1 да Карынфянаў 12 разьдзел

 

 

Аб духоўных-жа, браты, не хачу, каб вы няве́далі.

 

А што да духоўных дароў, браты, — я не хачу, каб вы заставаліся ў няведанні.

Ве́даеце, што, як былі вы паганамі, дык да ідалаў безгалосных хадзілі, быццам вялі вас.

 

Вы ведаеце, што, калі вы былі язычнікамі, вы хадзілі да безгалосых ідалаў, так, як бы вялі вас.

Дзеля гэтага кажу вам, што ніхто, гаворачы Духам Божым, ня скажа праклёну на Ісуса; і ніхто ня можа назваць Ісуса Госпадам, як толькі Духам Сьвятым.

 

Таму аб’яўляю вам, што ніхто, гаворачы ў Духу Божым, не скажа: «Анафема Ісусу»; і ніхто не можа сказаць: «Ісус — Госпад!» — акрамя як у Святым Духу.

Ёсьць розьніцы ў дараваньнях, але Дух той самы;

 

Але ёсць адрозненні ў дараваннях, а Дух — той самы.

і розьніцы ў служэньні, а Госпад той самы;

 

І ёсць адрозненні ў служэннях, а Госпад — той самы.

і розьніцы ў дзе́яньні, а Бог той самы, што ўсё і ў-ва ўсіх робіць.

 

І ёсць адрозненні ў дзеяннях; а Бог — той самы, што робіць усё ва ўсіх.

Але кожнаму дае́цца выяўле́ньне духа на карысьць:

 

Але кожнаму даецца выяўленне Духа на карысць.

аднаму дае́цца Духам слова мудрасьці, другому слова ве́ды тым-жа Духам;

 

Бо аднаму праз Духа даецца слова мудрасці, другому — слова ведання тым самым Духам;

іншаму ве́ра тым жа духам; іншаму дар азрадаўляньня тым-жа Духам;

 

іншаму — вера ў тым жа Духу, а яшчэ іншаму — дар вылечвання ў адным Духу,

іншаму рабіць цуды, іншаму прароцтва, іншаму распазнаваньне духаў, іншаму розныя мовы, іншаму тлумачэньне моваў.

 

а іншаму — чыніць цуды; а іншаму — прароцтва; а іншаму — распазнаванне духаў; іншаму — розныя роды моў; а другому — тлумачэнне моў.

Усё-ж гэтае робіць адзін і той-жа Дух, надзяляючы кожнага асобна, як Яму хочацца.

 

Але ўсё гэта робіць адзін і той самы Дух, раздаючы кожнаму асобна, як Ён хоча.

Бо, як це́ла адно, але ма́е многа чле́наў, і ўсе чле́ны аднаго це́ла, хаця іх і многа, ёсьць адно це́ла, — гэтак і Хрыстос.

 

Бо як цела адно і мае многа членаў, але ўсе члены [аднаго] цела, хоць іх шмат, — гэта адно цела, так і Хрыстос.

Бо ўсе́ адным Духам ахрышчаны ў адно це́ла, Юдэі ці Грэкі, рабы ці вольныя, і ўсе́ напоены адным Духам.

 

Бо і ў адным Духу мы ўсе хрысціліся ў адно цела — іудзеі ці эліны, рабы ці свабодныя, і ўсе мы былі напоены адным Духам.

Це́ла-ж не адзін чле́н, але многа.

 

Бо і цела — не адзін член, а многа.

Калі скажа нага́: я — ня рука, я не ад це́ла, дык ці-ж яна і не ад це́ла?

 

Калі нага скажа: «Таму што я не рука, то я не ад цела», гэта не значыць, што таму яна не ад цела.

І калі скажа вуха: я ня — вока, я не ад це́ла, дык няўжо-ж яно і не ад це́ла?

 

І калі вуха скажа: «Таму што я не вока, то я не ад цела», гэта не значыць, што таму яно не ад цела.

Калі ўсе це́ла — вока, дык гдзе́ слых? Калі ўсе слых, дык гдзе́ нюх?

 

Калі б усё цела было вока, дзе быў бы слых? Калі б усё яно было слых, то дзе быў бы нюх?

Але-ж Бог разлажыў чле́ны, кожны з іх па адным, у це́ле, як Сам хаце́ў.

 

Але цяпер Бог размясціў члены — кожны з іх — у целе, як Ён захацеў.

А калі-б усе́ былі адзін чле́н, дык гдзе́ це́ла?

 

Бо, калі б усе былі адзін член, то дзе было б цела?

Але цяпе́р чле́наў многа, а це́ла адно.

 

Але цяпер многа членаў, а цела адно.

Ня можа-ж вока сказаць руцэ: ты мне́ непатрэбна; ці таксама галава нага́м: вы мне́ непатрэбныя.

 

І не можа вока сказаць руцэ: «Ты мне не патрэбна», ці зноў жа галава нагам: «Вы мне не патрэбны».

Але-ж чле́ны це́ла, якія здаюцца слабе́йшымі, шмат патрабне́йшыя,

 

Але наадварот: тыя члены цела, якія здаюцца слабейшымі, — яны неабходныя.

і, якія нам здаюцца больш непачэснымі ў целе, тых бале́й у чэсьці ма́ем, і нашыя няпрыстойныя больш прыстойны выгляд маюць,

 

А тыя члены цела, якія нам здаюцца менш пачэснымі ў целе, — іх мы акружаем яшчэ большай пашанай; і нашы саромныя члены набываюць яшчэ большую прыстойнасць,

а нашыя прыстойныя ня маюць патрэбы. Але Бог склаў це́ла, даўшы ме́нш дасканалым большую чэсьць,

 

а нашы прыстойныя ў гэтым патрэбы не маюць. Але Бог сабраў цела, даўшы большую пашану таму, хто мае большую нястачу,

каб ня было падзе́лу ў це́ле, а ўсе́ чле́ны аднолькава адзін аб адным каб рупіліся.

 

каб не было падзелу ў целе, а каб члены аднолькава рупіліся адзін аб адным.

Дзеля гэтага, калі це́рпіць адзін член, церпяць з ім усе́ чле́ны; калі славіцца адзін чле́н, з ім радуюцца ўсе́ чле́ны.

 

І калі пакутуе адзін член, пакутуюць з ім усе члены; і калі славіцца адзін член, разам радуюцца ўсе члены.

Вы-ж — це́ла Хрыстовае, а паасобна — чле́ны.

 

А вы — цела Хрыстова і паасобна члены.

І адных Бог паставіў у Царкве́ напе́рш Апосталамі, потым прарокамі, трэціх вучыцялямі; дале́й (цудоўныя) сілы, затым дары аздараўляньня, дапамаганьня, гаспадараваньня, розныя мовы.

 

І некаторых Бог паставіў у царкве, па-першае, Апосталамі, па-другое, прарокамі, па-трэцяе, настаўнікамі; потым даў сілы, потым дары вылечвання, падтрымкі, кіравання, [розныя] роды моў.

Ці ўсе́ Апосталы? ці ўсе́ прарокі? ці ўсе́ вучыцялі? Ці ўсе́ (цудоўныя) сілы?

 

Ці ўсе Апосталы? Ці ўсе прарокі? Ці ўсе настаўнікі? Ці ўсе робяць цуды?

Ці ўсе́ маюць дар аздараўляньня? ці ўсе́ гавораць мовамі? ці ўсе́ тлумачы?

 

Ці ўсе маюць дар вылечвання? Ці ўсе гавораць мовамі? Ці ўсе тлумачаць?

Рупцеся аб дарох большых, і я пакажу вам шлях яшчэ ле́пшы.

 

Але вы рупцеся аб большых дарах. А я пакажу вам шлях яшчэ лепшы.