Мацьвея 23 разьдзел

 

 

Тады Езус прамовіў да натоўпу і сваіх вучняў:

 

Тады Езус прамовіў да грамадаў і да сваіх вучняў,

«Пасад Майсея занялі кніжнікі і фарысеі.

 

кажучы: На Майсеявым пасадзе селі кніжнікі і фарызэі,

Таму ўсё, што скажуць вам, рабіце і захоўвайце, але не паступайце паводле ўчынкаў іхніх. Бо яны гавораць і не робяць.

 

дык усё, што-толькі вам скажуць, захавайце і чынеце, але не чынеце паводле ўчынкаў іх, бо яны кажуць, а ня чыняць.

Яны звязваюць цяжкія і непасільныя ношы і ўскладаюць на плечы людзей, а самі не хочуць і пальцам крануць іх.

 

Бо яны вяжуць бярэмі цяжкія і непасільныя і ўскладаюць на плечы людзям, а самі пальцам ня хочуць іх крануць.

Усе ж учынкі свае робяць яны дзеля таго, каб паказацца людзям. Яны пашыраюць філактэрыі свае і павялічваюць махры.

 

Усе-ж учынкі свае чыняць, каб іх бачылі людзі: бо пашыраюць свае філактэры і павялічваюць фрэнзлі.

Любяць першыя месцы на гасцінах і першыя лавы ў сінагогах,

 

І любяць першыя мясцы на банкетах і першыя лаўкі ў бажніцах,

і прывітанні на рынках, і каб людзі называлі іх “раббі”.

 

і прывітаньні на рынку і каб людзі называлі іх «вучыцель».

Вы ж не дазваляйце называць сябе раббі, бо адзін у вас Настаўнік, а ўсе вы — браты.

 

А вы не называецеся «вучыцелямі», бо адзін ваш Вучыцель, а вы ўсе браты.

І айцом вашым не называйце нікога на зямлі, бо адзін у вас Айцец Нябесны.

 

І «айцом» не называйце сябе на зямлі, бо адзін ёсьць ваш Айцец, каторы ёсьць у небе.

Не дазваляйце таксама называць сябе правадырамі, бо адзін у вас Правадыр — Хрыстус.

 

І не называйцеся вучыцелямі, бо Вучыцель ваш адзін — Хрыстус.

Большы з вас няхай будзе для вас слугою.

 

Хто з вас большы, той будзе вашым слугою.

Бо той, хто ўзвышае сябе, будзе прыніжаны, а той, хто прыніжае сябе, будзе ўзвышаны.

 

А хто сябе павышае, будзе паніжаны, а хто сябе паніжае, будзе павышаны.

Гора вам, кніжнікі і фарысеі, крывадушнікі, таму што зачыняеце Валадарства Нябеснае перад людзьмі! Бо самі не ўваходзіце і, калі ўваходзяць іншыя, не пускаеце іх.

 

Гора-ж вам, кніжнікі і фарызэі крывадушнікі, што зачыняеце каралеўства нябеснае перад людзьмі, бо вы ня ўходзіце і ўходзячым не пазваляеце.

 

Гора вам, кніжнікі і фарызэі крывадушнікі, што аб’ядаеце дамы ўдоваў, адмаўляючы доўгія малітвы; дзеля гэтага дастанеце цяжэйшы прысуд.

Гора вам, кніжнікі і фарысеі, крывадушнікі, таму што абыходзіце мора і сушу, каб прыдбаць хоць аднаго новага верніка. Калі ж гэта здараецца, робіце яго сынам геены, удвая горшым, чым вы самі!

 

Гора вам, кніжнікі і фарызэі крывадушнікі, што абходзіце мора і сушу, каб здабыць аднаго прозэліта, а калі здабудзеце, робіце яго сынам пекла ўдвае горшым за вас.

Гора вам, сляпыя павадыры, якія кажаце: “Калі хто клянецца святыняй, то нічога; але калі хто клянецца золатам святыні, то абавязаны”.

 

Гора вам, сьляпыя павадыры, якія кажаце: «Хто-б прысягнуў на сьвятыню, гэта нічога; але хто-б прысягнуў на золата ў сьвятыні, той забавязаны».

Неразумныя і сляпыя! Што большае: золата ці святыня, якая асвячае золата?

 

Неразумныя і сьляпыя! Што-ж важней: золата ці сьвятыня, якая пасьвячае золата?

І зноў: “Калі хто клянецца ахвярнікам, то нічога; а калі клянецца дарам, што на ім, то абавязаны”.

 

І «хто-б прысягнуў на аўтар, гэта нічога; але хто-б прысягнуў на ахвяру, якая ёсьць на ім, то забавязаны».

Сляпыя! Што большае? Дар ці ахвярнік, які асвячае дар?

 

Сьляпыя! Што-ж важнейшае: ахвяра ці аўтар, які пасьвячае ахвяру?

Таму той, хто клянецца ахвярнікам, клянецца і ім, і ўсім, што на ім.

 

Дык хто прысягае на аўтар, прысягае на яго і на ўсё, што на ім ёсьць.

І той, хто клянецца святыняю, клянецца і ёю, і тым, хто жыве ў ёй.

 

І хто-б прысягнуў на сьвятыню, прысягае на яе і на Таго, хто ў ёй жыве.

А хто клянецца небам, клянецца тронам Божым і тым, хто сядзіць на ім.

 

І хто прысягае на неба, прысягае на трон Божы і на Таго, хто сядзіць на ім.

Гора вам, кніжнікі і фарысеі, крывадушнікі, таму што даяце дзесяціну з мяты, анісу і кмену, але абмінаеце тое, што важнейшае ў Законе: правасуддзе, міласэрнасць і веру! Гэта трэба было рабіць і таго не абмінаць.

 

Гора вам кніжнікі і фарызэі крывадушнікі, што даецё дзесяціну з мяты, аныжу і кміну, а пакінулі, што ёсьць важнейшае ў законе; суд, міласэрдзе і веру. Гэтае трэба было чыніць і таго не прапускаць.

Сляпыя павадыры, якія адцэджваеце камара, а праглынаеце вярблюда.

 

Павадыры сьляпыя, што камара працэджваеце, а вярблюда глытаеце!

Гора вам, кніжнікі і фарысеі, крывадушнікі, таму што звонку ачышчаеце кубак і місу, а ўнутры яны поўныя драпежнасці і нястрыманасці!

 

Гора вам, кніжнікі і фарызэі крывадушнікі, што ачышчаеце тое, што ёсьць зверху кубка і місы, а ўнутры вы поўны зьдзерства і бруду.

Сляпы фарысей, спачатку ачысці кубак унутры, каб ён стаў чыстым і звонку.

 

Фарызэю сьляпы! Ачысьць перш, што ўнутры ёсьць кубка і місы, каб чыстым сталася тое, што ёсьць зьверху.

Гора вам, кніжнікі і фарысеі, крывадушнікі, бо вы падобныя да пабеленых пахавальняў, якія звонку здаюцца прыгожымі, але ўнутры поўныя касцей нябожчыкаў і ўсялякай нячыстасці!

 

Гора вам, кніжнікі і фарызэі крывадушнікі, што падобныя вы да пабеляных грабоў, каторыя зьверху падаюцца людзям прыгожыя, а ўнутры поўны касьцей мерцьвякоў і ўсялякай брыды.

Так і вы звонку здаяцеся людзям справядлівымі, але ўнутры поўныя крывадушша і беззаконня.

 

Гэтак і вы зьверху здаецёся людзям справядлівымі, а ўнутры вы поўны крывадушнасьці і нягоднасьці.

Гора вам, кніжнікі і фарысеі, крывадушнікі, таму што ўзносіце грабніцы прарокам і ўпрыгожваеце магілы праведнікаў,

 

Гора вам, кніжнікі і фарызэі крывадушнікі, што будуеце грабы прарокаў і ўпрыгожваеце памятнікі справядлівых,

кажучы: “Калі б мы жылі ў дні айцоў нашых, то не былі б саўдзельнікамі ў праліцці крыві прарокаў”!

 

і кажаце: «Калі-б мы былі ў дні айцоў нашых, мы ня былі-б іх супольнікамі ў крыві прарокаў».

Так вы сведчыце супраць саміх сябе, што вы сыны тых, хто забіваў прарокаў.

 

Гэтак вы самі проціў сябе сьведчыце, што вы сыны тых, каторыя забівалі пророкаў.

Дапоўніце ж меру сваіх айцоў.

 

Дапаўняйце-ж і вы меру айцоў вашых.

Вужы, пакаленне змяінае, як вы пазбегнеце прысуду да геены?

 

Вужы, родзе гадавы! Як-жа вы ўцечацё ад суду пекла?

Таму Я пасылаю да вас прарокаў, мудрацоў і кніжнікаў. Адных з іх вы пазабіваеце і ўкрыжуеце, а другіх будзеце бічаваць у сінагогах сваіх і будзеце гнаць з горада ў горад.

 

Вось дзеля таго я пасылаю да вас прарокаў і мудрацоў і кніжнікаў, а вы спаміж іх заб’ецё і ўкрыжуеце, і спаміж іх убічуеце ў бажніцах вашых і будзеце прасьледаваць з гораду ў горад,

Так упадзе на вас уся праведная кроў, пралітая на зямлі, ад крыві справядлівага Абэля аж да крыві Захарыі, сына Барахіі, якога вы забілі паміж святыняй і ахвярнікам.

 

каб каб прыйшла на вас уся кроў справядлівая, якая была праліта на зямлі, ад крыві Абэля справядлівага, аж да крыві Захара, сына Барахіявага, каторага вы забілі між сьвятыняў і аўтаром.

Сапраўды кажу вам: усё гэта ўпадзе на гэтае пакаленне.

 

Сапраўды кажу вам, усё гэнае прыйдзе на гэны род.

Ерузалем, Ерузалем, ты забіваеш прарокаў і камянуеш пасланых да цябе. Колькі разоў Я хацеў сабраць дзяцей тваіх, як птушка збірае пад крыламі птушанят сваіх, але вы не захацелі!

 

Ерузалім, Ерузалім, што забіваеш прарокаў і камянуеш тых, каторыя да цябе былі пасланы, столькі разоў я хацеў сабраць дзяцей тваіх, як курыца зьбірае пад крыльля куранят сваіх, а ты не хацеў!

Вось, застаецца вам дом ваш пусты!

 

Вось-жа астанецца дом ваш для вас пустым.

Бо кажу вам: адгэтуль не ўбачыце Мяне, пакуль не ўсклікнеце: “Благаслаўлёны той, хто прыходзіць у імя Пана!”»

 

Бо кажу вам: Адцяпер ня ўбачыце мяне, пакуль ня скажаце: «Багаслаўлены, каторы ідзе ў імя Пана».