Другі закон 31 разьдзел

 

 

І так адышоў Майсей і прамовіў усе гэтыя словы да ўсяго Ізраэля,

 

В той часъ прииде Моисей и глаголалъ ест слова сия ко всемъ людемъ Ізраилевым,

і сказаў ім: «Маю ўжо сёння сто дваццаць гадоў. Не магу больш выходзіць і ўваходзіць, хаця нават Госпад сказаў мне: “Не пяройдзеш ты Ярдан гэты”.

 

и рече: «Во сту и во двадцети летехъ есмъ днесь и вже не могу более выходити и входити. К тому и Господь рече ко мне, глаголя: “Ты не пойдеши за Иорданъ сей”.

Госпад, Бог твой, Сам пойдзе перад табою; Ён знішчыць гэтыя народы перад абліччам тваім, і ты завалодаеш імі, і Ешуа пойдзе перад табою, як сказаў Госпад.

 

Про тож Господь, Богъ вашъ, Той Самъ пойдеть пред вами и Той выгубить вся народы сия предъ лицемъ вашимъ, и вы владети будете землею ихъ. А Ісусъ, сынъ Наввин, той пойдеть пред вами, якоже глаголалъ естъ Господь Богъ.

І зробіць ім Госпад, як зрабіў Сэгону і Огу, царам амарэяў, і зямлі іх, і знішчыў іх.

 

И вчинит имъ Господь по всему, якоже учинилъ ест Сеону и Огу, царемъ Аморейскимъ, и земли ихъ, и погубить е.

Калі ж нават іх выдасць Ён вам, зрабіце вы з імі паводле ўсіх прыказанняў, якія я загадаў вам.

 

Сего ради егда и тыхъ предасть вамъ Господь, то да вчините имъ, якоже повелех вамъ.

Дзейнічайце мужна і будзьце адважнымі, не бойцеся і не палохайцеся, бачачы іх, бо Госпад, Бог твой, Сам ёсць правадыр твой, Ён не пакіне цябе і не адступіцца ад цябе».

 

Вы пак укрепитеся и мужне чиньте, не бойтеся и не страшитеся, гледяще на нихъ, понеже Господь, Богъ вашъ, — Той естъ вожъ вамъ и не отступить от васъ, и не оставить васъ».

Потым паклікаў Майсей Ешуа і сказаў яму перад усім Ізраэлем: «Будзь мужным і моцным, бо ты ўвядзеш народ гэты ў зямлю, якою прысягнуў Госпад, што мае даць яе бацькам іх, і ты яе падзеліш па жэрабі.

 

В той часъ позвалъ естъ Моисей Ісуса, сына Наввина, и глагола к нему предъ всемъ множествомъ людей: “Укрепися ж и буди смелый, ты бо воистинну воведеши людей сихъ в землю, юже обещалъ Господь Богъ отцем ихъ дати имъ,a и ты розделиши ю по жребиехъ,

А Госпад, Які ёсць правадыр твой, Сам будзе з табою, не пакіне цябе і не адступіцца ад цябе, дык не бойся і не трывожся».

 

и Господь Богъ, Онже пойдеть пред вами, Той будеть с тобою, не оставить тебе и не отступить от тебе. Не бойся и не страшися!”

І напісаў Майсей закон гэты і перадаў яго святарам, сынам Леві, якія насілі каўчэг запавету Госпада і ўсім старэйшынам Ізраэля.

 

И написал ест Моисей законъ сей, и далъ и жерцемъ Левгиева роду, ониже ношаху Скриню Завета Господьня, и всим старейшинам людей,

І загадаў ім Майсей, кажучы: «Па сямі гадах, у год адпушчэння, у свята палатак,

 

и приказал имъ, глаголя: «По седми годех, егда будет лето отпущения на празникъ Кущний,

калі сыдуцца ўсе, хто з Ізраэля, каб з’явіцца перад абліччам Госпада, Бога твайго, у месцы, якое Ён абярэ, прачытай словы гэтага закону перад усім Ізраэлем, каб чулі іх;

 

внегда сберутся вси сынове Ізраилевы явитися пред Господемь, Богом своим, на месте, еже изберет собе Господь, чести будете слова закона сего предо всеми людми Ізраилевыми, да послухають ихъ вси вкупе —

збяры ўвесь народ, мужчын і жанчын, дзяцей і чужынцаў, якія пражываюць у брамах тваіх, каб яны слухалі і вучыліся ды каб баяліся Госпада, Бога вашага, і бераглі, і спаўнялі ўсе словы гэтага закону.

 

мужи и жены, и дети, и пришельци, еже с вами суть. И послухавши, да навчатся боятися Господа Бога и сохранят и наполнят вся заповеди закона сего.

Таксама сыны іх, якія яшчэ не ведаюць, хай слухаюць і вучацца баяцца Госпада, Бога вашага, ва ўсе дні, як доўга будзеце жыць на зямлі, у якую вы, перайшоўшы Ярдан, выпраўляецеся, каб атрымаць ва ўласнасць».

 

Сынове теже ваши, ониже еще не разумеють, да слышать и да побоятся Господа Бога по вся дни, в нихже жити будуть на земли, в нюже входите, прешедши Іордан, владети ею».

І сказаў Госпад Майсею: «Вось жа, набліжаецца дзень смерці тваёй. Пакліч Ешуа і станьце ў палатцы сустрэчы, каб Я даў яму даручэнні». Дык Майсей і Ешуа пайшлі і сталі ў палатцы сустрэчы.

 

И рече Господь к Моисею: «Се близко ест день смерти твоея. Позови Ісуса и станте обадва во Храме Сведения, да прикажу ему». И идоста Моисей а Ісусъ, и сташа во Храме Сведения.

І Госпад аб’явіўся там у воблачным слупе, які стаяў ля ўваходу ў палатку.

 

И явися ту Господь Богъ во столпе облачне, онже ста у дверей храмовыхъ.

І сказаў Госпад Майсею: «Вось жа, ты заснеш з бацькамі сваімі, а народ гэты паўстане, каб хадзіць распусна за чужымі багамі зямлі, у якую ўвойдзеце; тады пакіне ён Мяне і парушыць запавет, які Я заключыў з ім.

 

И рече Господь к Моисею: «Се, ты приложишися ко отцемъ своимъ. И воставши, людие сие служити будуть богомъ чуждимъ в земли, до неяже вниидуть. И живущи в ней, оставят Мене и разрушать завет Мой, еже учинихъ с ними.

І ўзгарыцца гнеў Мой супраць яго ў той дзень, і пакіну Я іх, і схаваю аблічча Маё ад іх, і будзе гэта на загубу; прыйдуць на яго многія беды і ўціскі, так што скажа ён у той дзень: “Напэўна, за тое, што няма Бога са мной, нахлынулі гэтыя беды на мяне”.

 

И разгневаеться на нихъ ярость Моя в той день, и завергу ихъ, и сокрию лице Мое пред ними, и предамъ е во скажение. И приидуть на нихъ вся злая и скорбь великая, тако иже рекнуть в той день: “Воистинну несть Господа Бога с нами, понеже приидоша на насъ вся злая сия!”

Я, вось, схаваю і не пакажу аблічча Майго ў той дзень дзеля ўсіх злачынстваў, якіх ён дапусціўся, бо пайшоў ён за багамі чужымі.

 

Азъ же в той часъ сокриюся и сохраню от нихъ лице Свое для злыхъ речей, яже учиниша, понеже наследовали суть боговъ чуждихъ.

Запішыце цяпер сабе гэты гімн. Навучы яму сыноў Ізраэля, каб захавалі яго ў памяці і выконвалі, спяваючы, каб гэтая песня была Мне сведкаю паміж сыноў Ізраэля.

 

Сего ради напишите собе ныне Песнь сию и навчите ея сынов Ізраилевыхъ, да бы въ серци паметовали ее и усты воспевали, и да будеть Песнь сия на послушенство Мне в сынехъ Ізраилевых,

Бо Я ўвяду яго ў зямлю, якою прысягнуў Я бацькам яго, якая ацякае малаком і мёдам. Калі будзе ён есці і стане сыты і тлусты, то павернецца да чужых багоў; і будуць яны служыць ім, а Мною пагардзяць і знішчаць запавет Мой.

 

воведу бо ихъ в землю, юже обещахъ отцемъ ихъ, — земля, плынущая млеком и медомъ. Они же егда ести будуть и насытятся, и розтучнеють, тогда отвратятся к богомъ чуждимъ и поругатися будуть Мне, и зрушать заветъ Мой.

А калі наведаюць яго многія беды і крыўды, гэты гімн будзе сведчыць супраць яго, бо ніякае забыццё не вынішчыць яго з вуснаў нашчадкаў яго. Я бо ведаю думкі яго, што ён робіць сёння, перш, чым увяду яго ў зямлю, якую абяцаў яму».

 

И егда приидуть на нихъ многая злая и беды великия, тогда ответъ дасть имъ Песнь сия вместо послушания. И сея Песни да не забываете сами и ни сыглве ваши, вемъ убо Азъ мышление ихъ и что будуть чинити первей, нежели воведу е в землю, обетованную имъ».

Дык запісаў Майсей гэты гімн у той дзень і навучыў сыноў Ізраэля.

 

И написалъ естъ Моисей Песнь, и училъ сыны Ізраилевы. Господь же приказалъ ест Ісусу, сыну Наввину, глаголя:

А Госпад загадаў Ешуа, сыну Нуна, і сказаў: «Будзь мужным і моцным, бо ты ўвядзеш сыноў Ізраэля ў зямлю, якую Я абяцаў ім, а Я буду з табою».

 

«Укрепися и буди муж силный, ты воистинну уведеши сыны Ізраилевы в землю, юже обещах дати имъ, и Азъ буду с тобою».

Дык калі Майсей закончыў пісаць словы гэтага закону ў скрутку,

 

Внегда же написалъ ест Моисей слова закона сего на книгахъ и доконалъ ихъ,

то загадаў левітам, якія насілі каўчэг запавету Госпада, кажучы:

 

приказалъ леввиемъ, носящимъ Скриню Завета Господьня, глаголя:

«Вазьміце гэтую кнігу закону і пакладзіце яе побач з каўчэгам запавету Госпада, Бога вашага, каб была яна там сведкам супраць цябе.

 

«Возмите книги сие и вложите е до Скрини Завета Господа, Бога нашего, на страну, да будуть тамъ в послушание вамъ,

Я вось знаю ўпартасць тваю і вельмі цвёрды твой карак. Вось і зараз, калі жыву з вамі, заўсёды вы былі ўпартыя адносна Госпада, а тым больш па смерці маёй.

 

знаю убо Азъ противность вашу и претвердую шию вашу, понеже еще мне с вами пребывающу и ходящу всегда противистеся Господу Богу. Чим пак более будете, егда умру я.

Збярыце да мяне ўсіх старэйшын пакаленняў вашых, а таксама кіраўнікоў вашых, і скажу я ім словы гэтыя, каб яны пачулі, і паклічу я супраць іх неба і зямлю.

 

Протожъ ззовите ко мне всехъ старейшинъ людьскихъ от поколеней вашихъ и вчителей вашихъ, да прореку пред ними словеса сия и засвидетельствую на нихъ небомъ и землею,

Бо я ведаю, што пасля маёй смерці ліхое чыніць будзеце і адвернецеся ад дарогі, якую я вам загадаў, і напаткаюць вас у апошнія часы няшчасці, калі дапусціцеся ліхога перад абліччам Госпада, так што разгневаеце Яго ўчынкамі рук вашых».

 

вемъ убо воистинну, иже по смерти моей зле будете чинити и скоро сойдете с путя, иже показахъ вамъ. И приидеть на васъ злое во последняя дни, егда начнете чинити злая дела предъ лицемъ Божиимъ, гневающе Его делы руку ваших».

Так прамаўляў Майсей, і слухаў яго ўвесь сход ізраэльскі, і выказаў ён да канца словы гэтага гімна:

 

И глагола Моисей слышащим всем людем Ізраилевым слова Песни сее, и сконча ю даже до конца: