Мацьвея 23 разьдзел
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Пераклад В. Гадлеўскага
Тады Ісус прамовіў да народу і вучняў Сваіх
Тады Езус прамовіў да грамадаў і да сваіх вучняў,
і сказаў: на Майсе́явым пасадзе пасе́лі кніжнікі і фарысэі.
кажучы: На Майсеявым пасадзе селі кніжнікі і фарызэі,
Дык усё, чаго скажуць вам дзяржа́цца, дзяржы́цеся й рабе́це, але не рабе́це паводле ўчынкаў іх, бо яны гавораць і ня робяць.
дык усё, што-толькі вам скажуць, захавайце і чынеце, але не чынеце паводле ўчынкаў іх, бо яны кажуць, а ня чыняць.
Бо вяжуць ёрмы цяжкія і непасільныя і ўскладаюць на пле́чы людзям; а самы ня хочуць і пальцам крануць іх.
Бо яны вяжуць бярэмі цяжкія і непасільныя і ўскладаюць на плечы людзям, а самі пальцам ня хочуць іх крануць.
Усе́-ж учынкі свае́ яны робяць дзеля таго, каб бачылі іх людзі; пашыраюць філяктэрыі свае і павялічаюць по́лы вопраткі свае́й,
Усе-ж учынкі свае чыняць, каб іх бачылі людзі: бо пашыраюць свае філактэры і павялічваюць фрэнзлі.
ды любяць пе́ршыя ме́сцы на банке́тах і пе́ршыя лавы ў сынагогах,
І любяць першыя мясцы на банкетах і першыя лаўкі ў бажніцах,
і вітаньні на рынку, і каб людзі называлі іх: вучыцель, вучыцель!
і прывітаньні на рынку і каб людзі называлі іх «вучыцель».
А вы не называйцеся вучыцеля́мі: бо адзін у вас Вучыцель — Хрыстос; усе́-ж вы браты.
А вы не называецеся «вучыцелямі», бо адзін ваш Вучыцель, а вы ўсе браты.
І айцо́м сабе́ не называйце нікога на зямлі, бо адзін у вас Аце́ц, Каторы на нябёсах.
І «айцом» не называйце сябе на зямлі, бо адзін ёсьць ваш Айцец, каторы ёсьць у небе.
І не называйцеся настаўнікамі; бо адзін у вас Настаўнік — Хрыстос.
І не называйцеся вучыцелямі, бо Вучыцель ваш адзін — Хрыстус.
Большы з вас няхай будзе вам за слугу.
Хто з вас большы, той будзе вашым слугою.
Бо хто ўзвышае сябе́, той панíжаны будзе, а хто паніжа́е сябе́, той будзе ўзвы́шаны.
А хто сябе павышае, будзе паніжаны, а хто сябе паніжае, будзе павышаны.
Го́ра вам, кніжнікі й фарысэі-крывадушнікі, што зачыняеце Царства Нябе́снае перад людзьмі; бо самы не ўваходзіце і тых, што хочуць увайсьці, не дапускаеце.
Гора-ж вам, кніжнікі і фарызэі крывадушнікі, што зачыняеце каралеўства нябеснае перад людзьмі, бо вы ня ўходзіце і ўходзячым не пазваляеце.
Го́ра вам, кніжнікі й фарысэі-крывадушнікі, што зьядаеце дамы́ ўдоў і няшчыра доўга моліцеся; за гэта дастанеце цяжэйшы прысуд.
Гора вам, кніжнікі і фарызэі крывадушнікі, што аб’ядаеце дамы ўдоваў, адмаўляючы доўгія малітвы; дзеля гэтага дастанеце цяжэйшы прысуд.
Го́ра вам, кніжнікі й фарысэі-крывадушнікі, што абходзіце мора й сушу, каб навярнуць хоць аднаго; і, калі гэта здарыцца, робіце яго сынам гее́нны, удвая горшым за вас.
Гора вам, кніжнікі і фарызэі крывадушнікі, што абходзіце мора і сушу, каб здабыць аднаго прозэліта, а калі здабудзеце, робіце яго сынам пекла ўдвае горшым за вас.
Го́ра вам, правадыры́ сьляпыя, якія ка́жаце: калі хто прысягае царквою, гэта нічога, а калі хто прысягае золатам царквы, дык вінаваты.
Гора вам, сьляпыя павадыры, якія кажаце: «Хто-б прысягнуў на сьвятыню, гэта нічога; але хто-б прысягнуў на золата ў сьвятыні, той забавязаны».
Неразумныя і сьляпыя! што бале́й? Золата, ці царква, асьвячаючая золата?
Неразумныя і сьляпыя! Што-ж важней: золата ці сьвятыня, якая пасьвячае золата?
І калі хто прысягне́ жэ́ртвенікам, гэта нічога, а калі хто прысягне́ жэртваю, што на ім, то вінаваты.
І «хто-б прысягнуў на аўтар, гэта нічога; але хто-б прысягнуў на ахвяру, якая ёсьць на ім, то забавязаны».
Неразумныя і сьляпыя! што бале́й? Жэ́ртва, ці жэртвенік, што асьвячае жэ́ртву?
Сьляпыя! Што-ж важнейшае: ахвяра ці аўтар, які пасьвячае ахвяру?
Дык той, хто прысягае жэртвенікам, прысягае і ім, і ўсім, што на ім.
Дык хто прысягае на аўтар, прысягае на яго і на ўсё, што на ім ёсьць.
І хто прысягае царквою, прысягае ёю і жыву́чымі у ёй.
І хто-б прысягнуў на сьвятыню, прысягае на яе і на Таго, хто ў ёй жыве.
І хто прысягае не́бам, прысягае паса́дам Божым і Се́дзячым на ім.
І хто прысягае на неба, прысягае на трон Божы і на Таго, хто сядзіць на ім.
Го́ра вам, кніжнікі й фарысэі-крывадушнікі, што даецё дзесяціну з мяты, анíжу і кміну, ды пакінулі найважне́йшае ў законе: суд і міласьць і ве́ру; гэтае трэба было рабіць, дый гэнага не пакідаць.
Гора вам кніжнікі і фарызэі крывадушнікі, што даецё дзесяціну з мяты, аныжу і кміну, а пакінулі, што ёсьць важнейшае ў законе; суд, міласэрдзе і веру. Гэтае трэба было чыніць і таго не прапускаць.
Правадыры́ сьляпыя, што камара́ адцэджваеце, а вярблюда глытаеце!
Павадыры сьляпыя, што камара працэджваеце, а вярблюда глытаеце!
Го́ра вам, кніжнікі й фарысэі-крывадушнікі, што ачышчаеце чару і місу зьве́рху, а ўсярэдзіне поўны драпе́жнасьці і няпраўды.
Гора вам, кніжнікі і фарызэі крывадушнікі, што ачышчаеце тое, што ёсьць зверху кубка і місы, а ўнутры вы поўны зьдзерства і бруду.
Фарысэй сьляпы́! ачысьці пе́рш сярэдзіну чары і місы, каб чы́стыя былі і зьве́рху.
Фарызэю сьляпы! Ачысьць перш, што ўнутры ёсьць кубка і місы, каб чыстым сталася тое, што ёсьць зьверху.
Го́ра вам, кніжнікі й фарысэі-крывадушнікі, што робіцеся падобнымі да памаляваных тру́наў, якія звонку здаюцца харошымі, а ўсярэдзіне поўны касьце́й трупаў і рознае не́чысьці.
Гора вам, кніжнікі і фарызэі крывадушнікі, што падобныя вы да пабеляных грабоў, каторыя зьверху падаюцца людзям прыгожыя, а ўнутры поўны касьцей мерцьвякоў і ўсялякай брыды.
Гэтак і вы звонку здаецёся людзям сьвятымі, а ўсярэдзіне поўны крывадушнасьці і беззаконьня.
Гэтак і вы зьверху здаецёся людзям справядлівымі, а ўнутры вы поўны крывадушнасьці і нягоднасьці.
Го́ра вам, кніжнікі й фарысэі-крывадушнікі, што будуеце магілы прарокам і прыхарошываеце памятнікі сьвятым,
Гора вам, кніжнікі і фарызэі крывадушнікі, што будуеце грабы прарокаў і ўпрыгожваеце памятнікі справядлівых,
і ка́жаце: калі-б мы былі ў дні айцоў нашых, то ня былі-б супольнікамі іх у крыві прарокаў.
і кажаце: «Калі-б мы былі ў дні айцоў нашых, мы ня былі-б іх супольнікамі ў крыві прарокаў».
Гэткім чынам вы самыя проці сябе́ сьве́дчыце, што вы — сыны тых, якія забівалі прарокаў.
Гэтак вы самі проціў сябе сьведчыце, што вы сыны тых, каторыя забівалі пророкаў.
Дапаўняйце-ж ме́ру айцоў вашых.
Дапаўняйце-ж і вы меру айцоў вашых.
Зьме́і, плод яхíдніны! як унíкнеце вы асуджэньня ў гее́нну?
Вужы, родзе гадавы! Як-жа вы ўцечацё ад суду пекла?
Вось, дзеля гэтага Я пасылаю да вас прарокаў і людзе́й мудрых, і кніжнікаў; і вы іншых заб’ецё і раскрыжу́еце, а іншых будзеце біць у школах вашых і гнаць з ме́ста да ме́ста.
Вось дзеля таго я пасылаю да вас прарокаў і мудрацоў і кніжнікаў, а вы спаміж іх заб’ецё і ўкрыжуеце, і спаміж іх убічуеце ў бажніцах вашых і будзеце прасьледаваць з гораду ў горад,
Няхай жа падзе́ на вас уся кроў сьвятая, пралíтая на зямлі, ад крыві Авеля сьвятога да крыві Захара, сына Варахіінавага, каторага вы забілі між царквою і жэртвенікам.
каб каб прыйшла на вас уся кроў справядлівая, якая была праліта на зямлі, ад крыві Абэля справядлівага, аж да крыві Захара, сына Барахіявага, каторага вы забілі між сьвятыняў і аўтаром.
Запраўды́ кажу вам, што ўсё гэтае прыйдзе на род гэты.
Сапраўды кажу вам, усё гэнае прыйдзе на гэны род.
Ерузалім, Ерузалім, забойца прарокаў, каме́ньмі пабіва́ючы пасла́ных да цябе́! Колькі разоў хаце́ў Я сабраць дзяце́й тваіх, як птушка зьбірае птушанят сваіх пад кры́льлі, і вы не захаце́лі.
Ерузалім, Ерузалім, што забіваеш прарокаў і камянуеш тых, каторыя да цябе былі пасланы, столькі разоў я хацеў сабраць дзяцей тваіх, як курыца зьбірае пад крыльля куранят сваіх, а ты не хацеў!
Вось жа астаецца вам дом ваш пусты.
Вось-жа астанецца дом ваш для вас пустым.
Бо кажу вам: ня будзеце бачыць Мяне́ ад сяньня, дакуль ня ска́жаце: багасла́ўлены, хто йдзе́ ў імя Госпада.
Бо кажу вам: Адцяпер ня ўбачыце мяне, пакуль ня скажаце: «Багаслаўлены, каторы ідзе ў імя Пана».
