1 да Карынфянаў 13 разьдзел

Першае пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Пераклад Чарняўскага 1999

 
 

Калі я гавару мовамі людзей і анёлаў, а любові не маю, я — як медзь звонкая або гулкія цымбалы.
 
Калі б я гаварыў мовамі людзей або анёлаў, а любові ня меў бы, я быў бы як медзь зьвінячая, або цымбалы гудзячыя.

Калі маю дар прароцтва і спазнаў усе таямніцы, і маю ўсякія веды і паўнату веры, каб перастаўляць горы, а любові не маю, то я — нішто.
 
І калі б я меў дар праракаваньня ды зьведаў усе тайны і ўсякую веду, і меў усю веру, што і горы пераносіў, але любові ня меў бы, я быў бы нішто.

Калі раздам усю маёмасць сваю і аддам цела сваё на спаленне, а любові не маю, няма мне з гэтага ніякай карысці.
 
І калі б раздаў на бедных усю сваю маёмасьць і цела сваё аддаў на спаленьне, але любові ня меў бы, ніякай мне з гэтага карысьці.

Любоў доўгацярплівая, любоў ласкавая, не зайздросціць, любоў не пыхлівая, не ганарыцца,
 
Любоў цярплівая, любоў ласкавая, не зайздросная, не ганарыстая, не пыхлівая,

не бессаромная, не шукае свайго, не гневаецца, не памятае зла,
 
не амбітная, не шукае свайго, не гняўлівая, не памятае зла,

не радуецца несправядлівасці, але радуецца разам з праўдай.
 
ня цешыцца з несправядлівасьці, але радуецца з праўды,

Усё зносіць, усяму верыць, на ўсё спадзяецца, усё церпіць.
 
усё пераносіць, ва ўсё верыць, на ўсё спадзяецца, усё церпіць.

Любоў ніколі не мінае. Не так як прароцтвы, якія спыняцца, ці мовы, якія змоўкнуць, ці веды, якія скончацца.
 
Любоў ніколі не зьнікае. А вось прароцтвы, счэзнуць, і мовы змоўкнуць, і веда занепадзе.

Бо мы часткова пазнаем і часткова прарочым,
 
Бо мы часткова пазнаём і часткова праракуем.

а калі настане дасканалае, тады тое, што частковае, знікне.
 
Калі ж надыйдзе дасканалае, саступіць тое, што частковае.

Калі я быў дзіцём, то як дзіця гаварыў, як дзіця думаў, як дзіця разважаў; а калі стаў мужчынам, то пакінуў дзіцячае.
 
Калі я быў дзіцём, гаварыў па-дзіцячаму, разумеў па-дзіцячаму, думаў па-дзіцячаму, а як стаў мужам, вызбыўся таго, што дзіцячае.

Бо цяпер мы бачым праз люстэрка, цьмяна, а тады — тварам у твар. Цяпер я ведаю часткова, тады ж спазнаю так, як і я спазнаны.
 
Цяпер мы бачым быццам праз (мутнае) шкло, невыразна, а тады (убачым) тварам у твар. Цяпер пазнаю часткова, а тады пазнаю поўнасьцю, як я сам пазнаны.

А цяпер трываюць вера, надзея і любоў — гэтыя тры, але найбольшая з іх любоў.
 
Дык цяпер бытуюць вера, надзея і любоў; а з гэтых трох найважнейшая — любоў.