Да Габрэяў 5 разьдзел
Пасланьне да Габрэяў
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Анатоля Клышкi
Бо ўсякі першасвятар, з людзей абраны, для людзей ставіцца ў тым, што Божае, каб складаў дары і ахвяры за грахі,
Бо кожны першасвятар, узяты з людзей, ставіцца дзеля людзей на служэнне Богу, каб прыносіць дары і ахвяры за грахі,
каб мог спачуваць тым, што не ведаюць і заблукалі, бо ён і сам абложаны нядужасцю,
ён можа спачуваць недасведчаным і заблуканым, бо і сам ахоплены слабасцю,
дзеля яе ён павінен нейкім чынам як за народ, так і за сябе самога складаць ахвяры за грахі.
з-за якой ён і павінен як за народ, так і за сябе прыносіць ахвяры за грахі.
Ніхто сам сабе не возьме гэтай пашаны, але той, хто пакліканы Богам, як Аарон.
І ніхто сам сабою не бярэ гэты гонар, толькі пакліканы Богам, як і Аарон.
Так і Хрыстос не Сам Сябе ўславіў, каб стацца Першасвятаром, але Той, Які сказаў Яму: «Ты — Сын Мой, Я сёння нарадзіў Цябе»,
Так і Хрыстос не Сам Сябе праславіў, стаўшы Першасвятаром, а Той, Хто сказаў Яму: «Ты Мой Сын, Я сёння нарадзіў Цябе»,
як у іншым [месцы] Ён кажа: «Ты — Святар навекі на ўзор Мэльхісэдэха».
як і ў іншым месцы Ён кажа: «Ты — Святар навекі на ўзор Мельхіседэка».
Ён у дні цела Свайго моцным голасам і са слязамі прыносіў малітвы і просьбы Таму, Які мог збавіць Яго ад смерці, і выслуханы быў дзеля Сваёй богаадданасці.
Ён у дні Свайго цела з моцным воклічам і са слязьмі ўзнёс просьбы і малітвы Таму, Хто мог выратаваць Яго ад смерці, і быў пачуты за Сваю богапашану.
І вось, хоць быў Сынам, навучыўся з таго, што перацярпеў, паслухмянасці
хоць Ён і Сын, навучыўся паслухмянасці ад усяго таго, што перацярпеў,
і, выканаўшы [ўсё], стаўся для ўсіх паслухмяных Яму прычынай збаўлення вечнага,
і, выканаўшы ўсё3, Ён стаў для ўсіх, паслухмяных Яму, крыніцаю для вечнага выратавання,
названы Богам Першасвятаром на ўзор Мэльхісэдэха.
названы Богам Першасвятаром паводле чына Мельхіседэка.
Пра Яго многа нам трэба было б гаварыць, але цяжка выказаць гэта, бо сталіся вы няздольнымі слухаць.
Пра Яго мы маем сказаць многае, што яшчэ і цяжка растлумачыць, бо вы зрабіліся тугія на вушы.
Адносна часу вы павінны б быць настаўнікамі, а вось, вы зноў патрабуеце, каб хто вас вучыў пачаткам слоў Божых, і вы такія, што вам малако належыцца, а не цвёрдая страва.
Бо калі і вы, паводле часу, павінны б быць настаўнікамі, самі зноў маеце патрэбу, каб хто вучыў вас асновам пачатку слоў Божых, і вы сталі тымі, каму патрэбна малако, а не цвёрдая ежа.
Кожны з вас, хто корміцца малаком, несвядомы ў слове справядлівасці, бо ён — дзіцятка.
Бо кожны, хто корміцца малаком, недасведчаны ў слове праведнасці, бо ён — немаўля.
Для дарослых жа цвёрдая страва, для тых, хто праз ужыванне маюць спрактыкаваныя пачуцці, каб разабрацца, што добрае, а што благое.
А цвёрдая ежа — для дарослых, у якіх пачуцці практыкаю прывучаны адрозніваць дабро і зло.