2 да Цімафея 2 разьдзел
Другое пасланьне да Цімафея
Пераклад Анатоля Клышкi → Пераклад Чарняўскага 1999
Дык ты, сыне мой, узмацняйся ў ласцы, якая ў Хрысце Ісусе.
Дык ты, сын мой, умацоўвайся ласкай, якая ёсьць у Хрысьце Езусе,
і тое, што ты пачаў ад мяне праз многіх сведках, — даручы гэта верным людзям, якія будуць здольны і другіх навучыць.
і што чуў ты ад мяне пры многіх сьведках, гэта перадай верным людзям, якія здольныя і другіх навучыць.
Цярпі ліха разам са мною як добры воін Хрыста Ісуса.
Перанось цяжкасьці як добры жаўнер Езуса Хрыста.
Ніхто, служачы воінам, не аблытвае сябе жыццёвымі справамі, каб дагадзіць таму, хто залічыў яго ў войска.
Ніхто з жаўнераў не мяшаецца ў справы веку (гэтага), каб падабацца таму, хто яго выбраў.
Калі ж хто і змагаецца, не здабудзе вянка, калі будзе змагацца не паводле правілаў.
Бо і той, хто змагаецца, ня стане пераможцам, калі змагаецца незаконна.
Земляроб, які працуе, павінен перш атрымаць сваю долю пладоў.
Земляробу, які працуе, першаму належыцца карыстацца пладамі.
Разважай над тым, што я кажу, бо Госпад дасць табе разуменне ва ўсім.
Зразумей, што гавару; няхай дасьць табе Госпад у-ва ўсім розум.
Памятай Ісуса Хрыста, які ўваскрэс з мёртвых, ад насення Давідавага, паводле майго дабравешчання,
Памятай пра Госпада Езуса Хрыста з насеньня Давіда, які ўваскрос з памёршых паводле Эвангельля майго,
у якім я цярплю ліха аж да кайданоў, як злачынец; але слова Божае не звязана кайданамі.
дзеля якога працую аж да кайданоў, як быццам што благое рабіў, але Слова Божага нельга зьвязаць.
Таму я ўсё зношу дзеля выбраных, каб і самі яны сустрэлі выратаванне, якое ў Хрысце Ісусе, з вечнаю славай.
Вось я ўсё раблю дзеля выбраных, каб яны атрымалі збаўленьне, якое ў Езусе Хрысьце, у хвале вечнай.
Слушнае гэта слова: «Бо калі мы памерлі з Ім, то будзем і жыць з Ім;
Вернае слова: калі мы (з Ім) памерлі, дык (з Ім) жыць будзем;
калі вытрымліваем, то будзем і цараваць з Ім; калі адрачомся ад Яго, то і Ён адрачэцца ад нас;
калі церпім, дык (з Ім) караляваць будзем, калі вырачамся (Яго), дык і Ён нас вырачацца;
калі мы няверныя, Ён застаецца верны, бо адрачыся ад Сябе Ён не можа».
калі мы зьняверымся, дык Ён верным застаецца, бо сам сябе вырачыся ня можа.
Напамінай пра гэта, заклінаючы перад Богам, не наладжваць слоўных бітваў, што зусім бескарысна, а толькі вядзе да згубы слухачоў.
Гэтае нагадвай, сьведчачы перад Богам, каб не спрачаліся пра словы, бо гэта нічога ня дасьць, хіба толькі сапсуе слухачоў.
Пастарайся, каб стаў сам перад Богам годным, працаўніком, якому няма за што саромецца, які адкрыта рэжа слова праўды.
Пільна рупся быць годным перад Богам, працаўніком беззаганным, прымаючым з павагай словы праўды.
А агіднага пустаслоўя пазбягай; бо яно яшчэ болей спрычыніцца да бязбожнасці.
Пустой жа гаворкі высьцерагайся, у многіх бо гэта прычынілася да бязбожнасьці,
І слова іх, як гангрэна, будзе пашырацца; у іх ліку Гіменей і Філет,
і слова іх, як гангрэна, распаўзецца; такія вось Гімэнэй і Філет,
якія адхіліліся ад праўды, кажучы, што ўваскрэсенне ўжо адбылося, і разбураюць веру некаторых.
якія разьмінуліся з праўдай, сьцьвярджаючы, што ўваскрашэньне ўжо было, і гэтак адвярнулі некаторых ад веры.
Аднак моцны падмурак Божы стаіць, маючы такую пячатку: «Госпад ведае Сваіх»; і: «Няхай адступіць ад няправеднасці кожны, хто называе імя Госпада».
Але моцны фундамант Божы стаіць, маючы такую пячатку: Пазнаў Госпад, хто ёсьць Ягоны, і: Хай аддаліцца ад няправасьці кожны, хто называе імя Госпада.
Але ў вялікім доме ёсць не толькі залаты і срэбны посуд, але і драўняны і гліняны, і адзін — для ганаровага ўжытку, другі — для штодзённага.
У вялікім жа доме маюцца ня толькі залатыя і серабраныя начыньні, але і драўляныя, і гліняныя; першыя — у пашане, другія — у ганьбе.
Дык, калі хто ачысціць сябе ад гэтага, ён будзе начыннем для ганаровага ўжытку, асвячоным, карысным Гаспадару, прыдатным на ўсялякую добрую справу.
Дык вось, калі хто ачысьціў сябе ад усякіх (няправасьцяў), той будзе пасудзінай пачэснай, усьвечанай і карыснай Госпаду, прыдатнай для ўсялякай добрай справы.
Юнацкіх жа пажадлівасцяў пазбягай, дасягай праведнасці, веры, любові, міру з [усімі] тымі, хто заклікае Госпада ад чыстага сэрца.
Высьцерагайся пажаданьняў юнацкіх, а трымайся справядлівасьці веры, любові і міру з тымі, што чыстым сэрцам прызываюць Госпада.
А ад неразумных і невуцкіх спрэчак ухіляйся, ведаючы, што яны спараджаюць сваркі;
Ухіляйся дурных і бязглуздых пытаньняў, ведаючы, што яны даводзяць да звадкі.
а слузе Госпада не належыць сварыцца, а быць мяккім да ўсіх, умець вучыць, быць незласлівым;
Слузе ж Божаму не выпадае вадзіцца, а трэба быць ветлівым з усімі, навучаючым, стрыманым,
які ў лагоднасці выхоўвае тых, хто працівіцца, — ці не дасць ім Бог пакаянн для спазнання ісціны,
ласкава выпраўляючым тых, што працівяцца праўдзе, можа дасьць ім Бог ласку навярненьня дзеля пазнаньня праўды,
і ці не апрытомнеюць і вырвуцца з пасткі д’ябла, злоўленыя ім для выканання яго волі.
каб вырваліся з петляў д'ябла, якімі аблытана іх воля.
