1 да Карынфянаў 10 разьдзел

 

 

Не хачу, браты, каб вы не ведалі, што нашы бацькі ўсе былі пад хмараю, і ўсе перайшлі праз мора,

 

Не хачу пакінуць вас, браты, і каб вы ня ведалі, што бацькі нашыя ўсе былі пад хмараю, і ўсе прайшлі праз мора;

ды ўсе ахрысціліся ў Майсея ў хмары і ў моры,

 

і ўсе хрысьціліся ў Майсея ў хмары і ў моры;

і ўсе спажывалі тую самую духоўную страву

 

і ўсе елі адну і тую самую духоўную страву;

і пілі тое самае духоўнае пітво. Пілі, вось, з духоўнай скалы, што ішла за імі, а тая скала — Хрыстос.

 

і ўсе пілі адно і тое самае духоўнае пітво, бо пілі з духоўнай скалы, якая ішла сьледам за імі; а скала тая была Ісус Хрыстос.

Але большасць з іх не ўпадабаў Сабе Бог, таму палеглі яны ў пустыні.

 

Але ня шмат каго ўпадабаў Бог; бо яны панішчаны былі ў пустыні.

А гэтыя падзеі сталі прыкладам нам, каб не былі мы ахвотныя да зла, як яны ахвотныя былі.

 

А гэта былі прыклады нам, каб мы не самахоціліся на ліхое, а самахоціліся яны.

Не будзьце таксама, як некаторыя з іх, балванапаклоннікамі, як напісана: «Сеў народ есці, і піць, і весяліцца, і ўзняліся, каб гуляць».

 

Ня будзьце таксама ідалапаклонцамі, як некаторыя зь іх, пра якіх напісана: «людзі селі есьці і піць, і ўсталі бавіцца».

І не будзем рабіць распусты, як распуснічалі некаторыя з іх, і ў адзін дзень загінула іх дваццаць тры тысячы.

 

Ня будзем блудадзейнічаць, як некаторыя зь іх блудадзейнічалі, і ў адзін дзень загінула іх дваццаць тры тысячы.

І не будзем выпрабоўваць Хрыста, як і некаторыя з іх выпрабоўвалі ды пагінулі ад змеяў.

 

Ня будзем спакушаць Хрыста, як некаторыя зь іх спакушалі і загінулі ад зьмеяў.

І не наракайце, як і некаторыя з іх наракалі і пагінулі ад нішчыцеля.

 

Не наракайце, як некаторыя зь іх наракалі і загінулі ад зьнішчальніка.

Ды ўсё гэта адбылося з імі для прыкладу і запісана на павучанне для нас, да якіх наблізілася сканчэнне вякоў.

 

Усё гэта адбывалася зь імі, як вобразы; а апісана ў настаўленьне нам, што дасягнулі канца вякоў.

Значыць, хай той, каму здаецца, што стаіць, глядзіць, каб не ўпаў.

 

А таму, хто думае, што ён стаіць, глядзі, каб ня ўпасьці.

Вас наведала спакуса, ніякая іншая, як чалавечая. Верны ж Бог, Які не дапусціць для вас спакушэння большага, чым можаце вытрымаць, але са спакусай стварае магчымасць яе пераадолець, каб вы маглі выстаяць.

 

Вас апанавала спакуса не якая, а чалавечая; і верны Бог, Які не дапусьціць, каб вас спакушалі звыш сілы, але пры спакушэньні дасьць і палёгку, каб вы маглі ператрываць.

Дзеля гэтага, мае найдаражэйшыя, сцеражыцеся ад пакланення ідалам.

 

Таму, любасныя мае, унікайце служэньня ідалам.

Кажу гэта як разумным. Вы рассудзіце самі тое, што гавару.

 

Я кажу вам як разважлівым; самі памяркуйце, пра што я кажу:

Келіх дабраславенства, які дабраслаўляем, ці не ёсць удзелам у Крыві Хрыстовай? А хлеб, які ламаем, ці не ёсць удзелам у Целе Хрыстовым?

 

Чара дабраславеньня, якую дабраслаўляем, ці ня ёсьць далучэньне Крыві Хрыстовай? хлеб, які ламаем, ці ня ёсьць далучэньне Цела Хрыстовага?

Адзін хлеб, таму мы, многія, творым адно цела, бо ўсе мы прычашчаемся ад аднаго хлеба.

 

Адзін хлеб, і мы многія — адно цела; бо ўсе прычашчаемся адным хлебам.

Прыгледзьцеся да Ізраэля паводле цела: ці тыя, што ядуць ахвяры [з ахвярніка], не ёсць удзельнікамі ахвярніка?

 

Паглядзеце на Ізраіля па плоці: тыя, што ядуць ахвярнае, ці ня супольнікі яны ахвярніка?

Што ж я кажу? Ці ахвяра, складзеная ідалам, ёсць чымсьці? Або сам ідал ёсць чымсьці?

 

Што я кажу? ці тое, што ідал ёсьць нешта? альбо ідалаахвярнае значыць што-небудзь?

Не! Аднак тое, што пагане ахвяруюць, дэманам ахвяруюць, а не Богу. А я не хацеў бы, каб вы мелі нешта супольнае з дэманамі.

 

Не; але што язычнікі, калі прыносяць ахвяры, дык прыносяць дэманам, а ня Богу; але я не хачу, каб вы былі ў супольнасьці з дэманамі.

Не можаце піць з келіха Госпада ды з келіха дэманаў; не можаце быць удзельнікамі Госпадава стала і стала дэманаў.

 

Ня можаце піць чару Гасподнюю і чару дэманскую; ня можаце быць супольнікамі ў гасьціне Гасподняй і ў гасьціне дэманскай.

Ці ж нам раздражняць Госпада? Ці ж мы дужэйшыя за Яго?

 

Няўжо мы адважымся дражніць Госпада? Хіба мы мацнейшыя за Яго?

«Усё мне можна!» Але не ўсё карысна. «Усё мне можна!» Але не ўсё будуе.

 

Усё мне можна, ды ня ўсё на карысьць; усё мне можна, ды ня ўсё навучае.

Хай ніхто не шукае таго, што сваё, але кожны — што блізкага.

 

Хай ніхто ня шукае карысьці сабе, а кожны — другому.

Дык усё, што на рынку прадаюць, ежце, не сумняваючыся, дзеля супакою сумлення,

 

Усё, што прадаецца на торжышчы, ежце не перабіраючы, дзеля спакою сумленьня;

бо Госпадава зямля і што напаўняе яе.

 

бо Гасподняя зямля і ўсё, што на ёй.

Калі вас запросіць хтосьці з бязверных і захочаце пайсці, дык ежце ўсё, што вам пададуць, без даследавання дзеля сумлення.

 

Калі хто зь няверных пакліча вас, і вы захочаце пайсьці, — дык усё, што вам прапануецца, ежце не перабіраючы дзеля спакою сумленьня.

Але калі б хто сказаў вам: «Гэта ахвяра ідалам», — не ежце з увагі на таго, хто перасцярог, ды з увагі на сумленне. Бо Госпадава зямля і што напаўняе яе.

 

Але калі хто скажа вам: гэта ідалаахвярнае, — дык ня ежце дзеля таго, хто падказаў вам, і дзеля сумленьня; бо Гасподняя зямля, і ўсё, што на ёй.

Маю на ўвазе не тваё ўласнае сумленне, але блізкага. Чаму ж чужое сумленне мела б судзіць маю свабоду?

 

Сумленьне ж разумею не сваё, а іншага; бо дзеля чаго маёй свабодзе быць суджанай чужым сумленьнем?

Калі я прымаю што з падзякаю, то чаму мяне ліхасловяць за тое, за што я дзякую?

 

Калі я з удзячнасьцю ем, дык навошта мяне дакараць за тое, за што я дзякую?

Дзеля таго ці вы ясце, ці вы п’яце, ці што іншае робіце, усё на хвалу Божую рабіце!

 

Дык жа, ці ясьце, ці п’яце, ці (іншае) што робіце, усё рабеце на славу Божую.

Не будзьце прычынай згаршэння ані для юдэяў, ані для грэкаў, ані для Царквы Божай.

 

Не давайце панады ні Юдэям, ні Элінам, ні царкве Божай,

Гэтак і я ўсім ва ўсім дагаджаю, не шукаючы сваёй карысці, але карысці для многіх, каб яны былі збаўлены.

 

так, як і я дагаджаю ўсім ва ўсім, шукаючы не сабе карысьці, а многім, каб яны ўратаваліся.