2 царстваў 22 разьдзел
Другая кніга царстваў
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Л. Гарошка
І заспяваў Давід словы гэтае песні Госпаду ў дзень, калі вызваліў яго Госпад з рук усіх ворагаў яго і з рукі Саўла,
і ён казаў: «Госпад — скала мая, і крэпасць мая, і Збаўца мой;
Божа мой, скала мая, у якой хаваюся, шчыт мой і рог збаўлення майго! Ты абарона мая і прыстанак мой. Збаўца мой, ад гвалту вызваліш Ты мяне.
Паклічу я Госпада, вартага хвалы, і ад ворагаў маіх уратаваны буду.
Бо агарнулі мяне хвалі смерці, віры Бэліяла ўстрывожылі мяне;
путы смерці ахапілі мяне, і смяротныя петлі душаць мяне.
У роспачы маёй клічу я Госпада і прызываю Бога майго; выслухаў Ён з храма Свайго голас мой, і вокліч мой дайшоў да вушэй Яго.
І здрыганулася і затрымцела зямля, і падваліны нябесныя зварухнуліся і захісталіся, бо запалаў Ён гневам.
Узняўся дым з ноздраў Яго і агонь знішчальны з вуснаў Яго; вуглі агністыя сыпаліся ад Яго.
І нахіліў Ён нябёсы, і сышоў, і змрок пад нагамі Яго.
І сеў на херубіна, і паляцеў, і ўзняўся на крылах ветру.
І ахінуўся ў цемру, як заслону, цёмнымі водамі ды густымі хмарамі ахутаў Сябе.
Перад бляскам позірку Яго загарэлася вуголле агністае.
Загрымеў на нябёсах Госпад, і Найвышэйшы даў пачуць голас Свой.
Ён пусціў стрэлы Свае і рассыпаў іх, мноствам маланак напалохаў іх.
І адкрыліся глыбіні мора, і адчыніліся фундаменты сусвету ад ушчування Госпада, ад подыху духу гневу Яго.
Даслаў Ён [руку] з вышыні і схапіў мяне, выцягнуў мяне з глыбокіх водаў.
Выратаваў Ён мяне ад ворага майго наймагутнейшага, ад тых, якія ненавідзяць мяне, якія дужэйшыя за мяне.
Яны нахлынулі на мяне ў дзень смутку майго, і Госпад стаў для мяне апораю.
І вывеў Ён мяне на прастор: уратаваў Ён мяне, бо спадабаўся я Яму.
І адплаціў мне Госпад паводле праўды маёй, і за чысціню рук маіх аддаў Ён мне,
бо я пільнаваў шляхі Госпада і не адступаўся нягодна ад Бога майго.
Усе прысуды Яго перада мной, і ад загадаў Яго я не адступіў,
і стаў я беззаганны з Ім, і высцерагаўся асабістай злачыннасці.
І адплаціў мне Госпад паводле праўды маёй і паводле чысціні рук маіх перад вачамі Яго.
Са святым Ты святы будзеш, і з чалавекам беззаганным беззаганны будзеш,
і з абраным абраны будзеш, і з заганным падступны будзеш.
І людзей бедных Ты ратуеш, а вочы ганарыстыя прыніжаеш.
Бо Ты, Госпадзе, светач мой, і Бог мой прасвятляе цемру маю.
З Табою я пайду ў наступ на варожыя войскі і з Богам маім пераскочу праз мур.
Божа, бязгрэшны шлях Яго, слова Госпадава агнём выпрабавана, Ён — шчыт для ўсіх, хто на Яго спадзяецца.
Бо хто бог, апрача Госпада? І хто скала, апрача Бога нашага?
Бог, Які падперазаў мяне сілаю і зрабіў дарогу маю беззаганнай,
зрабіўшы ногі мае такімі, як у аленя, і на вышыні падняўшы мяне;
навучыў рукі мае барацьбе, і рукі мае нацягваюць медны лук.
Ты даў мне шчыт збаўлення Твайго, і тое, што Ты слухаеш мяне, узвялічвае мяне.
Ты пашырыў крокі мае пада мною, і не хістаюцца ногі мае.
Я пераследаваў ворагаў маіх, і таптаў іх, і не вяртаўся, пакуль не знішчаў іх.
Я нішчыў іх і знішчаў так, каб яны не маглі падняцца: гінулі яны пад нагамі маімі.
Ты падперазаў мяне сілай да бою, тых, хто паўстаў супраць мяне, падпарадкаваў мне.
Ты прымушаў уцякаць ворагаў маіх, і я знішчаю ненавіснікаў маіх.
Крычалі яны, і не было нікога, хто б выратаваў іх, клікалі Госпада, і Ён не паслухаў іх.
Я расцярушыў іх, як пыл зямлі, як гразь вуліц таптаў я іх.
Ты выратаваў мяне ад бунтаў народа майго, паставіў мяне на чале плямёнаў. Народ, якога я не ведаў, служыць мне,
чужыя сыны ліслівяць перада мною, слухаюць мяне слухам вушэй сваіх.
Чужыя сыны адступаюць і дрыжаць ва ўмацаваннях сваіх.
Жыве Госпад, і дабраславёны будзь, скала мая, і будзь узвялічаны Бог, скала збаўлення майго.
Бог, Які дае мне збаўленне і Які падпарадкоўвае народы мне.
Ён вызваліў мяне ад ворагаў маіх і ўзнёс мяне над тымі, хто паўстае супраць мяне; ад чалавека гвалтоўнага Ты ўхаваў.
Таму буду славіць Цябе між народамі, Госпадзе, і буду спяваць на славу імя Твайго:
услаўляе Ён збаўленнем цара Свайго і аказвае міласэрнасць намашчэнцу Свайму Давіду і нашчадкам яго навекі».
