Псалтыр 106 псалом
Псалтыр
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Пераклад Чарняўскага 2012
Альлілуя!Хвалеце Госпада, бо добры Ён, бо ласка Яго навекі.
Алілуя. Вызнавайце Госпада, бо Ён добры, бо на векі міласэрнасць Яго.
Хто выскажа магутнасьць Госпада, абвесьціць усю славу Ягоную?
Хай скажуць тыя, якія былі адкуплены Госпадам, якіх Ён адкупіў з рукі праціўніка.
Шчасьлівыя тыя, што праўду захоўваюць і ў кожну часіну справядлівасьць чыняць.
і сабраў іх з [розных] краін, з усходу і з захаду, з поўначы і ад мора.
Успамяні аба мне, о Госпадзе, праз ласкавасьць да народу Твайго! Адведай мяне з успамогай Сваёй,
Яны блудзілі па пустыні, па бязлюддзі, не знаходзілі дарогі да горада абжытага.
каб мне ўсьцешыцца дабрабытам выбранцаў Тваіх, каб мне радавацца радасьцяй народу Твайго, з Тваёй спадчынай разам хваліціся!
Адчувалі голад і смагу, душа іх змарнела ў іх.
Саграшылі мы ды з бацькамі нашымі, правініліся й беззаконьне чынілі.
І пачалі яны ўсклікаць да Госпада, калі прыцяснялі іх, і Ён вызваліў іх з няшчасцяў іх.
Бацькі нашы ў Эгіпце ў цям не ўзялі цудаў Тваіх, ня помнілі ласк Тваіх множства ды проці Ўсявышняга паўставалі ля мора Чырвонага.
І вывеў іх простай дарогай, каб дайшлі да горада абжытага.
Але Ён дапамог ім дзеля іменьня Свайго, каб зьявіці магутнасьць Сваю.
Хай вызнаюць Госпада за Яго міласэрнасць і за Яго цуды для сыноў чалавечых,
Крыкнуў Ён мору Чырвонаму, і яно высахла; і правёў іх праз бяздоньне, як праз стэп.
бо насыціў Ён душу таго, хто адчуваў смагу, і напоўніў дабротамі душу, што моцна прагне.
І вырваў іх із рук ненавісьніка іхняга, і вйзваліў із рук ворага.
Сядзелі яны ў цемры і ў цені смерці, звязаныя галечай і жалезам,
Воды пакрылі перасьледавацеляў іхніх, і ніводзін із іх не астаўся.
бо паднялі яны бунт супраць слоў Бога і пагардзілі парадай Найвышэйшага.
Ды хоць і паверылі словам Ягоным і пяялі хвалу Яму,
І ўпакорыў Ён сэрца іх пакутамі, саслабелі яны і не было нікога, хто ўспамог бы.
але хутка аб дзеяньнях Яго забыліся, не даждаліся прысуду Яго.
І пачалі яны ўсклікаць да Бога, калі прыцяснялі іх, і Ён вызваліў іх з няшчасцяў іх.
Захапіла іх жадоба ў стэпох, пачалі Бога яны спакушаць у пустыні.
І вывеў іх з цемры і з ценю смерці ды паламаў іх путы.
І даў Ён ім, чаго зажадалі, але паслаў зьнемажэньне на іх.
Хай вызнаюць Госпада за Яго міласэрнасць і за Яго цуды для сыноў чалавечых,
І пазайздросьцілі Майсею ў таборы, Аарону, сьвятому Гасподняму.
бо разбіў Ён бронзавыя брамы і выламаў жалезныя запоры.
Тады расступілася зямля й праглынула Датана ды пакрыла банду Авірамаву,
Сталіся яны бязглуздымі на шляху несправядлівасці сваёй і за беззаконнасці свае былі прыніжаны;
і бухнуў агонь пад бандаю, і спаліла полымя бязбожнікаў.
ад любой ежы адмовілася душа іх і наблізіліся яны да самых брамаў смерці.
Яны зрабілі цяля пад Харыбам і ніцма сукланіліся перад ідалам;
І пачалі яны ўсклікаць да Бога, калі прыцяснялі іх, і Ён вызваліў іх з няшчасцяў іх.
і замянілі Славу сваю на абраз быка, што траву жарэ.
Паслаў Сваё слова і аздаравіў іх і вырваў іх з пагібелі іх.
Яны Бога забылі, Збавіцеля свайго, Які вялікае ўчыніў у Эгіпце,
Хай вызнаюць Госпада за Яго міласэрнасць і за Яго цуды для сыноў чалавечых,
цуды ў зямлі Хамавай, страшное ля мора Чырвонага.
хай складаюць ахвяру падзякі і хай абвяшчаюць справы Яго з радасцю.
Дык хацёў Ён вынішчыць іх, калі-б не Майсей, выбранец Ягоны, што стануў у прорве прад Ім, каб ярасьць Яго ад зьнішчэньня іх адхіліць.
Тыя, што на караблях пусціліся ў мора, тыя, што займаюцца працай на вялікіх водах,
Пасьля адракліся ад зямлі пажаданае, не паверылі слову Ягонаму.
самі бачылі справы Госпада і цуды Яго ў глыбінях.
Наракалі ў палатках сваіх, ня слухаліся голасу Госпада.
Сказаў Ён і ўзняў віхуру навальніцы, і пачалі ўздымацца хвалі Яго.
Дык падняў Ён руку Сваю, каб іх трупам пакласьці ў пустыні
Уздымаліся аж пад неба і ападалі зноў на ніз, душа іх млела ў ліхой прыгодзе.
і насеньне іх між паганаў расьцярушыць і рассыпаць іх па зямлі.
Устрывожыліся яны і захісталіся, як п’яны, і паглынута была ўся іх мудрасць.
Яны прыляпіліся да Баал-Пэгора і елі ахвяры мёртвых
І пачалі яны ўсклікаць да Бога, калі прыцяснялі іх, і Ён вывеў іх з няшчасцяў іх.
ды абуралі Яго паступкамі сваімі, і тады на іх напаў мор.
І асадзіў Ён навальніцу Яго ў лёгкі ветрык, і суцішыліся хвалі Яго.
Дык паўстаў на суд Пінэас, і тады мор прыпыніўся.
І ўзвесяліліся, што яны сціхлі, і вывеў Ён іх у гавань іх жадання.
І залічана яму гэта за праведнасьць з роду ды ў род навекі.
Хай вызнаюць Госпада за Яго міласэрнасць і за Яго цуды для сыноў чалавечых.
Пасьля яны Бога ўгнявілі ля водаў Мэрыбскіх, і за іх пацярпеў Майсей.
І хай узносяць Яго на сходзе народа ды на пасяджэнні старшынаў хай хваляць Яго.
Бо гэтак дадзелі духу ягонаму, што неразважна гаварыў вуснамі сваімі.
Рэкі змяніў Ён у пустыню, а аазісы — у пустую зямлю,
Яны ня зьнішчылі народаў, як ім Госпад казаў,
урадлівую зямлю — у салёны стэп дзеля ліхасці жыхароў яе.
а з паганамі зьмяшаліся ды спраў іхніх навучыліся
Змяніў Ён пустыню ў вадаёмы, а зямлю сухую — у аазіс.
і ідалам іхнім служылі, што сеткай сталіся для іх,
І сабраў там прагнучых, і заснавалі яны горад абжыты.
бо чартом у ахвяру сыноў і дачок сваіх прынасілі
Засеялі палі і насадзілі вінаграднікі, і здабылі яны плады для пажытку свайго.
і пралівалі бязьвінную кроў, кроў сыноў і дачок сваіх, што ў ахвяру ідалам Канаанскім яны прынасілі, і зямля ад крыві апаганілася.
І дабраславіў Ён іх, і памножыліся яны надзвычайна, і жывёлы іх не паменшыў.
І апаганілі сябе ўчынкамі сваімі, блуд рабілі паступкамі сваімі.
І засталося іх мала, і змарнелі яны ад прыгнёту ліхіх і ад пакуты.
І ўзгарэўся гнеў Госпада на народ Ягоны, абрыдла Яму спадчына Яго.
Праліў Ён пагарду на князёў і прымусіў іх блудзіць па пустыні бездарожнай.
І аддаў іх у рукі паганаў, і запанавалі над імі тыя, што іх ненавідзелі.
І падняў беднага з убогасці, і разрасціў сем’і, як стада.
І ўціскалі іх ворагі іх, і іх моцы яны пакарыліся.
Убачаць справядлівыя і ўзвесяляцца, і ўсякая несправядлівасць зацісне вусны.
Шмат разоў Ён іх выбаўляў, ды яны гнявілі Яго справамі сваімі й паніжаны бывалі за беззаконьне сваё.
Хто ж мудры і будзе трымацца гэтага, зразумее міласэрнасць Божую.
І ўсё-ж зважаў на іх гора, пачуўшы маленьне іх,
і ўспамінаў запавет Свой з імі, шкадаваў праз ласкавасьць Сваю вялікую.
І будзіў Ён спогад да іх у ўсіх, што іх паняволілі.
Успамажы нас, Госпадзе, Божа наш, і зьбяры Ты нас разам ад гэтых паганаў, каб нам славіць сьвятое імя Тваё і славай Тваёю хваліцца!
Багаслаўлены Госпад, Бог Ізраілявы, ад веку й да векуі І няхай скажа ўсенькі народ: Амін! Альлілуя!
