Ёва 3 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Л. Гарошка
Потым Ёў расчыніў вусны свае, і наракаў на дзень свой,
«Хай згіне дзень, у які я нарадзіўся, і ноч, у якую было сказана: “Пачаўся чалавек”.
Хай дзень той пераменіцца ў цемру; хай не пытаецца пра яго Бог з вышыні, ды хай не будзе ён асветлены святлом.
Хай зацемняць яго цемра і засень смерці, хай апануе яго змрок і хай агорнецца ён горыччу.
Хай тую ноч падхопіць цёмная віхура, хай не дадасца яна сярод дзён года, хай не залічыцца сярод месяцаў.
Хай тая ноч адасобіцца і не будзе годная хвалы;
хай наракаюць на яе тыя, што наракаюць на дзень, што гатовыя абудзіць левіятана.
Хай сцямнеюць зоркі яе світання; хай чакае святла, і не будзе [яго], ды хай не пабачыць яна веек зараніцы,
бо яна не зачыніла ўваходу ўлоння, якое насіла мяне, і не ўхіліла злога ад вачэй маіх.
Чаму ж я не памёр ва ўлонні? [Чаму] выйшаўшы з чэрава, не згінуў адразу?
Навошта быў прыняты каленямі? І навошта быў кормлены грудзьмі?
Цяпер вось маўчаў бы я ў супакоі і адпачываў бы ўва сне сваім
з царамі і ўладарамі зямлі, якія ствараюць сабе дамы магілы;
або з князямі, якія маюць золата і напаўняюць срэбрам дамы свае.
Або хай бы я не існаваў, бы патаемны выкідыш ці тыя, што, пачатыя, не ўбачылі святла.
Там бязбожнікі больш не бунтуюцца, і там спачываюць змарнелыя сілай.
Там былыя вязні ўсе разам без турбот не чуюць крыку наглядчыка.
Там [разам] малы і вялікі, і слуга, вольны ад пана свайго.
Навошта беднаму даецца святло і жыццё тым, што жывуць у горычы душы?
Яны чакаюць смерці, а яна не прыходзіць, і, шукаючы, здабываюць яе больш рупліва, чым скарбы,
і радуюцца вельмі, і цешацца з магілы.
[Навошта святло] чалавеку, дарога якога ўтоена і якога Бог акружыў цемраю?
Уздыханні мае апярэджваюць хлеб мой, і быццам бурлівыя воды стагнанні мае.
Бо страх, якога я баяўся, прыйшоў да мяне, і тое, перад чым я трымцеў, настала.
Я не хаваўся, не маўчаў, не адпачываў, але прыйшло да мяне няшчасце».
