Лукаша 16 разьдзел

 

 

І прамаўляў Ён да вучняў Сваіх: «Быў адзін багаты чалавек, які меў аканома, і зняславілі таго перад гаспадаром, што распускае яго дабро.

 

І сказаў Сваім вучнам: "Адзін чалавек быў багаты і меў эканома, на якога яму данесьлі, што растрачвае ягоную маемасьць.

І пазваў ён яго, і гаворыць яму: “Што гэта я чую пра цябе? Здай справаздачу аканомства твайго, бо ўжо не можаш быць аканомам”.

 

І паклікаўшы яго сказаў яму: "Што гэта я чую аб табе? Дай справаздачу з твайго гаспадараваньня, бо ты ня можаш болей гаспадарыць".

І гаворыць пра сябе аканом: “Што мне рабіць, раз гаспадар мой адбірае ад мяне аканомства? Капаць не магу, а жабраваць саромеюся.

 

Тады эканом сказаў сам у сабе: "Што мне рабіць, калі гаспадар адыйме ад мяне эканомства? Капаць ня здужаю, жабраваць саромеюся;

Ведаю, што мне рабіць, каб, калі буду адсунуты ад аканомства, прынялі мяне ў дамы свае”.

 

ведаю, што зраблю, каб прынялі мяне ў свое дамы, калі буду адстаўлены ад эканомства".

Склікаўшы тады паасобку даўжнікоў гаспадара свайго, казаў першаму: “Колькі вінаваты ты гаспадару майму?”

 

І паклікаўшы даўжнікоў свайго гаспадара кожнага паасобку; сказаў першаму: "Колькі ты вінен майцу гаспадару?".

Той сказаў: “Сто бочак алею”. Дык сказаў яму: “Вазьмі распіску тваю, сядзь хутка, напішы пяцьдзясят”.

 

Той сказаў: "Сто барылкоў алею". І сказаў: "Вазьмі тваю расьпіску і сядай хутчэй напішы: пяцьдзесят".

Потым сказаў другому: “А ты колькі вінаваты?” Той гаворыць: “Сто мер пшаніцы”. І гаворыць яму: “Вазьмі распіску тваю ды напішы восемдзясят”.

 

Потым сказаў другому: "А ты колькі вінен?" Той адказаў: "Сто мерах пшаніцы". І сказаў яму: "Вазьмі тваю расьпіску і напішы: восемдзесят".

Дык пахваліў гаспадар аканома нягоднага, што разумна зрабіў. Бо сыны гэтага веку разумнейшыя ў сваім родзе за сыноў святла.

 

І пахваліў гаспадар нявернага эканома, што дагадліва ўчыніў; бо сыны гэтага веку дагадлівейшыя ў сваім родзе за сыноў сьвятла.

І Я вам кажу: здабывайце сабе сяброў багаццем нягодным, каб, калі яго не стане, прынялі вас у вечныя сялібы.

 

І Я кажу вам: "Здабывайце сябе прыяцеляў багацьцям несправядлівым, каб як зьбяднееце, дык прынялі вас у вечныя сялібы.

Хто верны ў малым, і ў вялікім верны. А хто ў малым нягодны, і ў вялікім нягодны.

 

Верны ў малым і ў многім верны, а няверны ў малым, няверны і ў многім.

Дык калі вы ў нягоднай мамоне не былі вернымі, хто вам даверыць сапраўднае?

 

Дык вось, калі вы ў несправядлівым багацьці ня былі верныя, дык хто даверыць вам праведнае?

І калі вы ў чужым не былі вернымі, дык хто вам дасць ваша?

 

І калі вы ў чужым ня былі верныя, дык хто дасьць вам вашае?

Ніводзін паслугач не можа двум гаспадарам служыць: або аднаго будзе ненавідзець, а другога будзе любіць, або аднаму будзе адданы, а другім будзе пагарджаць. Не можаце Богу служыць і мамоне».

 

Ніякі слуга ня можа служыць двом гаспадаром, бо ці аднаго будзе ненавідзець, а другога любіць; ці аднаму пачне вельмі дагаджаць, а пра другога ня дбаць. Ня можаце служыць Богу і мамоне".

А гэта ўсё слухалі і фарысеі, якія былі хцівымі, і кпілі з Яго.

 

Дык гаворыць ім: «Вы ўважаецеся за справядлівых перад людзьмі; але Бог ведае сэрцы вашы, бо што для людзей з’яўляецца высокім, тое ў Бога — агіда.

 

Закон і прарокі былі аж да Яна; а адгэтуль весціцца Валадарства Божае, і кожны дзеля яго сілу прымяняе.

 

Але лягчэй небу і зямлі прамінуць, чым адна крэска з закона знікне.

 

Кожны, хто кідае жонку сваю і бярэ іншую, чужаложыць; і хто кінутую мужам за жонку бярэ, чужаложыць.

 

Жыў адзін багаты чалавек, і апранаўся ў пурпур і вісон ды штодзённа бліскуча баляваў.

 

Нейкі чалавек быў багаты, адзяваўся ў пурпуру і найлепшае палатно і кожны дзень раскошна банкетаваў.

І быў нейкі жабрак імем Лазар які ляжаў увесь у больках каля яго брамы

 

Быў-жа нейкі ўбогі, называўся Лазар, што ляжаў ля варот яго ўвесь у струпох.

і прагнуў заспакоіць голад крошкамі, што спадалі са стала багацея; толькі сабакі прыходзілі і лізалі болькі яго.

 

І жадаў насыціцца крошкамі, што падалі са стала багача, і сабакі прыходзячы лізалі ягоныя струпы.

І сталася, што жабрак памёр, і анёлы занеслі яго на ўлонне Абрагама; памёр таксама багацей і быў пахаваны.

 

І сталася, убогі памёр і анёлы занясьлі яго на лона Аўраама. Памёр і багач, і пахавалі яго.

І ў пекле быў ён у пакутах, узводзячы вочы свае, убачыў здалёк Абрагама і на ўлонні яго Лазара.

 

І ў пекле, будучы ў муках, ён падняўшы свае вочы, убачыў здалёк Аўраама і Лазара на ягоным лоне.

І, закрычаўшы, сказаў: “Ойча Абрагаме, злітуйся нада мной і пашлі Лазара, хай умочыць у вадзе канец пальца свайго і змочыць язык мой, бо мучуся ў полымі гэтым”.

 

І загаласіўшы сказаў: Ойча Аўрааме! зьлітуйся нада мною і пашлі Лазара, каб абмачыўшы канец свайго пальца ў вадзе, асьвяжыў язык мой, бо я мучуся ў гэтым полымі.

І сказаў Абрагам: “Сыне, прыпомні, як ты ў жыцці сваім карыстаўся даброццямі тваімі, а Лазар гэтак жа благаццём; ён цяпер тут суцяшаецца, а ты пакутуеш.

 

Але Аўраам сказаў яму: сыне, прыпомні, што ў тваём жыцьці ты меў добрае, а Лазар благое; цяпер-жа ён тут цяшаецца, а ты церпіш мукі;

Да ўсяго гэтага паміж намі і вамі прорва вялікая, каб тыя, што хочуць адсюль да вас перайсці, не маглі, ані адтуль да нас перабрацца”.

 

ды-й да таго між намі і вамі ўстаноўлене вялікая прорва, так што хто хоча перайсьці адгэтуль да вас, ня могуць, таксама і адтуль да нас не пераходзяць.

Дык гаворыць: “Малю цябе, ойча, каб паслаў яго ў дом бацькі майго, —

 

Тады ён сказаў: дык прашу цябе, айцец, пашлі яго ў дом майго бацькі,

бо маю пяць братоў, — каб засведчыў ім, каб і яны не прыйшлі ў гэтае месца пакуты”.

 

бо ў мяне ёсьць пяць братоў няхай ён засьведчыць ім, каб і яны ня прыйшлі ў гэтае мейсца мучэньня.

Кажа яму Абрагам: “Маюць Майсея і прарокаў; хай слухаюць іх”.

 

Аўраам сказаў яму: маюць Майсея і прарокаў, няхай слухаюцца іх.

Але ён сказаў: “Не, ойча Абрагам, але калі хто з памерлых пойдзе да іх, навернуцца”.

 

Ён-жа сказаў: не ойча Аўрааме! але калі хто з умёршых прыйдзе да іх, пакаюцца.

А ён гаворыць яму: “Калі не слухаюць Майсея і прарокаў, дык, каб і хто з мёртвых паўстаў, не павераць”».

 

Сказаў-жа на гэта яму: калі Майсея і прарокаў не паслухаюць, дык калі-б хто з умёршых уваскрос, не павераць.