Мацьвея 22 разьдзел

 

 

І ў адказ Ісус зноў прамаўляў ім у прыпавесцях, кажучы:

 

І, адказваючы, Ісус стаў гаварыць ім далей у прыпавесцях:

Царства Нябёсаў падобнае да аднаго цара, што справіў вяселле свайму сыну.

 

«Валадарства Нябеснае падобна да чалавека валадара, які справіў вяселле для свайго сына.

І паслаў сваіх слуг, каб паклікалі запрошаных на вяселле, але тыя не захацелі прыйсці.

 

І паслаў ён паслугачоў сваіх паклікаць запрошаных на вяселле, але тыя не хацелі прыйсці.

Ён зноў паслаў іншых слуг, кажучы: Скажыце запрошаным: «Вось я падрыхтаваў мой абед, мае быкі і адкормленая жывёла заколаты, і ўсё гатова; ідзіце на вяселле!»

 

Ізноў паслаў іншых паслугачоў, кажучы: “Скажыце запрошаным: вось, я прыгатаваў свой абед, валы мае і што кормнае пабіта, ды ўсё прыгатавана; прыходзьце на вяселле!”

Яны ж, занядбаўшы гэта, паразыходзіліся, хто — на ўласнае поле, хто — да гандлю свайго;

 

Але яны не дбалі і пайшлі: хто ў поле сваё, хто да гандлю свайго;

а астатнія, схапіўшы яго слуг, зняважылі і забілі іх.

 

астатнія ж схапілі паслугачоў яго і, наздзекаваўшыся, забілі.

І цар, [пачуўшы], разневаўся і, паслаўшы свае войскі, вынішчыў тых забойцаў, а іх горад спаліў.

 

І ўгнявіўся валадар, і, паслаўшы сваё войска, знішчыў тых забойцаў і горад іх спаліў.

Тады ён кажа сваім слугам: Вяселле гатовае, ды запрошаныя былі не вартымі;

 

Потым гаворыць ён паслугачам сваім: “Вяселле прыгатавана, але тыя, што запрошаны, не былі вартыя.

дык ідзіце ж на скрыжаванні дарог і, каго знойдзеце, клічце на вяселле.

 

Дык ідзіце на скрыжаванні дарог і, каго толькі знойдзеце, клічце на вяселле”.

І тыя слугі, выйшаўшы на дарогі, сабралі ўсіх, каго знайшлі, і ліхіх, і добрых; і вясельная зала напоўнілася застольнікамі.

 

І паслугачы яго, выйшаўшы на дарогі, сабралі ўсіх, каго напаткалі, ліхіх і добрых; і напоўнілася вяселле гасцямі.

І цар, увайшоўшы паглядзець на застольнікаў, убачыў там чалавека, апранутага не ў вясельнае ўбранне,

 

І ўвайшоў валадар, каб паглядзець на гасцей, ды ўбачыў ён там чалавека, які быў апрануты не ў вясельныя шаты.

і кажа яму: Дружа, як ты ўвайшоў сюды, не меўшы вясельнага ўбрання? — Той жа маўчаў.

 

І гаворыць яму: “Дружа, як жа ты ўвайшоў сюды, не маючы вясельных шатаў?” Але той маўчаў.

Тады цар сказаў слугам: Звязаўшы яму ногі і рукі, [вазьміце яго і] выкіньце яго ў знадворную цемру; там будзе плач і скрыгат зубоў.

 

Тады сказаў валадар паслугачам сваім: “Звяжыце яму рукі і ногі, кіньце яго ў цемру вонкавую: там будзе плач і скрыгатанне зубоў”.

Бо шмат пакліканых, ды мала выбраных.

 

Бо многія пакліканы, але нямногія абраны».

Тады фарысеі, пайшоўшы, зрабілі раду, як бы прылавіць Яго на слове.

 

Тады фарысеі, адышоўшы, пачалі радзіцца, як бы падлавіць Яго ў словах.

І пасылаюць да Яго сваіх вучняў з ірадыянамі68, каб сказаць: Настаўніку, мы ведаем, што Ты праўдзівы і Божай дарозе ў праўдзе навучаеш і ні на кім Табе не залежыць: бо не глядзіш на аблічча людзей.

 

І паслалі да Яго двух вучняў сваіх з ірадыянамі, якія казалі: «Настаўнік, ведаем, што Ты справядлівы, і шляху Божаму праўдзіва навучаеш, ды не аглядаешся на асобы людзей.

Дык скажы нам, як здаецца Табе, ці дазваляецца даваць падатак кесару, ці не?

 

Скажы нам тады, як Табе здаецца, ці належыць плаціць падатак цэзару, ці, можа, не?»

Але Ісус, ведаючы іх падступнасць, сказаў: Што вы Мяне выпрабоўваеце, крывадушнікі?

 

Ісус жа, пранікаючы іх подступ, сказаў: «Чаму Мяне выпрабоўваеце, крывадушнікі?

Пакажыце Мне падатковую манету. — І яны прынеслі Яму дынарый.

 

Пакажыце мне манету на падатак». І яны падалі Яму дынар.

І Ён кажа ім: Чыя гэта выява і надпіс?

 

І Ён гаворыць ім: «Чые гэта выява і надпіс?»

Яны кажуць Яму: Кесарава. — Тады Ён кажа ім: Дык аддавайце кесарава кесару, а Божае — Богу.

 

Кажуць Яму: «Цэзара». Тады сказаў ім: «Тое, што цэзара, аддайце цэзару, а што Божае — Богу».

І, пачуўшы гэта, яны здзівіліся, і, пакінуўшы Яго, адышлі.

 

І, пачуўшы гэта, яны здзівіліся ды, пакінуўшы Яго, адышліся.

У той дзень падышлі да Яго садукеі, якія кажуць, што няма ўваскрэсення, і спыталіся ў Яго,

 

У той дзень падышлі да Яго садукеі, якія кажуць, што няма ўваскрэсення, і пыталіся Яго,

кажучы: Настаўніку, Маісей сказаў: «Калі хто памрэ, не маючы дзяцей, то няхай яго брат ажэніцца з яго жонкаю і ўзновіць патомства свайму брату».

 

кажучы: «Настаўнік, Майсей загадаў: калі хто памрэ, не маючы сына, дык хай брат яго возьме жонку яго і хай створыць нашчадка брату свайму.

Было ж у нас сем братоў; і першы, ажаніўшыся, памёр і, не маючы патомства, пакінуў сваю жонку брату свайму;

 

А было ў нас сем братоў; і першы, як ажаніўся, памёр і, не маючы нашчадка, пакінуў жонку брату свайму.

таксама і другі, і трэці, аж да сёмага;

 

Падобна другі і трэці — аж да сёмага.

а пасля ўсіх памерла жанчына.

 

Нарэшце па ўсіх памерла і жанчына.

Дык ва ўваскрэсенні — жонкаю каторага з сямі яна будзе? Бо ўсе мелі яе?

 

Дык у час уваскрэсення чыёй з сямі будзе яна жонкаю? Бо ўсе яны мелі яе за жонку».

Ісус жа сказаў ім у адказ: Вы памыляецеся, не ведаючы ні Пісанняў, ні сілы Божай:

 

А Ісус, адказваючы, гаворыць ім: «Памыляецеся, не ведаючы ні Пісання, ані магутнасці Божай.

бо ва ўваскрэсенні ні жэняцца і не выходзяць замуж, а яны — як Анёлы [Божыя] ў небе.

 

Пры ўваскрэсенні не будуць ні жаніцца, ані замуж выходзіць, але будуць, як анёлы [Божыя] ў небе.

А пра ўваскрэсенне мёртвых няўжо вы не чыталі сказанага вам Богам, Які кажа:

 

Ці не чыталі пра ўваскрэсенне мёртвых, што сказана вам Богам, Які казаў:

«Я Бог Аўраама, і Бог Ісаака, і Бог Іякава»? Ён не Бог мёртвых, а жывых.

 

“Я — Бог Абрагама, і Бог Ізаака, і Бог Якуба”. Бог не мёртвых, але тых, што жывуць».

І, пачуўшы гэта, натоўпы дзівіліся Яго вучэнню.

 

І, чуючы гэта, людзі дзівіліся з вучэння Яго.

А фарысеі, пачуўшы, што Ён прымусіў замоўкнуць садукеяў, сабраліся разам.

 

Тады фарысеі, чуючы, што Ён змусіў садукеяў замаўчаць, сышліся разам.

І адзін з іх, [законнік] спытаўся, выпрабоўваючы Яго і [кажучы]:

 

І адзін з іх, заканазнавец, выпрабоўваючы Яго, спытаў:

Настаўніку, якая запаведзь самая вялікая ў законе?

 

«Настаўнік, якое найважнейшае прыказанне ў законе?»

[Ісус] жа сказаў яму: «Палюбі Госпада, твайго Бога, усім сваім сэрцам, і ўсёю сваёю душою, і ўсім сваім разуменнем»;

 

Той жа гаворыць яму: «Любі Госпада, Бога твайго, усім сэрцам тваім, усёй душой тваёй, усім розумам тваім;

гэта самая вялікая і першая запаведзь.

 

гэта найважнейшае ды першае прыказанне.

Другая ж падобная да яе: «Палюбі свайго блізкага, як самога сябе».

 

Другое, падобнае гэтаму: любі блізкага свайго, як сябе самога.

На гэтых дзвюх запаведзях трымаецца ўвесь закон і прарокі.

 

На гэтых двух прыказаннях грунтуецца ўвесь закон і прарокі».

Калі ж сабраліся фарысеі, Ісус спытаўся ў іх,

 

Калі сабраліся фарысеі, спытаўся ў іх Ісус,

кажучы: Што вы думаеце пра Хрыста? Чый Ён сын? — Яны кажуць Яму: Давідаў.

 

кажучы: «Што думаеце пра Хрыста? Чый Ён Сын?» Кажуць яму: «Давіда».

Ён кажа ім: Дык як Давід у Духу называе Яго Госпадам, кажучы:

 

Сказаў ім: «Як жа тады Давід у Духу называе Яго Госпадам, кажучы:

«Сказаў Госпад майму Госпаду: сядзі праваруч Мяне, пакуль Я не пакладу Тваіх ворагаў пад ногі Твае?»

 

“Сказаў Госпад Госпаду майму: “Сядзь праваруч Мяне, аж дакуль пакладу непрыяцеляў Тваіх пад ногі Твае”?

Дык калі Давід называе Яго Госпадам, як жа Ён яго сын?

 

Дык калі Давід называе Яго Госпадам, як жа Ён ёсць Сынам яго?»

І ніхто не мог адказаць Яму ні слова; і ніхто з таго дня не адважыўся больш пытацца ў Яго.

 

І ніхто не мог Яму адказаць слова, ніхто таксама не адважыўся ад таго дня болей пытацца ў Яго.