Мацьвея 22 разьдзел

 

 

Езус зноў расказаў ім прыпавесць:

 

І ў адказ Ісус зноў прамаўляў ім у прыпавесцях, кажучы:

«Валадарства Нябеснае падобнае да караля, які справіў вяселле для свайго сына.

 

Царства Нябёсаў падобнае да аднаго цара, што справіў вяселле свайму сыну.

Ён паслаў сваіх слугаў паклікаць запрошаных на вяселле, але яны не хацелі прыйсці.

 

І паслаў сваіх слуг, каб паклікалі запрошаных на вяселле, але тыя не захацелі прыйсці.

Зноў паслаў іншых слугаў, кажучы: “Скажыце запрошаным: вось я прыгатаваў гасціну маю, зарэзаны валы мае і адкормленая жыўнасць, і ўсё падрыхтавана; прыходзьце на вяселле”.

 

Ён зноў паслаў іншых слуг, кажучы: Скажыце запрошаным: «Вось я падрыхтаваў мой абед, мае быкі і адкормленая жывёла заколаты, і ўсё гатова; ідзіце на вяселле!»

Але яны пагардзілі і адышлі, хто на сваё поле, а хто да свайго гандлю.

 

Яны ж, занядбаўшы гэта, паразыходзіліся, хто — на ўласнае поле, хто — да гандлю свайго;

Астатнія ж, схапіўшы слугаў ягоных, зняважылі і забілі іх.

 

а астатнія, схапіўшы яго слуг, зняважылі і забілі іх.

Кароль жа раззлаваўся і, паслаўшы войска сваё, знішчыў забойцаў гэтых і падпаліў іхні горад.

 

І цар, [пачуўшы], разневаўся і, паслаўшы свае войскі, вынішчыў тых забойцаў, а іх горад спаліў.

Тады ён сказаў сваім слугам: “Вяселле гатова, але запрошаныя не былі годнымі.

 

Тады ён кажа сваім слугам: Вяселле гатовае, ды запрошаныя былі не вартымі;

Таму пайдзіце на ростані і ўсіх, каго сустрэнеце, запрасіце на вяселле”.

 

дык ідзіце ж на скрыжаванні дарог і, каго знойдзеце, клічце на вяселле.

Тыя слугі, выйшаўшы на дарогі, сабралі ўсіх, каго знайшлі: і кепскіх, і добрых. І напоўнілася вяселле гасцямі.

 

І тыя слугі, выйшаўшы на дарогі, сабралі ўсіх, каго знайшлі, і ліхіх, і добрых; і вясельная зала напоўнілася застольнікамі.

Кароль, увайшоўшы паглядзець на гасцей, убачыў там чалавека, апранутага не ў вясельную вопратку,

 

І цар, увайшоўшы паглядзець на застольнікаў, убачыў там чалавека, апранутага не ў вясельнае ўбранне,

і сказаў яму: “Дружа, як ты ўвайшоў сюды, не маючы вясельнай вопраткі?” Той прамаўчаў.

 

і кажа яму: Дружа, як ты ўвайшоў сюды, не меўшы вясельнага ўбрання? — Той жа маўчаў.

Тады кароль сказаў слугам: “Звяжыце яму ногі і рукі і выкіньце яго вон, у цемру. Там будзе плач і скрыгатанне зубоў”.

 

Тады цар сказаў слугам: Звязаўшы яму ногі і рукі, [вазьміце яго і] выкіньце яго ў знадворную цемру; там будзе плач і скрыгат зубоў.

Бо шмат пакліканых, але мала выбраных».

 

Бо шмат пакліканых, ды мала выбраных.

Тады фарысеі пайшлі і раіліся, як бы злавіць Езуса на слове.

 

Тады фарысеі, пайшоўшы, зрабілі раду, як бы прылавіць Яго на слове.

І паслалі да Яго вучняў сваіх разам з прыхільнікамі Ірада, каб спыталіся: «Настаўнік, мы ведаем, што Ты праўдзівы і шляху Божаму праўдзіва вучыш, і не зважаеш ні на кога, бо не глядзіш на аблічча людзей.

 

І пасылаюць да Яго сваіх вучняў з ірадыянамі68, каб сказаць: Настаўніку, мы ведаем, што Ты праўдзівы і Божай дарозе ў праўдзе навучаеш і ні на кім Табе не залежыць: бо не глядзіш на аблічча людзей.

Таму скажы нам: як Табе здаецца? Ці належыць плаціць падатак цэзару, ці не?»

 

Дык скажы нам, як здаецца Табе, ці дазваляецца даваць падатак кесару, ці не?

Але Езус, ведаючы іхнюю зласлівасць, сказаў: «Чаму Мяне выпрабоўваеце, крывадушнікі?

 

Але Ісус, ведаючы іх падступнасць, сказаў: Што вы Мяне выпрабоўваеце, крывадушнікі?

Пакажыце Мне падатковую манету». Яны прынеслі Яму дынар.

 

Пакажыце Мне падатковую манету. — І яны прынеслі Яму дынарый.

Ён спытаў іх: «Чыя гэта выява і надпіс?»

 

І Ён кажа ім: Чыя гэта выява і надпіс?

Адказалі Яму: «Цэзара». Тады Ён сказаў ім: «Дык аддавайце цэзарава цэзару, а Божае — Богу».

 

Яны кажуць Яму: Кесарава. — Тады Ён кажа ім: Дык аддавайце кесарава кесару, а Божае — Богу.

Пачуўшы гэта, яны здзівіліся і, пакінуўшы Яго, адышлі.

 

І, пачуўшы гэта, яны здзівіліся, і, пакінуўшы Яго, адышлі.

У той дзень падышлі да Яго садукеі, якія кажуць, што няма ўваскрашэння, і спыталіся ў Яго:

 

У той дзень падышлі да Яго садукеі, якія кажуць, што няма ўваскрэсення, і спыталіся ў Яго,

«Настаўнік, Майсей сказаў: “Калі нехта памрэ, не маючы дзяцей, няхай яго брат возьме жонку ягоную і адродзіць нашчадкаў брату свайму”.

 

кажучы: Настаўніку, Маісей сказаў: «Калі хто памрэ, не маючы дзяцей, то няхай яго брат ажэніцца з яго жонкаю і ўзновіць патомства свайму брату».

Дык вось, было ў нас сем братоў. Першы, ажаніўшыся, памёр і, не маючы патомства, пакінуў жонку брату свайму.

 

Было ж у нас сем братоў; і першы, ажаніўшыся, памёр і, не маючы патомства, пакінуў сваю жонку брату свайму;

Гэтаксама і другі, і трэці, аж да сёмага.

 

таксама і другі, і трэці, аж да сёмага;

А пасля ўсіх памерла і жонка.

 

а пасля ўсіх памерла жанчына.

Пры ўваскрашэнні катораму з семярых яна будзе за жонку? Бо яна належала ўсім».

 

Дык ва ўваскрэсенні — жонкаю каторага з сямі яна будзе? Бо ўсе мелі яе?

Езус адказаў ім: «Вы памыляецеся, не ведаючы ні Пісання, ні сілы Божай.

 

Ісус жа сказаў ім у адказ: Вы памыляецеся, не ведаючы ні Пісанняў, ні сілы Божай:

Бо пры ўваскрашэнні ні жэняцца, ні выходзяць замуж, але жывуць, як анёлы Божыя на нябёсах.

 

бо ва ўваскрэсенні ні жэняцца і не выходзяць замуж, а яны — як Анёлы [Божыя] ў небе.

А пра ўваскрашэнне памерлых хіба вы не чыталі сказанага вам ад Бога:

 

А пра ўваскрэсенне мёртвых няўжо вы не чыталі сказанага вам Богам, Які кажа:

“Я Бог Абрагама, Бог Ісаака і Бог Якуба”? Бог не ёсць Богам мёртвых, а жывых».

 

«Я Бог Аўраама, і Бог Ісаака, і Бог Іякава»? Ён не Бог мёртвых, а жывых.

Натоўп, пачуўшы гэта, дзівіўся з вучэння Яго.

 

І, пачуўшы гэта, натоўпы дзівіліся Яго вучэнню.

Калі фарысеі пачулі, што Езус прымусіў замоўкнуць садукеяў, яны сабраліся разам.

 

А фарысеі, пачуўшы, што Ён прымусіў замоўкнуць садукеяў, сабраліся разам.

І адзін з іх, кніжнік, выпрабоўваючы Яго, спытаўся:

 

І адзін з іх, [законнік] спытаўся, выпрабоўваючы Яго і [кажучы]:

«Настаўнік, якая запаведзь найбольшая ў Законе?»

 

Настаўніку, якая запаведзь самая вялікая ў законе?

Езус адказаў яму: «“Любі Пана Бога твайго ўсім сэрцам тваім, і ўсёй душой тваёй, і ўсім розумам тваім”.

 

[Ісус] жа сказаў яму: «Палюбі Госпада, твайго Бога, усім сваім сэрцам, і ўсёю сваёю душою, і ўсім сваім разуменнем»;

Гэта найбольшая і першая запаведзь.

 

гэта самая вялікая і першая запаведзь.

Другая ж — падобная да яе: “Любі бліжняга твайго, як самога сябе”.

 

Другая ж падобная да яе: «Палюбі свайго блізкага, як самога сябе».

На гэтых дзвюх запаведзях грунтуецца ўвесь Закон і Прарокі».

 

На гэтых дзвюх запаведзях трымаецца ўвесь закон і прарокі.

Калі фарысеі сабраліся, Езус спытаўся ў іх:

 

Калі ж сабраліся фарысеі, Ісус спытаўся ў іх,

«Што вы думаеце пра Хрыста? Чый Ён сын?» Яны адказалі Яму: «Давіда».

 

кажучы: Што вы думаеце пра Хрыста? Чый Ён сын? — Яны кажуць Яму: Давідаў.

Ён сказаў ім: «Як жа Давід, натхнёны Духам, называе Яго Панам, калі кажа:

 

Ён кажа ім: Дык як Давід у Духу называе Яго Госпадам, кажучы:

“Сказаў Пан Пану майму: сядзь праваруч Мяне,пакуль не пакладу ворагаў Тваіхпад ногі Твае”?

 

«Сказаў Госпад майму Госпаду: сядзі праваруч Мяне, пакуль Я не пакладу Тваіх ворагаў пад ногі Твае?»

Дык калі Давід называе Яго Панам, які ж Ён сын яму?»

 

Дык калі Давід называе Яго Госпадам, як жа Ён яго сын?

І ніхто не здолеў адказаць Яму ні слова. З таго дня ніхто больш не адважваўся пытацца ў Яго.

 

І ніхто не мог адказаць Яму ні слова; і ніхто з таго дня не адважыўся больш пытацца ў Яго.