньне. Засталае ўладжу, як прыйду.
