1 да Карынфянаў 10 разьдзел

 

 

Не хачу, браты, каб вы не ведалі, што айцы нашыя ўсе былі пад воблакам і ўсе прайшлі праз мора,

 

Не хачу, браты, каб вы ня ведалі, што нашыя бацькі ўсе былі пад воблакам, і ўсе перайшлі праз мора,

і ўсе акунуліся за Майсеем у воблаку і ў моры,

 

ды ўсе былі ахрышчаны ў (імя) Майсея ў воблаку і ў моры,

і ўсе елі тую самую духоўную ежу,

 

усе таксама спажывалі тую самую духовую страву

і ўсе пілі той самы духоўны напой, бо пілі з духоўнай скалы, што спадарожнічала ім, а скалою быў Хрыстус.

 

і пілі таксама духовае пітво. Пілі вось з духовай скалы, што ішла з імі, а тая скала — Хрыстос.

Аднак большасць з іх не ўпадабаў Бог, таму яны былі загублены ў пустыні.

 

Але ня многіх з іх ўпадабаў сабе Бог, таму ляглі яны ў пустыні.

Гэта адбылося як прыклад для нас, каб мы не пажадалі дрэннага, як жадалі яны.

 

А гэтыя падзеі — прыклад нам, каб не былі мы ахвотныя да зла, як яны ахвотныя былі.

Не будзьце ідалапаклоннікамі, як некаторыя з іх, як напісана: «Народ сеў, каб есці і піць, ды ўстаў забаўляцца».

 

Ня будзьце таксама ідалапаклоньнікамі, як некаторыя з іх, як напісана: "Засеў народ есьці, і піць, і весяліцца".

Не будзем распуснічаць, як некаторыя з іх распуснічалі, і ў адзін дзень загінула іх дваццаць тры тысячы.

 

І не рабіма распусты, як яны распуставалі некаторыя, і ў адзін дзень загінула іх дваццаць тры тысячы.

І не выпрабоўвайце Хрыста, як некаторыя з іх выпрабоўвалі і загінулі ад змеяў.

 

І не спакушайма Хрыста, як яны спакушалі ды пагінулі ад зьмеяў.

Не наракайце, як некаторыя з іх наракалі і загінулі ад згубніка.

 

І не наракайце, як некаторыя з іх наракалі і пагінулі ад нішчыцеля.

Гэта здарылася з імі як прыклад, бо напісана дзеля павучэння нам, якім выпала жыць у канцы вякоў.

 

Ды ўсё гэта адбылося з імі як прадказаньне будучага і запісана на павучэньне для нас, пражываючых пры канцы вякоў.

Таму, калі некаму здаецца, што ён стаіць, няхай глядзіць, каб не ўпасці.

 

Хай той, каму, здаецца, што стаіць, глядзіць, каб ня ўпаў.

Вы не былі выпрабаваныя па-над людскія сілы. Бог, які ёсць верным, не дазволіць выпрабоўваць вас больш, чым маеце сілы, але разам з выпрабаваннем дасць і выйсце, каб вы маглі вытрываць.

 

Вас наведала спакуса, звычайная людзям. Верны ж Бог, які не дапусьціць вас спакушаць больш, чым можаце вытрымаць, але са спакусай дае сілу яе пераадолець, каб маглі выстаяць.

Мае ўмілаваныя, уцякайце ад ідалапаклонства.

 

Дзеля гэтага, мае найдаражэйшыя, сьцеражыцеся пакланяцца ідалам.

Я гавару вам як разумным, а вы разважце самі, што кажу.

 

Кажу гэта як людзям разумным. Вы судзіце самі тое, што гавару:

Келіх благаслаўлення, які благаслаўляем, ці не з’яўляецца ўдзелам у Крыві Хрыста? Хлеб, які ламаем, ці ж не з’яўляецца ўдзелам у Целе Хрыста?

 

Келіх багаславенства, каторы багаславім, ці ня ёсьць удзелам у Крыві Хрыстовай? А хлеб, каторы ломім ці ня ёсьць удзелам у Целе Хрыстовым?

Адзін ёсць хлеб, адно цела — мы многія. Бо мы ўсе саўдзельнікі аднаго Хлеба.

 

Калі адзін хлеб, таму мы, многія, творым адно цела, бо ўсе мы дзелімся тым самым хлебам.

Глядзіце на Ізраэль паводле цела: ці тыя, хто спажывае ахвяры, не з’яўлюцца супольнікамі алтара?

 

Прыгледзьцеся Ізраэлю паводле цела: ці тыя, што ядуць ахвяры (з аўтара), ня ёсьць удзельнікамі аўтара?

Што ж кажу я? Ці ахвяра ідалам мае значэнне? Або ідал мае значэнне?

 

Што хачу сказаць? Ці ахвяра, складзеная ідалам, ёсьць нечым (важным)? Або сам ідал ёсьць чымсьці (важным)?

Не, бо тое, што ахвяруюць, яны ахвяруюць дэманам, а не Богу. Я ж не хачу, каб вы сталі супольнікамі дэманаў.

 

Не! Бо тое, што пагане складаюць у ахвяру, дэманам складаюць у ахвяру, а ня Богу. А я не хацеў бы, каб вы мелі нешта супольнае з дэманамі.

Вы не можаце піць келіха Пана і келіха дэманаў. Не можаце сядзець за сталом Пана і за сталом дэманаў.

 

Ня можаце піць з келіха Госпада ды з келіха дэманаў; ня можаце быць удзельнікамі Госпадавага стала і стала дэманаў.

Няўжо мы будзем абуджаць зайздрасць Пана? Хіба мы мацнейшыя за Яго?

 

Ці ж нам гнявіць Госпада? Ці ж мы дужэйшыя за Яго?

Усё можна, але не ўсё карысна. Усё можна, але не ўсё будуе.

 

"Усё можна!" Але ня ўсё карысна. "Усё можна!" Але ня ўсё будуе.

Няхай ніхто не шукае свайго, але таго, што карысна для іншага.

 

Хай ніхто ня гоніцца за сваёй карысьцю, але за карысьцю бліжняга.

Усё, што прадаецца на рынку, ешце без дакораў сумлення,

 

Дык усё, што на рынку прадаюць, ешце, не сумняваючыся дзеля (супакою) сумленьня,

бо Пану належыць зямля і ўсё, што на ёй.

 

бо Госпадава зямля і ўсё, што яе напаўняе.

Калі хто з няверуючых запрашае вас, і вы хочаце пайсці, ешце ўсё, што дадуць, без дакораў сумлення.

 

Калі вас запросіць хтосьці з няверучых, і захочаце пайсьці, дык ешце ўсё, што вам пададуць, не сумняваючыся, што да сумленьня.

Аднак, калі хто скажа вам: «Гэта ахвяра са святыні», не ешце з увагі на таго, хто гэта вам сказаў, і дзеля сумлення.

 

Але калі б хто сказаў: "Гэта было ахвяравана ідалам", — ня ешце з увагі на таго, хто вас перасьцярог, ды з увагі на сумленьне.

Кажу не пра вашае сумленне, а таго чалавека. Бо дзеля чаго маю свабоду будзе асуджаць чыёсьці сумленне?

 

Маю на ўвазе не тваё сумленьне, але бліжняга. Чаму ж чужое сумленьне мела б судзіць маю свабоду?

Калі я з удзячнасцю прымаю ежу, то чаму асуджаюць мяне за тое, што я дзякую?

 

Калі я ем што з падзякаю, то чаму мяне ачарняюць за тое, за што я дзякую.

Ці ясце, ці п’яце, ці нешта робіце, усё рабіце на славу Божую.

 

Дзеля таго ці вы ясьцё, ці вы піцё, ці што іншае робіце, усё на хвалу Божую рабіце!

Не будзьце прычынай упадку ні для юдэяў, ні для грэкаў, ні для Касцёла Божага,

 

Ня будзьце прычынай згаршэньня ані для Юдэяў, ані для Грэкаў, ані для Царквы Божае.

як і я стараюся дагадзіць усім ва ўсім, шукаючы не сваёй карысці, але карысці многіх, каб яны былі збаўленыя.

 

Гэтак і я стараюся ўсім у-ва ўсім падабацца, не шукаючы сваёй карысьці, але што карыснае многім, каб яны былі збаўлены.