Быццё 46 разьдзел

 

 

І выбраўся Ізраэль з усім, што меў, і прыбыў у Бээр-Сэбу, і, склаўшы там ахвяру Богу бацькі свайго Ізаака,

 

Востав же Ізраиль,a со всим, еже имеаше, приде ко Кладезу Ротномуb и принесе ту жертвы Богу отца своего, Ісаака.

пачуў, як Ён клікаў яго ў начной з’яве: «Якубе, Якубе!» Той адказаў Яму: «Вось я!»

 

И слышалъ И во видении в нощи, зовуща его и глаголюща: «Якове! Якове!» Он же отповедилъ: «Се азъ».

І сказаў Ён яму: «Я — Бог, Бог бацькі твайго. Не бойся перабірацца ў Егіпет, бо вялікім народам зраблю Я цябе там.

 

Рече к нему Господь: «Азъ есмъ пресилный Богъ отца твоего. Не бойся сни ити во Египетъ, въ люди бо многи розмножу тя тамъ,

Я пайду разам з табой туды і адтуль выведу цябе назад, а Язэп ускладзе рукі свае на вочы твае».

 

и Самъ ступлю с тобою, и Азъ пакы оттоле выведу тебе. Іосифъ теже возложить руце свое на очи твое.

І рушыў далей Якуб з Бээр-Сэбы. І павезлі яго сыны з дзецьмі і жонкамі сваімі на вазах, якія прыслаў фараон, каб прывезці старога,

 

Востав же Яковъ рано от Кладезя Ротного. И взяша и сынове его с женами и з детьми своими, и въсадиша на возы, еже послалъ был фараонъ,

а таксама ўзялі яны ўсё, што мелі ў зямлі Ханаан. І прыбылі яны ў Егіпет, Якуб і ўсе нашчадкі яго,

 

абы привезли старца и все имение его, еже держаше в земли Ханаони;

сыны яго і ўнукі, дочкі і ўвесь род.

 

и приеде до Египъта со всимъ племенемъ своимъ: сынове его и внучета, дщеры и вся родина вкупе.

Такія вось імёны сыноў Ізраэля, якія прыйшлі ў Егіпет, ён з дзецьмі сваімі: першародны Рубэн.

 

Сия же суть имена сыновъ Ізраилевыхъ, еже вниидоша до Египта. Яковъ съ сынми своими, первороженный его Рувимъ.

Сыны Рубэна: Гэнох, і Паллю, і Хэцрон, і Хармі.

 

Сынове Рувимови: Енохъ и Фаллав, Есромъ и Хармей.

Сыны Сімяона: Ямуэль, і Ямін, і Огад, і Яхін, і Цахар і Саўл, сын хананейкі.

 

Сынове Симеонови: Ямуиль и Яминъ, Ямей и Аходъ, Яхинъ и Саревъ, и Саулъ, сынъ Хананеанки.

Сыны Леві: Гэрсон, Кагат і Мэрары.

 

Сынове пак Леввиевы: Герсонъ, и Каатъ, и Мерари.

Сыны Юды: Гэр, і Анан, і Шэла, і Пэрэс, і Зара. Але Гэр і Анан памерлі ў зямлі Ханаан. Сыны Пэрэса былі: Эсром і Гамул.

 

Сынове Іудови: Геръ и Онанъ, Селлай и Фаресъ, и Зара; умре же Геръ и Онанъ в земли Хананейской. И быша Фаресови сынове: Езромъ и Амуиль.

Сыны Ісахара: Тола, і Пува, і Ясуб, і Сэмрон.

 

Сынове Изахарови: Фоля и Яфуа, Евавъ и Семрон.

Сыны Забулона: Сарэд, і Элон, і Яхэлэль.

 

Сынове Завулонови: Саретъ, и Хелонъ, и Ягеляль.

Гэта сыны Ліі, якіх нарадзіла яна яму ў Падан-Араме, а таксама Дзіну, дачку сваю. Усіх душ сыноў яго і дачок трыццаць тры.

 

Сии сутъ сынове Лиины, еже породила в Межиречии Сирскомъ, съ Диною, дщерою своею. Всех душъ сыновъ ее и дщеръ тридесеть и три.

Сыны Гада: Сэфон і Хагі, Шуні і Эцбон, Эры і Арод, і Арэлі.

 

Сынове Гадови: Сефонъ и Аггей, Езевонъ и Суней, Верей и Ардей, и Арелей.

Сыны Асэра: Емна, і Ешуа, і Ішві, і Бэрыя і іх сястра Сараі. А сыны Бэрыі: Гебэр і Мэлхіэль.

 

Сынове Асеровы: Енинан и Ешуга, Есуй и Берия, и Сарра, сестра их. Сынове Бериины: Геверъ и Мелхоль.

Гэта сыны Зільпы, якую даў Лабан дачцэ сваёй Ліі, а яна нарадзіла іх Якубу, усяго шаснаццаць душ.

 

То суть сынове Зелфины, юже далъ былъ Лаванъ Лии, дщере своей. И сихъ сплодил Яковъ душъ шестьнадесет.

Сыны Ракелі, жонкі Якуба: Язэп і Бэньямін.

 

Сынове Рахилины, жены Яковлевы: Іосиф и Вениаминъ.

Язэпу нарадзіліся ў Егіпце сыны, якіх нарадзіла яму Асэнат, дачка Патыфэра, святара Геліяпольскага: Манаса і Эфраім.

 

Іосифови же родишеся сыны в земли Египетской, ихже породила ему Асененъ, дщера Путирфиева, жреца Елиополскаго: Манасей и Ефраимъ.

і Сыны Бэньяміна: Бэла і Бахор, і Асбэл, Гэра і Нааман, і Эхі, і Рош, Мапім і Хупім, і Арэд.

 

Сынове Вениаминови: Белай и Вехоръ, Азвель и Ера, Наманъ и Ехрий, Етросъ и Росъ, Мофинъ и Офинъ, и Аредъ.

Гэта сыны Ракелі, і яна нарадзіла іх Якубу. Усіх чатырнаццаць душ.

 

Сии суть сынове Рахилины, еже сплодилъ Яковъ, душъ четыренадесять.

Сын Дана: Хусім.

 

Сынове Дановы: Гузанъ.

Сыны Нэфталі: Ясіэль, і Гуні, і Язэр, і Шылем.

 

Сынове Нефталимовы: Язель и Гуней, Есеръ и Салем.

Гэта сыны Більгі, якую даў Лабан Ракель, сваёй дачцэ, і яна нарадзіла іх Якубу. Усіх сем душ.

 

То суть сынове Валы, юже далъ былъ Лаванъ Рахили, дщере своей; и сихъ сплодилъ Яковъ всехъ душъ седмеро.

Усіх душ, якія прыбылі з Якубам у Егіпет і выйшлі з яго сцёгнаў, было агулам, апроч жонак сыноў яго, шэсцьдзесят шэсць.

 

Всехъ пакъ людей, ониже вошли суть съ Яковомъ до Египту и вышли з бедръ его, окроме женъ сынов его, было ест шестьдесятъ и шесть.

Сыноў жа Язэпа, якія яму нарадзіліся ў зямлі Егіпта, было дзве душы. Усіх душ дому Якуба, якія прыбылі ў Егіпет, было семдзесят.

 

Сынове пакъ Іосифовы, еже родишеся ему в земли Египетской, были суть два. Всих же душъ дому Яковлева, еже увошли до Египта, было естъ седмъдесятъ.c

І выслаў ён Юду перад сабой да Язэпа, каб той паведаміў і прыйшоў у Гашэн.

 

И посла Яковъ Іуду предъ собою ко Іосифу въ Египетъ возвестити ему, да бы стретилъ его въ Есене.

І прыйшлі яны ў зямлю Гашэн. Язэп, запрэгшы сваю калясніцу, выехаў насустрач бацьку свайму ў Гашэн; і, убачыўшы яго, кінуўся яму на шыю, і, абняўшы, доўга плакаў.

 

И внегда приехалъ к нему,d запряже Іосифъ возъ свой и еде во стретение отцу своему на то место. И узревъ и, палъ естъ на шии его и, обнимаяся с нимъ, плакалъ.

І сказаў Ізраэль Язэпу: «Цяпер я спакойна памру, бо ўбачыў аблічча тваё і ведаю, што ты жывы!»

 

И рече отець ко Іосифу: «Вже с веселиемъ умру, понеже видехъ лице твое; и наместком тебе оставляю по собе».

А той сказаў братам сваім і ўсёй сям’і бацькі свайго: «Пайду і паведамлю фараону, і скажу яму: “Браты мае і сям’я бацькі майго, якія пражывалі ў зямлі Ханаан, прыбылі да мяне.

 

Рече же Іосифъ ко братии своей и ко всему дому отца своего: «Поеду и возвещу фараонови, глаголя: Се братия моя и домъ отца моего, ониже живяху в земли Ханаони, приехали ко мне;

Яны пастухі авечак і займаюцца гадаваннем жывёлы; жывёлу дробную, буйную і ўсё, што маглі мець, прывялі яны з сабою”.

 

и суть мужи пастыреве овець, и дело их около кормления скоту; протожъ говяда своя и скотъ, и все имение свое припровадили с собою.

Калі пакліча ён вас і запытае: “Чым вы займаецеся?” —

 

Егда бы пакъ позвалъ васъ и спытал, что естъ дело ваше,

вы адкажаце: “Мы, паслугачы твае, — пастухі ад дзяцінства нашага і аж да цяперашняга часу, і мы, і бацькі нашы”. Гэта вось скажаце, каб маглі жыць у зямлі Гашэн, бо брыдзяцца ўсе егіпцяне пастухамі авечак».

 

откажите: “Мужи пастыре есмо, раби твои, от младости своея даже и до тыхъ часовъ мы и отцеве наши”. Сие же речете, абы есте могли жити в земли Гесемли, понеже гнушаются Египтяне всеми пастухами овець».