Псалтыр 36 псалом

Псалтыр
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Пераклад Вітаўта Тумаша

 
 

Кіраўніку хору: ад раба Гасподняга, Давіда.
 

У сэрцы бязбожніка паўстае думка грэшная: у вачох яго страху Божага няма.
 

Бо ў уласных вачох падлыгвае сабе, нібы шукае беззаконьня свайго, каб зьненавідзець яго.
 

Словы вуснаў ягоных — няпраўда й мана: ён ня хоча ў думку ўзяці, каб чыніці дабро.
 

На ложку сваім беззаконнае ён абдумляе; на благую дарогу ўзыходзе і ня брыдзіцца злом.
 

Госпадзе! Ласка Твая да нябёсаў, а праўда да аблокаў сягае!
 

Справядлівасьць Твая — быццам Божыя горы, суды Тваі — як вялізны патоп! Людзей і скаціну Ты, Госпад, хаваеш.
 

Як дорага, Божа, ласкавасьць Твая! Сыны чалавечыя супачынак маюць у цяню Тваіх крыльляў;
 

ад туку дому Твайго насычаюцца, з патоку раскошаў Тваіх ты іх поіш;
 

бо крыніца жыцьця — у Табе; у сьвятле Тваім бачым мы сьветласьць.
 

Ласку Сваю тым дай заўсёды, што знаюць Цябе; справядлівасьць Тваю — людзям справядлівага сэрца,
 

каб нага гордасьці на мяне ня ступіла, каб рука грэшнікаў не дасягла мяне.
 

Паваліліся кіненыя злачынцы і ня здолелі падняцца.