Мацьвея 28 разьдзел
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Чарняўскага 2017 → Рeraklad V. Hadleuski
А позна пасля суботы, на досвітку першага дня ад суботы прыйшла Марыя Магдалена і другая Марыя паглядзець магілу.
A paśla suboty, na świtańni pieršaha dnia tydnia, pryjšła Maryja Mahdalena i druhaja Maryja pahladzieć hrobu.[1]
І вось, страшна затрэслася зямля; бо Анёл Госпадаў сышоў з неба, і, падышоўшы, адваліў камень ад дзвярэй, і сядзеў на ім.
I woś zrabiłasia wialikaje ziemletrasieńnie, anioł Panski zyjšoŭ z nieba i prystupiŭšy, adwaliŭ kamień i sieŭ na im.[2]
А выгляд яго быў — як маланка, і адзенне яго — як снег белае.
A byŭ wyhlad jahony, jak małanka i adzieńnie jahonaje, jak śnieh.
Ад страху перад ім затрымцелі вартаўнікі і сталі, як мёртвыя.
I ad strachu pierad im pierapužalisia wartaŭniki i zrabilisia jak niažywyja.
А Анёл, адказваючы, сказаў жанчынам: «Не бойцеся; бо ведаю, што вы шукаеце Ісуса, Які быў укрыжаваны.
Adazwaŭšysia-ž anioł skazaŭ žančynam: Nia bojciesia wy, bo wiedaju, što šukajecie Jezusa, katory byŭ ukryžawany.
Няма Яго тут, бо Ён уваскрос, як сказаў. Ідзіце і паглядзіце на месца, дзе Госпад быў пакладзены.
Niama jaho tut, bo ŭskros, jak skazaŭ. Chadziecie i pahladziecie miesca, dzie byŭ pałožany Pan.
Ды хутчэй ідзіце, скажыце вучням Яго: “Ён уваскрос з мёртвых і, вось, раней вас ідзе ў Галілею; там Яго ўбачыце”. Вось, я сказаў вам».
I skora pajšoŭšy, skažecie wučniam jahonym, što ŭskros; i woś idzie pierad wami ŭ Halileju, tam jaho pabačycie. Woś ja wam skazaŭ napierad.
І, выйшаўшы хутка з магілы, са страхам і вялікаю радасцю пабеглі яны, каб паведаміць вучням Яго.
I wyjšli skora z hrobu, sa stracham i wialikaj radaściaj biahučy, kab pawiedamić wučniaŭ jahonych.
І калі яны ішлі апавясціць вучняў Яго, вось, Ісус сустрэў іх, кажучы: «Радуйцеся!» Яны ж падышлі, і ўпалі да ног Яго, і пакланіліся Яму.
I woś Jezus spatkaŭ ich, kažučy: Budźcie prywitanyja! Jany-ž prystupili, i abniali nohi jaho, i pakłanilisia jamu.
Тады гаворыць ім Ісус: «Не бойцеся. Ідзіце, абвясціце братам Маім, каб пайшлі ў Галілею, і там Мяне ўбачаць».
Tady skazaŭ im Jezus: Nia bojciesia! Idziecie, pawiedamcie bratoŭ maich, kab išli ŭ Halileju; tam mianie ŭbačać.[3]
А калі яны адышлі, вось, некаторыя з вартаўнікоў прыйшлі ў горад і паведамілі першасвятарам пра ўсё, што здарылася.
Kali jany adyjšli, woś niekatoryja z wartaŭnikoŭ pryjšli u horad i pawiedamili wašejšych świataraŭ ab usim, što było stałasia.
Тыя ж сабраліся са старэйшынамі і, учыніўшы раду, далі жаўнерам даволі грошай,
I jany, sabraŭšysia z staršymi i zrabiŭšy naradu, dali žaŭnieram mnoha hrošaj,
кажучы: «Паведамляйце: “Вучні Яго прыйшлі ноччу і выкралі Яго, пакуль мы спалі”.
kažučy: Kažecie, što wučni jahony ŭnačy pryjšli i ŭkrali jaho, kali my spali.[4]
А калі пра гэта дачуецца правіцель, мы яго пераканаем і пазбавім вас пакарання».
A kali hetaje dojdzie da načalnika, my ŭhaworym jaho i zrobim was biaśpiečnymi.
Яны тады, узяўшы грошы, зрабілі, як іх навучылі. І пашырылася слова гэтае сярод юдэяў аж да сённяшняга дня.
Jany-ž, uziaŭšy hrošy, zrabili tak, jak byli nawučany. I razyjšłosia hetaje słowa pamiž žydami až pa siahońniašni dzień.
А адзінаццаць вучняў пайшлі ў Галілею, на гару, куды ім загадаў Ісус.
A adzinaccać wučniaŭ pajšli ŭ Halileju, na haru, dzie im byŭ naznačyŭ Jezus.
І, убачыўшы Яго, пакланіліся Яму; а некаторыя сумняваліся.
I ŭbačyŭšy jaho, pakłanilisia; niekatoryja-ž sumniewalisia.[5]
Ісус жа, падышоўшы да іх, загаварыў, кажучы: «Дадзена Мне ўся ўлада на небе і на зямлі.
I prystupiŭšy Jezus pramowiŭ da ich, kažučy: Dadziena mnie ŭsia ŭłada na niebie i na ziamli.
Дык ідзіце і навучайце ўсе народы, хрысцячы іх у імя Айца, і Сына, і Святога Духа,
Dyk idučy, nawučajcie ŭsie narody, chryściačy ich u imia Ajca i Syna i Ducha Światoha,[6]
навучаючы іх выконваць усё, што Я вам перадаў. І вось, Я з вамі ва ўсе дні аж да сканчэння веку». Амін.
nawučajučy ich zachoŭwać usio, što-tolki ja zahadaŭ wam. I woś ja z wami praz usie dni, až da skančeńnia świetu.[7]
