Лукаша 22 разьдзел
Паводле Лукаша Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Анатоля Клышкi → Пераклад Чарняўскага 1999
Набліжалася ж свята Праснакоў, што называецца Пасхаю.
Надыходзіў жа дзень сьвята Праснакоў, называны Пасхай.
І першасвятары і кніжнікі шукалі, як бы забіць Яго, бо яны баяліся народу.
І першасьвятары, і кніжнікі шукалі, як бы забіць Яго, але баяліся народу.
Сатана ж увайшоў у Іуду, званага Іскарыётам, аднаго з ліку дванаццаці;
Шатан жа ўвайшоўшы ў Юду, называнага Іскарыётам, аднаго з Дванаццаці.
і ён, пайшоўшы, дамовіўся з першасвятарамі і начальнікамі, як ён ім выдасць Яго.
І той, пайшоўшы, дамовіўся з першасьвятарамі і начальнікамі, як выдаць ім Езуса.
І яны абрадаваліся і згадзіліся даць яму срэбранікаў.
Яны ж узрадаваліся і вырашылі даць яму грошы.
І ён абяцаў і шукаў зручнага часу, каб выдаць ім Яго не пры народзе.
І абяцаў ён ім ды шукаў магчымасьці, каб выдаць Яго ім, калі будзе далёка ад людзей.
І надышоў дзень Праснакоў, калі належала прыносіць у ахвяру пасху53;
І надыйшоў дзень Праснакоў, у каторым належала ахвяраваць Пасху.
і Ён паслаў Пятра і Іаана, сказаўшы: Пайдзіце, падрыхтуйце нам пасху, каб мы маглі спажыць яе.
І (Езус) паслаў Пятра і Яна, кажучы: "Ідзіце і прыгатуйце нам спажываць Пасху".
Яны ж спыталіся ў Яго: Дзе Ты хочаш, каб мы падрыхтавалі?
Яны спыталіся: "Дзе хочаш, каб прыгатавалі?"
і Ён сказаў ім: Вось, калі вы ўвойдзеце ў горад, сустрэнецца вам чалавек, які будзе несці збан вады; ідзіце ўслед за ім у дом, куды ён увойдзе;
Езус сказаў ім: "Калі будзеце ўваходзіць у горад, сустрэне вас нейкі чалавек, каторы будзе несьці збан вады. Ідзіце за ім у дом, у які ўвойдзе.
і скажыце гаспадару дома: «Настаўнік кажа табе: Дзе пакой, у якім бы Я спажыў пасху з Маімі вучнямі?»
Ды скажыце гаспадару дому: "Вучыцель кажа табе: Дзе месца, дзе Я з вучнямі Маімі мог бы спажываць Пасху?"
І той вам пакажа вялікі верхні пакой, высланы: там падрыхтуйце.
Ён вам пакажа вялікую сьвятліцу, засланую (дываном), там прыгатуеце".
І, пайшоўшы, яны знайшлі, як Ён казаў ім, і падрыхтавалі пасху.
Пайшоўшы за тым, знайшлі ўсё, як было ім сказана, і прыгатавалі Пасху.
І калі надышоў час, Ён узлёг, і дванаццаць апосталаў з Ім.
А калі надыйшла пара, (Езус) заняў сваё месца пры стале, і апосталы з Ім.
І Ён сказаў ім: Я вельмі хацеў спажыць гэтую пасху з вамі, перш чым мукі прыму;
І сказаў ім Езус: "Жаданьнем вялікім жадаў Я спажываць гэту Пасху з вамі перш, чым буду цярпець.
бо кажу вам: не буду спажываць яе, пакуль не здзейсніцца яна ў Царстве Божым.
Бо кажу вам: Адгэтуль ня буду яе есьці, пакуль ня споўніцца ў Каралеўстве Божым".
І, узяўшы чашу, падзякаваўшы, сказаў: Вазьміце яе і падзяліце між сабою;
І, узяўшы келіх і склаўшы падзяку, сказаў: "Бярыце і падзяліце між сабой.
бо кажу вам, [што] не буду піць Я з гэтага часу ад плоду вінаграднай лазы пакуль не прыйдзе Царства Божае.
Бо кажу вам: Ня буду піць з плоду вінаграда, пакуль ня прыйдзе Каралеўства Божае".
І, узяўшы хлеб, падзякаваўшы, пераламаў яго і падаў ім, кажучы: Гэта Маё цела, што за вас аддаецца; рабіце гэта на ўспамін пра Мяне.
І, узяўшы хлеб і склаўшы падзяку, ламаў яго і даў ім, кажучы: "Гэта Цела Маё, каторае за вас даецца. Гэта рабіце ў Маю памяць".
Гэтак жа — і чашу пасля вячэры, кажучы: Гэтая чаша — новы запавет у Маёй крыві, што за вас праліваецца.
Падобна па вячэры Ён узяў келіх, кажучы: "Гэта келіх Новага Запавету ў Крыві Маёй, каторая за вас праліваецца.
Аднак вось рука таго, хто выдае Мяне, са Мною на стале,
Аднак вось рука здрадніка Майго разам з Маёю на стале.
бо Сын Чалавечы ідзе, як вызначана, але бяла таму чалавеку, праз якога Ён выдаецца.
Сын Чалавечы, праўда, адыходзіць паводле таго, як вызначана, аднак гора таму чалавеку, каторы яго выдае".
І яны пачалі дапытвацца адзін у аднаго, хто ж з іх тады рыхтуецца зрабіць гэта.
І яны пачалі пытацца адзін аднаго, хто з іх меўся гэта ўчыніць.
І ўсчалася таксама спрэчка між імі, хто з іх павінен лічыцца большым.
Узьнялася таксама спрэчка між імі, хто з іх павінен лічыцца першым.
Ён жа сказаў ім: Цары народаў пануюць над імі, а тыя, што імі валодаюць, называюцца дабрадзеямі.
Сказаў ім Езус: "Каралі народаў валодаюць імі, і тыя, хто над імі маюць уладу, завуцца дабрадзеямі.
А вы не так: але хто большы між вас, няхай будзе як малодшы, а начальнік — як слуга.
Але між вас ня так, але хто ў вас большы, хай будзе як найменшы, і правадыр — як слуга.
Бо хто большы: ці той, хто ўзлягае за сталом, ці той, хто слугуе? Ці не той, хто ўзлягае? А Я сярод вас — як той, хто слугуе.
Хто большы: ці той, хто сядзіць пры стале, ці той, хто паслугуе? Ці ня той, хто сядзіць пры стале? Я аднак у вас як той, што паслугуе.
Вы ж тыя, што заставаліся са Мною ў Маіх выпрабаваннях;
Вы ж ёсьць тыя, што вытрывалі пры Мне ў спакушэньнях Маіх.
і Я дару вам, як падарыў Мне Мой Бацька, Царства,
Я вам пераказваю Каралеўства, як Мне пераказаў Айцец Мой,
каб вы елі і пілі за Маім сталом у Маім Царстве, і сядзелі на тронах, судзячы дванаццаць плямёнаў Ізраілевых.
каб вы елі і пілі пры стале Маім у Каралеўстве Маім, і сядзелі на тронах, судзячы дванаццаць пакаленьняў Ізраэля".
[І сказаў Госпад:] Сімане, Сімане, вось сатана дамагаўся таго, каб прасеяць вас, як пшаніцу;
І сказаў Госпад: "Сымон, Сымон! Вось жа шатан захацеў вас перасеяць як пшаніцу.
Я ж маліў за цябе, каб не знікла твая вера; і ты некалі, вярнуўшыся, умачуй сваіх братоў.
Але Я маліўся за цябе, каб не змалела вера твая. І ты, навярнуўшыся, умацоўвай братоў тваіх".
А ён сказаў Яму: Госпадзе, з Табою гатовы я і ў турму і на смерць ісці.
Той жа сказаў Яму: "Госпадзе, я гатовы з Табой ісьці ў вязніцу і на сьмерць".
Ён жа сказаў: Кажу табе, Пётр, не прапяе певень, як ты тройчы адрачэшся, што ведаеш Мяне.
Але Езус адказаў яму: "Кажу табе, Пётар, не запяе певень сёньня, як тры разы вырачэшся, што ведаеш Мяне".
І Ён сказаў ім: Калі Я вас пасылаў без кашалька, торбы, і сандаляў, ці мелі вы ў чым нястачу? — І яны сказалі: Ні ў чым.
І сказаў ім: "Калі Я пасылаў вас без капшука і без торбы і сандалаў, ці ж вам не хапала чаго?" Яны сказалі:
І Ён сказаў ім: Але цяпер хто мае кашалёк, няхай возьме яго, таксама і торбу, а хто не мае, няхай прадасць сваю вопратку і купіць меч.
"Анічога". Сказаў ім тады: "А цяпер хто мае капшук, хай возьме таксама і торбу, а хто ня мае, хай прадасьць вопратку сваю і купіць меч.
Бо кажу вам: трэба [яшчэ], каб на Мне закончылася гэтае напісанае: «І да беззаконных злічаны», бо і тое, што сказана пра Мяне, падыходзіць да канца.
Бо кажу вам: што мусіць споўніцца на Мне тое, што напісана: "І ў злачынцы быў залічаны". Бо што адносіцца да Мяне, збываецца".
Яны ж сказалі: Госпадзе, вось тут два мячы. — А Ён сказаў ім: Даволі.
А яны сказалі: "Госпадзе, вось два мячы". Ён сказаў ім: "Хопіць".
І, выйшаўшы, Ён пайшоў, як звычайна, на Аліўную гару, а ўслед за ім пайшлі і [Яго] вучні.
І, выйшаўшы, Езус па звычаю накіраваўся на гару Аліўную, а за Ім пайшлі вучні Ягоныя.
А прыйшоўшы на месца, Ён сказаў ім: Маліцеся, каб ўвайсці ў спакусу.
І калі прыбыў на месца, сказаў ім: "Маліцеся, каб не папалі ў спакушэньне".
А Сам адышоў ад іх, як дакінуць каменем, і, укленчыўшы, маліўся,
І адыйшоўся ад іх, як кінуць камень, ды, упаўшы на калені, маліўся
кажучы: Татухна, калі хочаш, аднялі гэтую чашу ад Мяне; аднак не Мая воля, але Твая няхай будзе.
ў гэтыя словы: "Ойча, калі хочаш, ухілі ад Мяне гэты келіх, аднак не Мая воля, але Твая хай станецца".
І паказаўся Яму Анёл з неба, умацоўваючы Яго.
І зьявіўся Яму анёл з неба, умацоўваючы Яго. А Ён, будучы ў агоніі, тым даўжэй маліўся.
І, будучы ў смяротнай трывозе, старанней маліўся; і зрабіўся Яго пот, як кроплі крыві, што спадаюць на зямлю54.
І быў пот Ягоны як кроплі крыві, сьцякаючай на зямлю.
І, устаўшы з малітвы, прыйшоўшы да вучняў, знайшоў іх у сне ад гора,
І калі падняўся ад маліты і прыйшоў да вучняў, знайшоў іх сьпячых ад смутку.
і сказаў ім: Што вы спіце? Уставайце і маліцеся, каб не ўвайсці вам у спакусу.
Дык сказаў ім: "Чаму сьпіцё? Падымайцеся і маліцеся, каб не папалі ў спакушэньне".
Калі Ён яшчэ казаў, вось натоўп і той, каго звалі Іуда, адзін з дванаццаці, ішоў наперадзе іх, і ён наблізіўся да Ісуса, каб пацалаваць Яго, [бо такі знак ён даў ім: Каго я пачалую, Той і ёсць].
Яшчэ Ён гэта гаварыў, як надыйшла грамада, ды наперадзе яе адзін з Дванаццацёх, каторы называўся Юда. Ён падыйшоў да Езуса, каб пацалаваць Яго.
Ісус жа сказаў яму: Іуда, пацалункам выдаеш Сына Чалавечага?
А Езус сказаў яму: "Юда, пацалункам Сына Чалавечага выдаеш?"
Тыя ж, якія былі вакол Яго, убачыўшы, да чаго ідзе, сказалі: Госпадзе, ці не ўдарыць нам мячом?
А тыя, што пры Ім былі, бачачы, да чаго ідзе, сказалі Яму: "Госпадзе, ці маем ударыць мячом?"
І адзін з іх ударыў першасвятаровага слугу і адцяў яму правае вуха.
Ды адзін з іх ударыў слугу першасьвятара і адсёк яму правае вуха.
У адказ жа Ісус сказаў: Пакіньце, даволі. — І, дакрануўшыся вуха, загаіў яго.
А Езус адказаў: "Спыніцеся, хопіць!" і, дакрануўшыся вуха яго, аздаравіў яго.
І сказаў Ісус першасвятарам, і начальнікам аховы святыні, і старэйшынам, што сабраліся супроць Яго: Як на разбойніка выйшлі вы з мячамі і каламі?
Затым сказаў Езус тым, што прыйшлі па Яго, першасьвятарам, начальнікам сьвятыні і старшыням: "Як на разбойніка выйшлі вы з мячамі і кіямі.
Калі Я штодня быў з вамі ў святыні, вы не паднялі рук на Мяне, але гэта — ваша гадзіна і ўлада цемры.
Калі штодзень прабываў Я з вамі ў сьвятыні, не паднялі вы на Мяне рук. Але цяпер ваш час і ўлада цемры".
І, схапіўшы Яго, павялі і прывялі ў дом першасвятара; Пётр да ішоў зводаль следам.
І, узяўшы Яго, павялі і прывялі ў дом першасьвятара. Пётар жа ішоў за імі здалёк.
І калі яны распалілі агонь сярод двара і селі разам, сядзеў і Пётр між імі.
А калі распалілі вогнішча на панадворку і заселі вакол агню, быў між імі і Пётар.
І адна служанка, убачыўшы, што ён сядзіць пры агні, і, угледзеўшыся ў яго, сказала: І гэты быў з Ім.
І нейкая служанка, прыгледзіўшыся яму пры сьвятле ўважна, сказала: "І ён быў з Ім".
Ён жа адрокся [ад Яго], кажучы: Жанчына, Я не ведаю Яго.
А ён выракся Яго, кажучы: "Жанчына, я ня ведаю Яго!"
І неўзабаве другі, убачыўшы яго, сказаў: І ты з іх. — Але Пётр сказаў: Не, чалавеча.
А па нейкім часе, убачыўшы яго, нехта іншы сказаў: "І ты з іх". Пётар жа сказаў: "Што ты, чалавеча, не".
І праз нейкую гадзіну хтосьці іншы настойваў, кажучы: Сапраўды, і гэты быў з Ім; бо і ён галілеянін.
А калі прайшло каля гадзіны часу, хто іншы настойваў, кажучы: "Сапраўды, і ён быў з Ім, бо і ён Галілеец".
А Пётр сказаў: Чалавеча, я не ведаю, што ты кажаш. — І зараз жа, пакуль ён яшчэ гаварыў, прапяяў певень.
Сказаў яму Пётар: "Чалавеча, ня ведаю, што ты гаворыш". І зараз, калі ён яшчэ гаварыў, запяяў певень.
І, Госпад, павярнуўшыся, паглядзеў на Пятра, і Пётр успомніў Гасподняе слова, як Ён казаў яму: «Перш чым сёння прапяе певень, ты тройчы адрачэшся ад Мяне».
І Госпад, павярнуўшыся, глянуў на Пятра, і Пётар успомніў словы Госпада, як яму прадказаў: "Перш, чым запяе певень, тры разы вырачашся Мяне".
І, выйшаўшы адтуль, ён горка заплакаў.
І Пётар, выйшаўшы навонкі, горка заплакаў.
А мужчыны, што трымалі Яго, насміхаліся з Яго, б’ючы;
А людзі, пільнуючыя Яго, наругаліся з Яго і білі Яго.
І, накрыўшы Яго, [білі па твары і] пыталіся, кажучы: Прароч, хто ўдарыў Цябе?
І, закрыўшы Яму твар, пыталіся Яго, кажучы: "Праракуй, хто ўдарыў Цябе?"
І шмат іншых блюзнерстваў казалі яны на Яго.
Ды многа іншых блюзьнерстваў гаварылі на Яго.
І калі надышоў дзень, сабралася рада старэйшын народа: першасвятары і кніжнікі — і прывялі Яго ў свой сінедрыён.
А калі настаў дзень, сабраліся старшыні народу, і першасьвятары, і кніжнікі ды прывялі Езуса перад сваю Раду,
кажучы: Калі ты Хрыстос, скажы нам. — Ён жа сказаў ім: Калі Я вам скажу, вы не паверыце;
кажучы: "Калі Ты — Хрыстос, дык скажы нам". А Ён сказаў ім: "Калі скажу вам, ня ўверыце Мне,
а калі [і] спытаюся, не адкажаце [Мне і не вызваліце].
а калі спытаюся, не адкажаце Мне, ані таксама ня выпусьціце Мяне.
Але з гэтага часу Сын Чалавечы будзе сядзець праваруч сілы Божай.
Але адгэтуль Сын Чалавечы будзе сядзець па правіцы моцы Божай".
І ўсе сказалі: Дык Ты Божы Сын? — Ён жа сказаў ім: Вы кажаце, што Я.
Дык сказалі яны ўсе: "Дык Ты — Сын Божы?" Ён сказаў: "Вы самі гаворыце, што Я".
Яны ж сказалі: Якая яшчэ нам патрэба ў сведчанні? Бо мы самі пачулі гэта з Яго вуснаў.
Дык яны сказалі: "Ці патрэбныя нам яшчэ сьведкі? Усе мы чулі з вуснаў Яго".
