Выслоўяў Саламонавых 19 разьдзел

Кніга выслоўяў Саламонавых
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Чарняўскага 1999

 
 

Лепшы бедны, што ходзіць у чыстасардэчнасці сваёй, чым той, хто крывіць вусны, і той, хто неразумны.
 

Дзе няма ведаў, душы няма дабра, і хто паспешлівы ў нагах — памыляецца.
 

Бязглуздасць чалавека дае падножку крокам яго, і душою сваёю ён кіпіць супраць Госпада.
 

Багацце дабаўляе многіх сяброў; а беднага пакідае і сябар яго.
 

Ілжэсведка не будзе беспакараны, а хто гаворыць ману — не пазбегне [кары].
 

Многія ліслівяць у прысутнасці магутнага чалавека, і ўсе — сябры таму, хто дае падарункі.
 

Усе браты беднага чалавека ненавідзяць яго, звыш таго, і сябры далёка адыходзяць ад яго; хто імкнецца толькі да размоў — не будзе мець нічога.
 

А хто з’яўляецца валадаром разважлівасці — любіць душу сваю, і знойдзе дабро вартаўнік разважлівасці.
 

Ілжэсведка не будзе беспакараны, а хто гаворыць ману — загіне.
 

Не ўпрыгожвае бязглуздага раскоша, і не слузе кіраваць кіраўнікамі.
 

Веды чалавека ўціхамірваюць гнеў яго, а слава яго праходзіць міма несправядлівага.
 

Як рыканне льва — так гнеў цара, і як раса на траве — так і ласка яго.
 

Загуба для бацькі — сын бязглузды, а жонка сварлівая — дах, што няспынна працякае.
 

Дом і багацце — спадчына бацькоў, а жонка разважлівая — ад Госпада.
 

Лянота агортвае моцным сном, і душа нядбайная галадае.
 

Хто беражэ настаўленне — беражэ душу сваю, а хто не клапоціцца аб дарозе сваёй — памрэ.
 

Пазычае Госпаду — хто шкадуе бедных, і ў сваю чаргу вернецца яму.
 

Карай сына свайго, пакуль ёсць надзея, ды не праймайся крыкам яго.
 

Хто нецярплівы — вытрымае кару, а калі жадаеш выратаваць яго — іншае дадасі.
 

Слухайся розуму і прымай настаўленне, каб быць мудрым у канцы жыцця свайго.
 

Многа намераў у сэрцы чалавека, а ласка Госпада застанецца.
 

Жаданае ад чалавека — міласэрнасць яго, і бедны чалавек лепшы за лгуна.
 

Страх Госпадаў вядзе да жыцця, і застанецца чалавек з дастаткам і без з’яўлення ліха.
 

Гультай хавае руку сваю ў місе і не прысоўвае яе да вуснаў сваіх.
 

Калі насмешнік збіты, то і просты чалавек паразумнее; а калі ўпікнеш мудраму, ён зразумее настаўленне.
 

Хто чыніць шкоду бацьку і выганяе маці — сын несумленны і бессаромны.
 

Знайдзі ўцеху ў тым, сыне, каб атрымліваць веды і не праходзь міма разважных размоў.
 

Сведка несправядлівы здзекуецца з законнасці, і вусны бязбожнікаў глытаюць несправядлівасць.
 

Дубцы падрыхтаваны для насмешнікаў, а пабоі — для цел бязглуздых.