1 да Карынфянаў 15 разьдзел

 

 

Прыгадваю вам, браты, Евангелле, якое я вам раней вясціў і якое вы прынялі ды ў якім трываеце,

 

Нагадваю вам, браты, Дабравесьце, якое я зьвеставаў вам, якое вы і прынялі, у якім і ўмацаваліся,

і праз якое збаўляецеся, калі яго захаваеце такім, якім я вясціў вам, інакш уверылі вы надарма.

 

якім і ратуецеся, калі настаўленьне памятаеце так, як я зьвеставаў вам, калі толькі ня марна ўверавалі.

Бо я перш перадаў вам тое, што і я прыняў, што Хрыстос памёр за нашы грахі паводле Пісання,

 

Бо я найперш перадаў вам, што і сам прыняў, гэта значыцца, што Хрыстос памёр за грахі нашыя, паводле Пісаньня,

і што быў пахаваны, і што ўваскрос на трэці дзень паводле Пісання,

 

і што ён пахаваны быў і што ўваскрэс на трэйці дзень, паводле Пісаньня,

і што з’явіўся Кіфу, і затым дванаццаці,

 

і што зьявіўся Кіфу, потым дванаццаці;

што пасля з’явіўся больш чым пяцістам братам адначасова; большасць з іх жыве дасюль, некаторыя і паўміралі;

 

потым зьявіўся больш чым пяці сотням братоў у адзін час, зь якіх большая частка дагэтуль жывуць, а некаторыя і спачылі;

пасля паказаўся Якубу, пазней усім Апосталам,

 

потым зьявіўся Якаву, таксама ўсім апосталам;

напрыканцы, як неданоску, ужо па ўсіх, паказаўся таксама мне.

 

а пасьля ўсіх зьявіўся і мне, як нейкаму вылюдку.

Бо я найменшы з Апосталаў і няварты называцца Апосталам, бо я пераследаваў Царкву Божую.

 

Бо я найменшы з апосталаў, і ня варты называцца апосталам, бо гнаў Царкву Божую.

Але з ласкі Бога ёсць тым, кім ёсць, ды дадзеная мне ласка Яго не была дарэмнай. Наадварот, працаваў я больш ад іх усіх, дый не я, аднак, але ласка Божая са мною.

 

Але зь мілаты Божае я ёсьць тое, што ёсьць; і мілата Ягоная ўва мне ня была марная, але я болей за іх усіх папрацаваў; ня я, зрэшты, а мілата Божая, якая са мною.

Дык ці я, ці яны, мы так прапаведуем, каб вы так паверылі.

 

І вось, ці то я, ці яны, мы так прапаведуем, і вы так уверавалі.

Калі аб Хрысце прапаведуецца, што Ён уваскрос з мёртвых, дык як некаторыя паміж вас кажуць, што няма ўваскрэсення мёртвых?

 

Калі пра Хрыста прапаведуецца, што Ён паўстаў зь мёртвых, дык як некаторыя з вас кажуць, быццам няма ўваскрэсеньня зь мёртвых?

Калі няма ўваскрэсення мёртвых, дык і Хрыстос не ўваскрос.

 

Калі няма ўваскрэсеньня зь мёртвых, дык і Хрыстос не ўваскрэс;

А калі Хрыстос не ўваскрос, дык дарэмнае навучанне наша, ды дарэмная таксама вера ваша.

 

а калі Хрыстос не ўваскрэс, дык і пропаведзь нашая марная, марная і вера ваша.

А мы аказаліся б фальшывымі сведкамі Бога, бо мы сведчым пра Бога, што Ён уваскрасіў Хрыста, Якога не ўваскрашаў, калі мёртвыя не ўваскрасаюць.

 

Пры гэтым мы сталіся б тады і непраўдзівымі сьведкамі пра Бога, бо сьведчылі б пра Бога, што Ён уваскрэсіў Хрыста, Якога Ён не ўваскрэшваў, калі, гэта значыцца, мёртвыя не ўваскрасаюць;

Калі памерлыя не ўваскрасаюць, дык і Хрыстос не ўваскрос.

 

бо, калі мёртвыя не ўваскрасаюць, дык і Хрыстос не ўваскрэс;

А калі Хрыстос не ўваскрос, неразумная вера ваша, і вы дасюль застаецеся ў грахах сваіх.

 

а калі Хрыстос не ўваскрэс, дык вера ваша марная; вы яшчэ ў грахах вашых;

Дык тады і тыя, што памерлі ў Хрысце, загінулі.

 

таму і памерлыя ў Хрысьце загінулі.

Калі ў гэтым жыцці толькі мы спадзяёмся на Хрыста, дык мы найнешчаслівейшыя з усіх людзей.

 

І калі мы ў гэтым толькі жыцьці спадзяёмся на Хрыста, дык мы самыя няшчасныя з усіх людзей.

Але цяпер Хрыстос уваскрос з мёртвых — першынец сярод памерлых.

 

Але Хрыстос уваскрэс зь мёртвых, першынец з памерлых.

Бо як праз чалавека смерць, так праз чалавека і ўваскрэсенне з мёртвых;

 

Бо як сьмерць праз чалавека, так праз чалавека і ўваскрэсеньне зь мёртвых.

бо як у Адаме ўсе паміраюць, так у Хрысце ўсе ажывуць.

 

Як у Адаме ўсе паміраюць, так у Хрысьце ўсе ажывуць.

Але кожны па сваёй чарзе: першы Хрыстос, затым тыя, што Хрыстовы, у час прыйсця Яго;

 

кожны ў сваім парадку; першынец Хрыстос, потым Хрыстовыя, у прышэсьце Ягонае.

потым канец, калі перадасць Ён валадарства Богу і Айцу ды калі знішчыць усякае начальства, усякую ўладу ды моц.

 

А потым канец, калі Ён перадасьць Царства Богу і Айцу, калі скасуе ўсякае начальства і ўсякую ўладу і сілу;

Бо Яму належыць валадарыць, аж дакуль пакладзе пад ногі Свае ўсіх ворагаў.

 

бо Яму належыць валадарыць, пакуль «пакладзе ўсіх ворагаў пад ногі Свае»,

Апошні вораг будзе знішчаны — смерць.

 

а як апошні вораг зьнішчыцца — сьмерць,

Бо Ён ўсё пакарыў пад ногі Яго. Калі сказана: «Усё падначалена Яму», то, канешне, акрамя Таго, Хто Яму ўсё падначаліў.

 

бо «ўсё пакарыў пад ногі Ягоныя»; калі ж сказана, што Яму ўсё падначалена, дык ясна, што акрамя Таго, Які пакарыў Яму ўсё.

А калі ўжо ўсё будзе Яму падначалена, тады і Сам Сын падначаліцца Таму, Хто Яму падначаліў усё, каб Бог быў усім ва ўсіх.

 

Калі ж усё ўпакорыць Яму, тады і сам Сын скарыцца Таму, Хто скарыў ўсё Яму, хай будзе Бог усё ва ўсім.

Бо што робяць тыя, што прымаюць хрост дзеля памерлых? Калі памерлыя наогул не ўваскрасаюць, дык нашто прымаюць хрост дзеля іх?

 

Інакш, што робяць тыя, якія прымаюць хрышчэньне для мёртвых? Калі мёртвыя наогул не ўваскрасаюць, дык навошта і прымаюць хрышчэньне для мёртвых?

Дык нашто і мы ставім сябе штохвіліну пад небяспеку?

 

Навошта ж і мы ўвесь час падупадаем небясьпецы?

Я штодня паміраю, і гэта праз ваша ўхваленне, браты, якое маю ў Хрысце Ісусе, Госпадзе нашым.

 

Я кожны дзень паміраю; прысягаю ў гэтым пахвалою вашаю, браты, якую я маю ў Хрысьце Ісусе, Госпадзе нашым.

Калі я толькі, як чалавек у Эфесе, змагаўся з дзікімі звярамі, якая карысць мне з таго? Калі памерлыя не ўваскрасаюць, дык будзем есці і піць, бо заўтра памром.

 

Разважыўшы па-людзку, калі я змагаўся са зьвярамі ў Эфэсе, якая мне карысьць, калі мёртвыя не ўваскрасаюць? Будзем есьці і піць, бо заўтра памрэм.

Не падманвайце сябе: «Благія сяброўствы псуюць добрыя звычаі».

 

Не давайцеся ў зман; дрэнныя суполькі псуюць добрыя норавы.

Ацверазіцеся як след і перастаньце грашыць! Бо ёсць сярод вас такія, што не прызнаюць Бога. На сорам вам кажу.

 

Працьверазецеся, як трэба, і не грашэце; бо на сорам вам кажу — некаторыя з вас ня ведаюць Бога.

Але скажа нехта: «А як памерлыя ўваскрасаюць? У якім целе прыходзяць яны?»

 

Але скажа хто-небудзь: як уваскрэснуць мёртвыя? і ў якім целе яны прыйдуць?

О неразумны! Дык жа тое, што ты сееш, не ажыве, калі перш не памрэ.

 

Неразумны! тое, што ты сееш, не ажыве, калі не памрэ;

І тое, што сееш, ты сееш не як цела, якім яно стане потым, але як звычайнае зерне, скажам, пшанічнае або якое іншае.

 

і калі ты сееш, дык сееш ня цела будучае, а голае зерне, якое будзе, пшанічнае або іншае якое;

Але Бог дае яму такое цела, якое захацеў; і кожнаму насенню сваё ўласнае цела.

 

але Бог дае яму цела як хоча, і кожнаму семені сваё цела.

Не кожнае цела тое самае цела, але адно ў людзей, іншае ў быдла, а яшчэ іншае ў птушак, ды іншае ў рыб.

 

Ня ўсякая плоць, але інакшая плоць у людзей, інакшая плоць у жывёлін, інакшая ў рыб, інакшая ў птушак.

Ёсць целы нябесныя і целы зямныя, але адна слава нябесных, іншая зямных.

 

Ёсьць целы нябесныя і целы зямныя: але інакшая слава ў нябесных, інакшая ў зямных;

І адна слава сонца, а іншая слава месяца, ды іншая слава зорак; і зорка ад зоркі адрозніваецца славай.

 

інакшая слава ў сонца, інакшая слава ў месяца, інакшая ў зорак; і зорка ад зоркі розьніцца славаю.

Падобна і з уваскрэсеннем мёртвых: сеецца на знішчэнне, а ўваскрасае ў незнішчальнасці;

 

Так і пры ўваскрэсеньні мёртвых; сеецца ў тленьні, паўстае ў нятленьні;

сеецца ў паніжэнні, а ўваскрасае ў славе; сеецца ў кволасці, а ўваскрасае ў моцы;

 

сеецца ў няславе, паўстае ў славе; сеецца ў немачы, паўстае ў сіле;

сеецца цела душэўнае, а паўстае цела духоўнае. Ёсць цела душэўнае, дык ёсць і духоўнае.

 

сеецца цела душэўнае, паўстае цела духоўнае. Ёсьць цела душэўнае, ёсьць цела і духоўнае.

Так вось і напісана: «Стаўся першы чалавек, Адам, жывою душою», а апошні Адам — Духам жыватворчым.

 

Так і напісана: «першы чалавек Адам стаўся душою жывою»; а апошні Адам ёсьць дух жыватворчы.

Аднак перш не тое, што духоўнае, але тое, што душэўнае; духоўнае ж потым.

 

Але ня духоўнае раней, а душэўнае, потым духоўнае.

Першы чалавек з зямлі, зямны, другі чалавек — Госпад з неба.

 

Першы чалавек — зь зямлі, і зямны; другі чалавек — Гасподзь — зь неба.

Які зямны, такія і зямныя; які нябесны, такія і нябесныя,

 

Які зь зямлі, такія зямныя; і які нябесны, такія і нябесныя;

і як насілі мы вобраз зямнога, так будзем насіць вобраз нябеснага.

 

і як мы насілі вобраз зямнога, так будзем насіць і вобраз нябеснага.

Кажу вам, браты, што цела і кроў не могуць успадкаеміць Валадарства Божага, ды тое, што знішчальнае, не можа мець спадчыны ў незнішчальным.

 

Але тое скажу вам, браты, што плоць і кроў ня могуць успадкаваць Царства Божага, і тленьне ня спадкуе нятленьня.

Вось кажу вам тайну: не ўсе мы памром, але ўсе будзем пераменены,

 

Я кажу вам тайну, ня ўсе мы памрэм, але ўсе пераменімся;

адразу, у імгненне вока, на гук апошняй трубы; бо затрубіць, і паўстануць памерлыя незнішчальнымі, і мы будзем пераменены.

 

раптам, у імгненьне вока, пры апошняй трубе; бо затрубіць, і мёртвыя ўваскрэснуць нятленьнымі, а мы пераменімся;

Бо трэба, каб тое, што знішчальнае, прыадзелася ў незнішчальнасць і смяротнае прыадзелася ў несмяротнасць.

 

бо тленнае гэтае мае апрануцца ў нятленнае, і сьмяротнае гэтае — апрануцца ў несьмяротнасьць.

А калі ўжо гэтае знішчальнае прыадзенецца ў незнішчальнасць, і смяротнае гэтае прыадзенецца ў несмяротнасць, тады збудуцца напісаныя словы: «Паглынута смерць перамогаю.

 

Калі ж тленьне гэтае апранецца ў нятленнасьць і сьмяротнае гэтае апранецца ў несьмяротнасьць, тады збудзецца слова напісанае: «паглынута сьмерць перамогаю.

Пекла, дзе твая перамога? Смерць, дзе тваё джала?»

 

Сьмерць! дзе тваё джала? пекла! дзе твая перамога?».

Джала смерці — грэх, а сіла граху — закон.

 

А джала сьмерці — грэх; а сіла грэху — закон.

Богу ж падзяка, Які даў нам перамогу праз Госпада нашага Ісуса Хрыста.

 

Дзякаваць Богу, Які даў нам перамогу Госпадам нашым Ісусам Хрыстом.

Дзеля таго, браты мае ўлюбёныя, будзьце стойкімі, непахіснымі, заўсёды рупліва занятымі справай Госпада, ведаючы, што праца ваша недарэмная перад Госпадам.

 

Дык вось, браты любасныя, будзьце цьвёрдыя, непахісныя, заўсёды майце посьпех у справе Гасподняй, ведаючы, што праца вашая не змарнее перад Госпадам.