Выслоўяў Саламонавых 14 разьдзел
Кніга выслоўяў Саламонавых
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Чарняўскага 1999
Мудрая жонка будуе дом свой, а неразумная разбурыць яго сваімі рукамі.
Таго, хто ідзе вернай дарогай, адцураецца той, хто ідзе ганебным шляхам.
У вуснах бязглуздага — дубец пыхлівасці, а вусны мудрых берагуць іх.
Дзе няма быкоў, там стойла пустое; і шмат выгод — у моцы быка.
Праўдзівы сведка не лжэ, а хітры сведка пашырае хлусню.
Насмешнік шукае мудрасці і не знаходзіць, а для разважлівых веды даступныя.
Ад бязглуздага чалавека адыдзі, бо не знойдзеш вуснаў разважлівых.
Мудрасць разумнага — пазнанне свайго шляху, а неразумнасць бязглуздых — блуканне.
Бязглуздыя не звяртаюць увагі на грэх, а сярод справядлівых застанецца ласка.
Сэрца ведае гаркоту душы сваёй, і ў радасць яго не ўмяшаецца чужы.
Дом бязбожнікаў разваліцца, а хорамы справядлівых будуць расці.
Ёсць дарога, што здаецца чалавеку справядлівай, але ўрэшце рэшт вядзе яна да смерці.
Сэрца змешваецца з сумам нават у час смеху, а смутак захоплівае канец радасці.
Шляхамі сваімі будзе задаволены бязглузды, а чалавек добры будзе вышэй за іх.
Легкаверны верыць кожнаму слову, а разважлівы абдумвае крокі свае.
Мудры баіцца і пазбягае зла, а бязглузды злоўжывае і разлічвае на сябе.
Нецярплівы зробіць бязглуздасць, а чалавек хітры — нявідны.
Легкаверныя авалодваюцца бязглуздасцю, а разважлівыя вызначаюцца ведамі.
Ліхія схіляюцца перад добрымі, а бязбожнікі — перад дзвярамі справядлівых.
Бедны будзе нявідны нават для свайго самага блізкага, а ў багатых — шмат сяброў.
Хто адцураецца блізкага свайго — грашыць, а хто шкадуе бедных — шчасны.
Ці не блукаюць тыя, што чыняць ліха? Міласэрнасць і праўда — для тых, хто робіць дабро.
Ва ўсялякай працы будзе прыбытак, а слова вуснаў накіроўвае толькі да беднасці.
Вянок мудрых — іх багацце, а неразумнасць бязглуздых — глупства.
Верны сведка вызваляе душы, а крывадушнік — пашырае хлусню.
У шанаванні Госпада — цвёрдая ўпэўненасць, і сынам Яго будзе надзея.
Шанаванне Госпада — крыніца жыцця, што ўхіляецца ад путаў смерці.
У мностве народа — годнасць цара, у невялікай колькасці народа — пагібель валадара.
Хто цярплівы, тым кіруе вялікая разважлівасць; хто нецярплівы — павялічвае бязглуздасць.
Жыццё для цела — здароўе сэрца, зайздрасць — гніенне касцей.
Хто гоніць беднага — той упікае яго Творцу; шануе Яго той, хто шкадуе бедных.
Уласнай сапсаванасцю будзе забіты бязбожнік, а справядлівы спадзяецца на несапсаванасць сваю.
У сэрцы разважлівага знаходзіцца мудрасць, а сярод бязглуздых яна знойдзецца?
Справядлівасць узвышае народ, а несправядлівасць — грэх народаў.
Дапушчаны да цара — разумны слуга, а гнеў выклікае той, хто дзейнічае ганебна.
