Лявіт 24 разьдзел

 

 

Далей казаў Госпад Майсею:

 

И рече Господь Моисееви, глаголя:

«Загадай сынам Ізраэля, каб прынеслі табе найчысцейшага алею з аліўкавых дрэў ды празрыстага для пастаяннага гарэння свечак падсвечніка.

 

«Ирци сыном Ізраилевым, да принесуть к тобе масло древяно чисто и светло, да горять светила всегда предъ завесою завета во Храме Сведения

Будзе рыхтаваць яго Аарон за заслонай, што павешана перад сведчаннем у палатцы сустрэчы, каб гарэў заўсёды ад вечара аж да раніцы перад Госпадам. Гэта пастанова вечная для пакаленняў вашых.

 

и поставляеть ихъ Ааронъ з вечера даже до утра предъ Господемъ чиномъ и законом вечным в рожениахъ вашихъ

Будзе рыхтаваць ён заўсёды свечкі на найчысцейшым падсвечніку перад абліччам Госпада.

 

на светилникъ злата чиста предъ лице Божие всегда.

Вазьмі таксама мукі і спячы з яе дванаццаць хлябоў; у кожным хлебе павінна быць дзве дзесятыя [эфы].

 

Возмешъ теже муки пшеничное и спечеши с нее дванадесеть хлебовъ тако, абы каждый хлебъ былъ со дву десятинъ.

Пасля пакладзеш іх у два рады, па шэсць у кожным радзе, на вельмі чыстым стале перад Госпадам,

 

Тых же хлебовъ положиши на столе от злата чиста предъ Господемъ порозну: шесть особе, а шесть теже особе;

ды пакладзеш на кожны рад найчысцейшага кадзіла; гэта будзе памятная частка хлеба, ахвяра агнявая для Госпада.

 

и возложиши на нихъ ладанъ пресветлый, да будуть хлебы ты лежати на паметь требы Господьни;

У кожную суботу пастаянна будуць мяняць іх перад Госпадам як дар ад сыноў Ізраэля; гэта вечная дамова.

 

на кажъдую суботу отменены будуть предъ Господемъ, приняты от сыновъ Ізраилевыхъ закономъ вечнымъ;

Яны будуць належаць Аарону і яго сынам, каб спажывалі іх у асвячоным месцы, бо гэта святыя рэчы для яго паміж ахвяр агнявых для Госпада. Гэта пастанова вечная».

 

и будуть Ааронови и сыномъ его, да ядять их на месте святомъ, яко светая светыхъ суть закономъ вечнымъ от требъ Господнихъ».

Між сынамі Ізраэля знаходзіўся сын адной ізраэлькі, якога нарадзіла яна ад егіпцяніна. У лагеры ён палаяўся з адным ізраэльцам,

 

Того часу пригодилося ест, иже вышолъ сынъ жены Ізраильское, егоже породила с мужемъ Египтяниномъ, посреди сыновъ Ізраилевыхъ и сварился въ полцехъ с мужемъ Ізраильтяниномъ.

і сын ізраэлькі зблюзніў супраць імя [Госпада] і пракляў Яго. Прывялі яго да Майсея. Маці яго называлася Саламіт, дачка Дабры, з пакалення Дана.

 

И внегда ругашеся имени Божиему и проклинаше и, приведоша его к Моисееви (имя же бе матери его Салюмифъ, дщера Дамврнева, от племеня Данова),

Аддалі яго пад варту, пакуль не даведаюцца, што загадае Госпад.

 

и всадиша и до темнице, донеле же не зведяху, что повелит ему Богъ учинити.

І Госпад сказаў Майсею:

 

Тогда рече Господь Моисееви, глаголя:

«Выведзі блюзнерцу за лагер, і ўсе, якія яго чулі, пакладуць рукі свае на яго галаву, і ўвесь сход укамянуе яго.

 

«Выведи проклявшего имя Мое вонъ с полковъ. И да возложать вси слышавшие руце свое на главу его и камением да убиють и вси людие.

А сынам Ізраэля скажы: “Чалавек, які зблюзніць супраць Бога свайго, панясе грэх свой.

 

Къ сыномъ пакъ Ізраилевымъ глаголи сице: Человекъ, онже злоречить Богу своему, понесеть грехъ свой.

І хто зблюзніць супраць імя Госпада, будзе пакараны смерцю. Увесь сход укамянуе яго, ці ён будзе прышэлец, ці тутэйшы. Хто блюзніць на імя Госпада, той будзе пакараны смерцю.

 

Ащели же проклинаеть имя Божие, смертию да умреть, камениемъ да убиють его все множество людей: буди домашъний или прихожий, естъли же поругается имени Божиему, смертию да умреть.

Хто ўдарыць і заб’е чалавека, будзе пакараны смерцю.

 

Человек, аще бия забиеть человека, смертию и самъ да умрет.

Хто заб’е жывёлу, будзе абавязаны да звароту: гэта значыць жывёлу за жывёлу.

 

Кто бы забилъ скотину чужую, да дасть скотину таковую жъ за тую.

Калі хто скалечыць кагосьці з суайчыннікаў сваіх, то, як ён зрабіў, так і яму зробяць.

 

Кто учинить дщету ближнему своему, якоже учинил ест иному, тако да учинят и самому:

Хай вернецца пералом за пералом, вока за вока, зуб за зуб. Якім чынам ён скалечыў, тое ж самае прыйдзецца яму сцярпець.

 

хромоту за хромоту, око за око, зубъ за зубъ да терпить.

Хто заб’е жывёлу, аддасць іншую; хто заб’е чалавека, будзе пакараны смерцю.

 

Кто убиеть говядо, дасть иное. Кто уразить человека, надъ самымъ помщено да будеть.

Роўны суд хай будзе ў вас, ці прыхадзень зграшыць, ці тутэйшы. Бо Я — Госпад, Бог ваш!”»

 

Справедливый судъ да естъ межи вами тако домашнему, яко и гостю, проступит ли что, понеже Азъ есмъ Господь, Богъ вашъ!»

Потым загадаў Майсей сынам Ізраэля, каб вывелі таго, хто зблюзніў, за лагер і каб закідалі камянямі. І сыны Ізраэля зрабілі так, як загадаў Госпад Майсею.

 

И глаголал естъ Моисей вся слова ты ко сыномъ Ізраилевымъ. И выведоша мужа того, онже ругашеся имени Божиему, вонъ с полковъ и камениемъ убили его. И вчинили суть сынове Ізраилевы, якоже повеле Господь Моисееви.