Быццё 39 разьдзел

 

 

А Язэп быў завезены ў Егіпет. І купіў яго Патыфар, урадовец фараона, начальнік варты, егіпцянін, з рук ізмаэльцаў, якімі быў ён прыведзены.

 

Иосифа пак приведоша во Египет. И купил его Путифаръ, постелникъ фараоновъ, воевода войска его, мужъ Египтянинъ, от руку Ізмаильтянъ, ониже приведоша его тамо.

І Госпад быў з ім, і ён быў чалавекам, якому добра вялося ва ўсім, і ён жыў у доме гаспадара свайго.

 

И былъ ест Господь со Іосифомъ, и бяше муж щасливъ во всехъ делехъ своихъ, и живяше в дому господина своего.

І той добра разумеў, што Госпад з ім, і ва ўсім, што ён рабіў, рука Яго ім кіравала.

 

Ведяше же добре господинъ его, яко Господь с нимъ естъ, и все, елико чиняше, устрояше в руку его.

І Язэп знайшоў ласку ў гаспадара свайго, і паслугаваў яму. І сталася, пасля таго, як той паставіў яго над домам сваім і ўсё, што меў, даручыў яму,

 

И знайде Іосифъ милость предъ господиномъ своимъ и служаше ему; и постави его в дому своемъ старейшимъ надо всемъ, елико же имеаше.

дабраславіў Госпад дом егіпцяніна дзеля Язэпа, і было дабраславенне Госпада на ўсёй маёмасці яго: як у доме, так і на полі.

 

И благославил Господь домъ Египтянина Іосифа деля, и розмножил и тако в доме, яко и по полех вся имения его.

І той аддаў усё, што меў, у рукі Язэпа, і не ведаў з ім ніякага іншага клопату, акрамя як пра хлеб, якім пасіляўся. А быў Язэп прыгожы тварам і прывабны знешне.

 

И ни о чем же иномъ не ведяше господинъ, толико о хлебе, еже ядяше. Былъ пакъ ест Іосифъ красенъ лицемъ и любого позрения.

Дык звярнула вочы свае на Язэпа жонка гаспадара яго і кажа: «Спі са мною».

 

И сталося естъ по многихъ днехъ, возверже очи свое госпожа его на Іосифа и рече к нему: «Спи со мною».

Але ён не згадзіўся і сказаў ёй: «Вось жа, гаспадар мой усё мне даручыў і не рупіцца ні пра што ў доме сваім,

 

Он же никако не хотелъ призволити делу тому злому и молвилъ ей: «Се, господинъ мой все добро свое предал ест в руце мое.

і не можа ніхто быць важнейшым у доме гэтым, чым я; і нічога мне не забараніў, апроч цябе, ты ж жонка яго. Дык як я магу дапусціцца гэтага вялікага злачынства і грашыць супраць Бога?»

 

И самъ не весть, елика имать в дому своем и ниже что есть у него; чего же бы ми не далъ в руце, кроме толико тебе, яко жена есь ему. Сего для не могу вчинити дела сего злого и согрешити предъ господиномъ своимъ».

І падобнымі словамі штодзень дакучала жанчына юнаку, але ён адмаўляўся ад чужаложства.

 

Таковыми словы по вся дни отмолвяше ей. Жена пак докучаше юноши, и той не слухаша ея.

Здарылася аднаго дня, што ўвайшоў Язэп у дом і займаўся сваёй справай без сведкаў,

 

Бысть же во единъ день, прииде Іосифъ в домъ делати дело, и не бе в доме на тот час домашних.

а яна, схапіўшы яго за полы адзення, сказала: «Паспі са мной». А ён, пакінуўшы плашч у яе руках, уцёк і выйшаў вонкі.

 

Тогда жена ухопила за воскрилие ризы Іосифовы и рече: «Лязи со мною». Іосифъ пак, оставив ризу вруце ея, побежа и изыйде вонъ.

Калі жанчына ўбачыла, што ён пакінуў плашч у яе руках і ўцёк вонкі,

 

Внегда же виде жена ризу в рукахъ своихъ, и позна, яко погорде ею,

паклікала дамоўнікаў сваіх і сказала ім: «Вось, прывёў ён мужчыну гебрая, каб ён здзекаваўся з нас; ён увайшоў да мяне, каб быць са мною. Калі я закрычала

 

возва к собе людей, иже беша в дому ея, и рече к нимъ: «Видьте, яко се мужъ мой воведе отрока Евреенина посмеватися намъ. Сей вшолъ естъ ко мне, да бы лежалъ со мною. И внегдах кричала

і пачуў ён голас мой, пакінуў ён плашч, які трымала, а сам уцёк вонкі».

 

и слышалъ крикъ мой, остави ризу свою, еже держахъ, и выскочилъ вонъ».

І затрыманы плашч паказала мужу, які вярнуўся дамоў,

 

Сего для держала ризу ту в рукахъ своих, даже прииде в домъ мужъ ея,

і сказала падобныя гэтым словы: «Увайшоў да мяне паслугач гебрай, якога ты прыняў, каб ён насмяяўся з мяне;

 

и рече к нему: «Внииде семо рабъ Евреанинъ, егоже вовелъ еси поругатися мне, и прииде ко мне, и рече: Ляж со мною.

а калі пачуў крык мой, пакінуў плашч, які трымала, і ўцёк вонкі».

 

Егда же услышалъ кричащу мя, остави ризу, юже держахъ руками, и выбежалъ вонъ».

Гаспадар, выслухаўшы гэтыя словы жонкі, моцна раззлаваўся

 

Сее услышавъ господинъ его и велми скоро уверив словомъ жены своея, разгневался зело

і пасадзіў Язэпа ў вязніцу, дзе знаходзіліся вязні фараона. І там яго зняволілі.

 

и преда Іосифа до темницы, в нейже нятци царевы стрежены быша. И бе тамъ замкненъ.

А Госпад быў з Язэпам і, пашкадаваўшы яго, даў яму ласку ў вачах начальніка вязніцы.

 

Был же естъ Господь со Іосифомъ, и смиловался над нимъ, и далъ ему ласку предъ лицемъ стража темнице,

І ён аддаў у рукі Язэпа ўсіх вязняў, якіх трымалі пад вартай, і што толькі трэба было там зрабіць — ён рабіў.

 

онже поддалъ в руце Іосифу всехъ нятцев, иже быша в темници, и вся, елика же чиняху, под нимъ бяху,

А начальнік вязніцы не сачыў ужо за тым, што ў яго руцэ было, бо Госпад быў з ім і кіраваў усімі яго справамі.

 

а ниже о чем ведаше к тому старейшина темнице, Богъ убо былъ ест с ним и вся дела его Той устрояше.