Быццё 34 разьдзел

 

 

І выйшла аднойчы Дзіна, дачка, якую нарадзіла Лія Якубу, каб паглядзець на дачок таго краю.

 

Вышла пакъ естъ Дина, дщера Лиина, видети жены страны тое.

А калі яе ўбачыў Сіхэм, сын Гамора Гівея, князя той зямлі, закахаўся ў яе, і выкраў, і спаў з ёй, учыніўшы ёй гвалт.

 

Ея же узрелъ Сихемъ, сынъ Геморовъ Еввейскаго, князъ земли тое, и розмиловался, и ухопилъ ю и спалъ с нею, насилие учинивъ девици.a

І зраслася душа яго з ёю, пакахаў ён дзяўчыну, і прамаўляў да яе міла.

 

И прилпе душа его к ней, и тешил ю, смутную, ласкавыми словы.

І прасіў ён бацьку свайго Гамора: «Вазьмі гэту дзяўчыну для мяне за жонку!»

 

И вшедъ ко Гемору, отцу своему, рече: «Возми ми девицу сию за жену».

Калі Якуб пачуў, што Сіхэм зганьбіў яго дачку Дзіну, а сыны яго былі занятыя пры статку на выгане, ён нічога не сказаў, пакуль яны не вярнуліся.

 

Сее егда слышалъ естъ Яковъ, сыновъ не имея дома, со скотомъ убо на пастве бяху, молчалъ, дондеже навратишеся.

І калі Гамор, бацька Сіхэма, выбраўся да Якуба, каб з ім пагаварыць,

 

Внегда пак вышолъ естъ Геморъ, отецъ Сихемовъ, да бы глаголал со Яковомъ,

вось, сыны Якуба вярталіся з поля і, пачуўшы, што здарылася, засмуціліся і ўзлаваліся моцна, бо ганьбу зрабіў Ізраэлю і, згвалтаваўшы дачку Якуба, учыніў недазволенае.

 

и се сынове его прихожаху с поля, и услышавши, еже ся было пригодило, разгневалися суть велми на Сихема, яко срамоту былъ учинилъ Ізраилеви и насилие дщере Яковове, негодное дело вделавъ.

А Гамор сказаў ім: «Душа Сіхэма, сына майго, прыгарнулася да дачкі вашай. Дайце яму яе за жонку.

 

Тогда молвилъ естъ Геморъ: «Сихема, сына моего, душа прильпе ко дщере вашей. Дайте ю ему за жену

Пасваячцеся з намі: дачок вашых выдавайце за нас, а дачок нашых вазьміце сабе.

 

и сватайтеся с нами: дщеры ваше давайте намъ и дщеры наше поимуйте от насъ,

І будзеце жыць разам з намі, зямля будзе для вас. Можаце на ёй жыць, рухацца вольна і купляць зямлю ва ўласнасць».

 

и живите с нами, земля в моци вашей естъ: делайте, купуйте и владейте ею».

Але Сіхэм сказаў таксама да бацькі і братоў яе: «Атрымаць бы мне толькі вашу згоду, і дам, што запатрабуеце.

 

Но и Сихемъ ко отцу и ко братии ея рече: «Да знайду ласку предъ вами, и еже аще возглаголете, дамъ вамъ.

Прызначце мне хоць бы найбольшы пасаг і дарунак, і я гатовы даць столькі, колькі скажаце. Толькі дайце мне дзяўчыну гэтую за жонку».

 

Уставте вено и жадайте даров, и радъ дамъ, чего жъ пожадаете, толико дайте ми девицу сию за жену».

Сыны Якуба адказвалі Сіхэму і яго бацьку Гамору падступна з прычыны зганьбавання іх сястры:

 

Отповедели суть сынове Яковлевы Сихемови и отцу его лестию, гневающеся для насилия сестры своея

«Не можам мы зрабіць таго, што вы просіце: аддаць сястру нашу за чалавека неабрэзанага, бо гэта было б нам ганьбай.

 

и глаголюще: «Не можемъ учинити того, чего жадаете, и нижъ можемъ дати сестры нашее человеку необрезаному, понеже не подобаеть то нам и вкоризна ест у нас.

У гэтым зможам мы пагадзіцца з вамі толькі тады, калі вы захочаце быць падобнымі да нас, калі кожны з мужчынскага полу ў вас будзе абрэзаны.

 

Но тымъ обычаем можем ся змолвити: въсхощете ли подобни быти намъ и обърежете ли весь мужеский полъ, еже в васъ ест,

Тады толькі аддадзім вам дачок нашых, а дачок вашых будзем браць сабе за жонак, і будзем жыць разам з вамі, і станемся адным народам.

 

тогда давати будемъ за васъ дщеры наши и понимати за себе дщеры ваши, и вселимся с вами, и будемъ людие едины.

Калі не захочаце быць абрэзанымі, возьмем дачку нашу і пойдзем далей».

 

Пакли же не всхощете обрезатися, то возмем дщеру нашу и пойдемы прочь».

Прапанова іх спадабалася Гамору і Сіхэму, сыну яго,

 

И полюбилися суть слова ихъ Геморови и Сихемови, сыну его.

і юнак не адклаў, каб адразу споўніць, што патрабавалася, бо моцна любіў дачку Якуба, а быў ён найбольш паважаны ў цэлым доме бацькі свайго.

 

А ниже медляше юноша, но скоро чего жъ пожадаша наполни восхоте, понеже возлюбилъ был девицу вельми, а былъ естъ славнейший всехъ, еже пребываша в доме отца его.

Дык, увайшоўшы ў браму горада, Гамор і Сіхэм, сын яго, так прамовілі да мужоў свайго горада:

 

И пришедши во врата градова, глаголаша к людемъ своимъ:

«Людзі гэтыя міралюбныя ў адносінах да нас; хай жывуць на гэтай зямлі і вандруюць па ёй; яна прасторная і шырокая для іх. Дачок іх будзем браць за жонак, а нашых ім будзем аддаваць.

 

«Мужи сии мирни суть и хотять жити с нами, да делають землю нашу и вселятся на ней, яко пространа и широка ест и требуеть делателей. Дщеры ихъ поимем собе за жены и наше за них давати будемъ.

Пры той, аднак, умове тыя мужы змогуць прыйсці да пагаднення з намі, каб жыць разам і стацца адным народам, калі мы абрэжам нашых мужчын, пераймаючы звычай гэтага народа;

 

толико да сподобимся имъ и да обрежемъ вес мужеский полъ, иже в насъ ест, по обычаю мужей сихъ.

тады іх дробная і буйная жывёла і маёмасць будуць нашымі. Давайце толькі пагадзімся на гэта, і яны будуць жыць разам з намі».

 

И тако все имение их, еже имають, наше будеть, точию в томъ послушаймы ихъ, и живуще вкупе, едины людие будемъ».

І згадзіліся ўсе, і абрэзаліся ўсе мужчыны, што выйшлі з брамы горада свайго.

 

И призволиша к тому вси гражане, и обрезали суть всехъ мужевъ.b

І вось, на трэці дзень, калі пакутвалі яны ад вялікага болю, два сыны Якуба, Сімяон і Леві, браты Дзіны, схапіўшы мечы, упэўнена ўварваліся ў горад і вымардавалі ўсіх мужчын.

 

И сталося ест во третий день, егда бываеть найболшая болесть ранъ: взявши сыны два Яковлевы, братия Лиина, Симеонъ и Левви, кождый мечь свой, вниидоша во градъ смело и побивши всехъ мужей,

І забілі таксама Гамора і сына яго Сіхэма, і забралі Дзіну, сястру сваю, з дому Сіхэма.

 

к тому Гемора и Сихема убиша, и взяша Дыну, сестру свою, з дому Сихемова.

Сыны Якуба кінуліся да забітых і абрабавалі горад, каб адпомсціць за ганьбу.

 

И внегда вынидоша из града, нападоша инии сынове Яковлевы на изъбиенныхъc во граде и разграбиша градъ на отмщение насилия сестры ихъ:

Забралі яны дробную і буйную жывёлу іх, і аслоў, ды ўсё, што ў горадзе і на палях было.

 

овце и говяда их, и ослы, и все, еже бе в домехъ и по полю;

І ўсю маёмасць, усіх дзяцей і жанчын забралі ў палон, разрабаваўшы ўсё, што было ў дамах.

 

заняша жены, теже и дети их плениша.

Тады Якуб сказаў Сімяону і Леві: «Устрывожылі вы мяне і зрабілі мяне ненавісным для хананеяў і феразеяў, жыхароў гэтай зямлі. Нас жа нямнога, а яны, сабраўшыся, нападуць на мяне, і буду знішчаны я і дом мой».

 

Сее пакъ все егда вчиниша смеле, рече Яковъ ко Симеону и Леввию: “Засмутиста мене и в ненависть воведосте мя Хананеомъ и Ферезеом, живущим на земли сей, мы убо мали числом; они же, собравшися, побиють насъ, и загину я и домъ мой”.

Яны адказалі: «А ці ж можна паводзіць сябе з сястрою нашай, як з блудніцаю?»

 

Отповедели ему сынове, глаголюще: «Еда ли пак яко блудницу они имели бы в себе держати сестру нашу?»