Псалтыр 38 псалом
Псалтыр
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Вітаўта Тумаша
ГОСПАДЗЕ, у абурэньні Тваім не карай мяне і ў ярасьці Тваёй не вучы мяне!
Бо стрэлы Твае пранізалі мяне, і лягла на мяне рука Твая.
Няма цэлага месца ў целе маім дзеля гневу Твайго, няма супакою ў костках маіх дзеля грэху майго.
Бо правіны мае ўзьняліся вышэй галавы маёй, як бярэмя цяжкое яны абцяжарваюць мяне.
Сьмярдзяць, гнаяцца раны мае дзеля дурасьці маёй.
Я скрывіўся, моцна схіліўся, усе дні ў смутку хаджу,
бо сьцёгны мае напоўненыя распаленымі [ранамі], і няма цэлага месца ў целе маім.
Я зьнямогся і моцна скрышаны, я выю дзеля енку сэрца майго.
Госпадзе мой, перад Табою ўсё жаданьне маё, і ўздыханьне маё ад Цябе не схаванае.
Сэрца маё трапечацца; пакінула мяне сіла мая, і сьвятло вачэй маіх — няма яго ў мяне.
Тыя, што любілі мяне, і бліжнія мае стаяць насупраць ранаў маіх, і сваякі мае стаяць здалёк ад мяне.
Тыя, што шукаюць душу маю, ставяць сіло [на мяне]; а тыя, што жадаюць ліхога для мяне, гавораць пра згубу маю і ўвесь дзень задумваюць падступнасьць.
А я, быццам глухі, ня чую, і быццам нямы, які не расчыняе вуснаў сваіх.
І стаўся я, быццам чалавек, які ня чуе, і няма дакараньня ў вуснах ягоных.
Бо на Цябе, ГОСПАДЗЕ, я спадзяюся; Ты адкажаш, Госпадзе, Божа мой!
Бо я сказаў: «Няхай яны ня радуюцца з мяне! Калі пахіснулася нага мая, няхай яны не вывышаюцца нада мною».
Бо я блізкі да падзеньня, і боль мой заўсёды перада мною.
Бо беззаконьне маё я апавядаю, сумую дзеля грэху майго.
А ворагі мае жывыя і ўзмацняюцца, і шматлікімі сталі тыя, якія няслушна мяне ненавідзяць.
Яны плацяць мне злом за дабро; яны супрацьстаяць мне, бо я за добрым ганюся.
Не пакінь мяне, ГОСПАДЗЕ, Божа мой, не аддаляйся ад мяне!
Пасьпяшайся на ўспамогу мне, Госпадзе мой, выратаваньне маё!
