Ёва 33 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Л. Гарошка
Дык пачуй, Ёве, прамову маю і выслухай усе словы мае.
Вось, я адкрыў вусны свае, і язык мой гаворыць у горле маім.
Ад шчырага сэрца мае словы, і чыстую праўду кажуць вусны мае.
Дух Божы ўчыніў мяне, і подых Усемагутнага ажывіў мяне.
Калі можаш, адкажы мне, падрыхтуйся перада мною і падыміся.
Вось жа, я, як і ты, перад Богам, ды з таго ж самага бруду аддзелены і я.
Так што страх, які я наганяю, хай цябе не палохае, і цяжар мой хай не будзе цяжкі для цябе.
Тое, што ты сказаў, было ў вушах маіх, і голас слоў тваіх пачуў я:
“Чысты я, без граху, беззаганны; і няма правіннасці ўва мне.
Паколькі ж Ён знайшоў падставы для скаргаў на мяне, то лічыць мяне Сваім ворагам;
ногі мае закаваў у кайданы, пільнуе ўсе шляхі мае”.
Вось, ты ў гэтым несправядлівы, адкажу табе, бо Бог большы за чалавека.
Чаму ты спрачаешся з Ім, што Ён не адказвае табе на ўсе словы?
Раз кажа Бог і другі раз таго самага не паўтарае.
Праз сон і ў бачанні начным, калі агортвае сон людзей і калі дрэмлюць яны на ложку,
тады адкрывае Ён вушы людзям і ўкладвае Сваё настаўленне,
каб адвярнуць чалавека ад таго, што ён чыніць, і вызваліць яго ад пыхлівасці,
вырываючы душу яго ад магілы і жыццё яго, каб не трапіў ён у яму смерці.
Дакарае яго таксама хваробаю на ложку яго, або болем безупынным у касцях яго.
І хлеб агідным становіцца яму ў жыцці яго, і раней прыемная страва — душы яго.
Цела яго высыхае на вачах, і косці, якіх не было відаць, адкрываюцца.
Набліжаецца Ён да знішчэння ў магіле, і жыццё яго — да сядзібы памерлых.
Калі будзе ў яго анёл-звястун, адзін з тысячы, каб абвясціць чалавеку справядлівасць,
то злітуецца Бог над ім і скажа: “Вызвалі яго, каб не ішоў ён у магілу, бо Я знайшоў тое, у чым яму можа быць літасць”.
Расквітнее цела яго лепш, чым у маладосці, і вернецца ён у дні юнацтва свайго.
Ён будзе маліць Бога, і Бог будзе спагадны да яго, і ўбачыць твар яго радасным, і верне чалавеку яго справядлівасць.
Спявае ён людзям і кажа: “Я зграшыў і парушыў справядлівасць, але я не адплачана мне.
Ён вызваліў душу маю, каб не трапіла ў магілу, але, жывучы, бачыла святло”.
Вось, усё гэта робіць Бог два і тры разы з чалавекам,
каб адвесці душы іх ад магілы і прасвятліць святлом жывых.
Зважай, Ёве, і паслухай мяне, і памаўчы, пакуль я гавару.
Калі ж маеш, што сказаць, адкажы мне, гавары, бо хачу, каб ты аказаўся справядлівым.
Калі ж не маеш, то паслухай мяне; маўчы, і я навучу цябе мудрасці».