Лукаша 1 разьдзел
Паводле Лукаша Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Анатоля Клышкi → Пераклад Чарняўскага 2012
Як ўжо многія прыклалі руку скласці аповесць пра падзеі, што адбыліся ў нас,
Паколькі многія ўжо спрабавалі ўдакладніць аповед пра падзеі, якія ў нас адбыліся,
як перадалі нам тыя, што ад пачатку былі відавочцамі і служкамі Слова,
як пераказалі нам тыя, што ад пачатку самі бачылі і былі паслугачамі Слова,
вырашыў і я, дакладна даследаваўшы ўсё ад пачатку, напісаць па парадку пра іх табе, найшаноўнейшы Тэофіле,
таксама і я, старанна разгледзеўшы ўсё ад пачатку, рашыўся па парадку апісаць табе, годны Тэафіле,
каб ты пераканаўся ў непарушнасці тых слоў, у якіх ты быў настаўлены.
каб ты пераканаўся ў праўдзівасці слоў, у якіх ты быў навучаны.
Быў у дні Ірада, іудзейскага цара, адзін святар імем Захарыя з Авіявай чарады, а жонка ў яго была з дачок Ааронавых. І імя ёй — Елісавета.
У дні Ірада, цара Юдэі, жыў адзін святар на імя Захарыя, з Абіявай чаргі. Ён меў жонку, з дачок Ааронавых, імя яе Лізавета.
Былі ж яны абое праведныя перад Богам, ходзячы беззаганна паводле ўсіх запаведзяў і правілаў Гасподніх.
Яны абое былі справядлівымі перад Богам, беззаганна спаўняючы ўсе пастановы і прыказанні Госпадавы.
І не мелі дзіцяці, бо Елісавета была бясплодная, і абое яны былі на схіле сваіх гадоў.
Ды не мелі сына, бо Лізавета была няплоднай, а абое былі ўжо на схіле дзён сваіх.
І сталася: калі ў парадку свае чарады ён служыў перад Богам,
І сталася, калі ён адбываў службу святарскую перад Богам у сваёй чарзе,
паводле звычаю святарства выпаў яму жэраб кадзіць, увайшоўшы ў храм Гасподні,
па жэрабі, як была традыцыя ў святароў, выпала яму ўвайсці ў святыню Госпадаву для каджэння,
а ўсё мноства народу малілася з надворку ў гадзіну каджэння.
а ўсё мноства народа ў час каджэння малілася звонку.
І паказаўся яму Анёл Гасподні, стоячы праваруч кадзільнага ахвярніка.
І з’явіўся перад ім Анёл Госпадаў, стоячы па правым баку ахвярніка каджэння,
І Захарыя, убачыўшы, уразіўся і страх напаў на яго.
дык Захарыя стрывожыўся, бачачы гэта, ды вялікі страх ахапіў яго.
Але Анёл сказаў яму: Не бойся, Захарыя, бо твая просьба пачута. І твая жонка Елісавета народзіць табе сына, і назавеш яго імем Іаан.
Тады Анёл прамовіў да яго: «Не бойся, Захарыя, бо пачута маленне тваё, вось жа, жонка твая Лізавета народзіць табе сына, і назавеш яго Янам.
І будзе табе радасць і весялосць, і многія нараджэнню яго ўсцешацца.
Ён будзе табе радасцю і пацехай, ды многія будуць радавацца з яго нараджэння.
Бо ён будзе вялікі перад Госпадам, і не будзе піць ні віна, ні сікера і Святым Духам напоўніцца яшчэ ва ўлонні сваёй маці
Ён будзе вялікім на віду Госпада, і не будзе піць віна і сіцэры, ды яшчэ ад улоння маці будзе напоўнены Духам Святым,
і многіх з Ізраілевых сыноў далучыць да Госпада, іхняга Бога.
і многіх сыноў Ізраэля наверне да Госпада, Бога іх.
І ён будзе ісці перад Ім у духу і сіле Іліі, каб сэрцы бацькоў павярнуць да дзяцей, і непакорных да розуму праведных, каб падрыхтаваць Госпаду народ дасканалы.
І пройдзе перад Ім у духу і магутнасці Іллі, каб звярнуць сэрцы бацькоў да дзяцей, а непаслухмяных — да мудрасці справядлівых, каб падгатаваць Госпаду народ падрыхтаваны».
І Захарыя сказаў Анёлу: Па чым я пазнаю гэта? Бо я стары і мая жонка на схіле сваіх дзён.
І сказаў Захарыя Анёлу: «З чаго я магу гэта ведаць? Бо я стары, і жонка мая на схіле дзён сваіх».
І ў адказ яму Анёл сказаў: Я Гаўрыіл, што перад Богам стаю, і пасланы гаварыць з табою і дабравесціць табе гэта;
І, адказваючы, сказаў яму Анёл: «Я — Габрыэль, што стаю перад Богам, і пасланы гаварыць з табою і абвясціць табе гэтую радасную вестку.
і вось, ты будзеш маўчаць і не змажаш гаварыць да дня, калі збудзецца гэта, за тое, што ты не паверыў маім словам, якія спраўдзяцца ў свой час.
І вось, ты будзеш нямым ды не будзеш магчы гаварыць аж да дня, у які гэта здзейсніцца, таму што ты не паверыў словам маім, якія збудуцца ў свой час».
І народ чакаў Захарыю і дзівіўся, што ён марудзіў у храме.
І народ чакаў Захарыю, і дзівіліся, што ён так доўга бавіцца ў святыні.
А, выйшаўшы, той не мог гаварыць з імі, і яны зрамзумелі, што ён бачыў з’явенне ў храме; а ён падаваў ім знакі і заставаўся нямы.
Выйшаўшы, ён не мог да іх прамаўляць, дык пазналі, што ён бачыў з’яву ў святыні. А ён даваў ім знакі і застаўся нямым.
І сталася: калі скончыліся дні яго службы, ён пайшоў у свой дом.
І сталася, калі скончыліся дні службы яго, ён вярнуўся ў дом свой.
Пасля ж гэтых дзён зачала яго жонка Елісавета і таілася пяць месяцаў, кажучы:
А праз некалькі дзён жонка яго, Лізавета, пачала дзіця; і пяць месяцаў хавалася, кажучы:
Так мне зрабіў Госпад ў дні, калі ласкава паглядзеў на мяне, каб зняць з мяне ганьбу сярод людзей.
«Гэта ўчыніў мне Госпад у дні, у якія зірнуў на мяне, каб зняць ганьбу маю сярод людзей».
А ў шосты месяц быў пасланы ад Бога Анёл Гаўрыіл у Галілейскі горад пад назваю Назарэт,
А ў шосты месяц быў пасланы Богам Анёл Габрыэль у горад у Галілеі, званы Назарэт,
да Дзевы, заручанай з чалавекам імем Іосіф, з дому Давідавага; а імя Дзевы — Марыям.
да Дзевы, заручанай мужу, які меў імя Язэп, з дому Давіда, а імя Дзевы — Марыя.
І [Анёл], увайшоўшы да Яе, сказаў: Радуйся, ласкаю адораная! Госпад з Табою! [Дабраславёная Ты між жанчын!]
Увайшоўшы да Яе, Анёл прывітаў: «Прывітана будзь, ласкі поўная [, дабраславёная Ты між жанчынамі], Госпад з Табою».
Яна ж, [убачыўшы яго], збянтэжылася ад гэтага слова і разважала, што б гэта было за прывітанне.
А Яна стрывожылася словам яго і думала, што гэта за прывітанне такое?
І сказаў Ёй Анёл: Не бойся, Марыям, бо знайшла Ты ласку ў Бога.
І гаворыць Ёй Анёл: «Не бойся, Марыя, бо знайшла Ты ласку ў Бога.
І вось, Ты зачнеш ва ўлонні і народзіш Сына і назавеш Яго імем Ісус.
І вось, пачнеш ва ўлонні і народзіш Сына, і дасі Яму імя Ісус.
Ён будзе вялікі, і Сынам Усявышняга будзе названы, і дасць Яму Госпад Бог трон Давіда, Яго бацькі,
Ён будзе вялікім і Сынам Узвышняга будзе названы, і дасць Яму Госпад Бог пасад Давіда, бацькі Яго;
і будзе цараваць Ён над домам Іякава навекі, і Яго Царству не будзе канца.
і будзе Ён валадарыць над домам Якуба вечна, і валадарству Яго не будзе канца».
А Марыям сказала Анёлу: Як будзе гэта, калі мужа не знаю?
Марыя ж сказала Анёлу: «Як гэта можа стацца, калі Я мужа не спазнала?»
І ў адказ Анёл сказаў Ёй: Святы Дух зыдзе на Цябе, і сіла Усявышняга ахіне цябе; таму і Святое, што народзіцца, будзе названа Сынам Божым.
І, адказваючы, Анёл сказаў Ёй: «Дух Святы сыдзе на Цябе, і моц Узвышняга агарне Цябе. Той, што з Цябе народзіцца, Святым назавецца, Сынам Божым.
І вось, Елісавета, Твая сваяка, — і яна зачала сына ў сваёй старасці, і гэта шосты месяц у яе, якую называюць бясплоднай,
І вось сваячка Твая, Лізавета, і яна пачала дзіця ў старасці сваёй, і ўжо шосты месяц у той, якую завуць няплоднай,
бо ў Бога няма ніводнага немажлівага слова.
бо ў Бога не бывае немагчымым ніводнае слова».
І Марыям сказала: Вось, я — раба Гасподняя; няхай будзе Мне паводле твайго слова. — І Анёл адышоў ад Яе.
Марыя ж сказала: «Вось жа, Я — служка Госпадава, хай Мне станецца паводле твайго слова». І Анёл адышоў ад Яе.
І, устаўшы, Марыям у тыя дні пайшла з паспешлівасцю ў горную мясцовасць, у горад Іуды,
У тыя дні Марыя, устаўшы, пайшла паспешліва ў горы, у горад Юды.
і ўвайшла ў Захарыеў дом і прывітала Елісавету.
І ўвайшла ў дом Захарыі, і прывітала Лізавету.
І сталася: калі пачула Елісавета Марыіна прывітанне, падскочыла дзіцятка ў яе ўлонні, і Елісавета напоўнілася Святым Духам,
І, калі Лізавета пачула прывітанне Марыі, зварухнулася дзіцятка ва ўлонні яе, і Дух Святы напоўніў Лізавету,
і ўсклікнула моцным голасам і сказала: Дабраславёная Ты між жанчын і дабраславёны плод Твайго ўлоння!
і ўсклікнула яна моцным голасам, кажучы: «Дабраславёная Ты між жанчынамі, і дабраславёны плод улоння Твайго.
І адкуль мне гэта, каб Маці майго Госпада прыйшла да мяне?
А скуль жа мне гэта, што Маці Госпада майго прыйшла да мяне?
Бо вось, калі дайшоў голас Твайго прывітання да маіх вушэй, падскочыла ад радасці дзіцятка ў маім ўлонні,
Вось, як толькі загучаў голас прывітання Твайго ў вушах маіх, зварухнулася з радасцю дзіцятка ў маім улонні.
і шчаслівая Тая, якая паверыла, што спраўдзіцца сказанае ёй ад Госпада!
І шчасная Тая, што ўверыла, бо споўніцца сказанае Ёй ад Госпада».
І Марыям сказала: Мая душа ўзвялічвае Госпада,
І сказала Марыя: «Узвялічвае душа Мая Госпада,
і ўзрадаваўся Мой дух у Богу, Майму Збаўцу,
і ўзрадаваўся дух Мой у Богу, Збаўцы Маім,
таму што глянуў Ён на паніжэнне Свае Рабы. Бо вось з гэтага часу будуць дабраслаўляць мяне ў се пакаленні;
бо зірнуў Ён на пакорлівасць служкі Сваёй. Вось, адгэтуль шчаснай называць Мяне будуць усе роды,
бо Магутны стварыў Мне вялікае. І святое Яго імя;
бо зрабіў Мне вялікае Магутны, і святое імя Яго,
і Яго міласэрнасць — на пакаленні і пакаленні тых, што Яго баяцца.
і міласэрнасць Яго з пакалення ў пакаленне тым, што баяцца Яго.
Ён стварыў сілу Сваёю рукою; рассеяў ганарлівых думкамі сэрца іх;
Выявіў магутнасць рукі Сваёй, разагнаў пыхлівых у намеры сэрца свайго,
скінуў уладароў з тронаў і ўзвысіў пакорлівых,
спіхнуў моцных з пасада і ўзвысіў пакорлівых;
галодных насыціў дабром, а багатых адаслаў ні з чым.
галодных насыціў даброццем, а багацеяў адправіў ні з чым.
Ён прыйшоў на дапамогу Ізраілю, Свайму слузе, памятаючы пра міласэрнасць, —
Прытуліў Ізраэля, паслугача Свайго, памятаючы на міласэрнасць,
як сказаў Ён нашым бацькам, — Аўрааму і яго патомкам.
як прадказаў бацькам нашым, Абрагаму і нашчадкам яго навечна».
Заставалася ж Марыям з ёю месяцаў са тры і вярнулася ў Свой дом.
Ды заставалася з ёю Марыя каля трох месяцаў, і вярнулася ў Свой дом.
А Елісавеце надышоў час радзіць, і яна нарадзіла сына.
А Лізавеце настаў час нарадзіць, і яна нарадзіла сына.
І яе суседзі і сваякі пачулі, што ўзвялічыў Госпад Сваю міласэрнасць да яе, і цешыліся з ёю.
Яе суседзі і сваякі, пачуўшы, што ўзвялічыў Госпад у ёй Сваю міласэрнасць, радаваліся разам з ёю.
І сталася: у восьмы дзень прыйшлі абразаць дзіцятка, і хацелі яго назваць імем яго бацькі, Захарыем.
І сталася: у восьмы дзень сабраліся яны абрэзаць хлопчыка ды назваць яго імем бацькі яго, Захарыем.
Але яго маці сказала ў адказ: Не, а будзе названы ён Іаанам.
І, адказваючы, маці яго сказала: «Ніякім чынам, але будзе названы Ян».
І сказалі ёй: Нікога няма ў тваёй радні, хто называўся б гэтым імем.
І сказалі ёй: «У родзе тваім няма нікога, хто б называўся гэтым імем».
І пыталіся знакамі ў яго бацькі, як ён хацеў бы, каб назвалі яго.
Дык пыталі на мігі ў бацькі яго, як ён хацеў бы назваць яго.
І ён, папрасіўшы дошчачку, напісаў, паведамляючы: «Яго імя — Іаана». І ўсе здзівіліся..
А той запатрабаваў табліцы і напісаў словамі: «Ян імя яго». Дык здзівіліся ўсе.
І зараз жа раскрыліся яго вусны і ажыў язык яго, і ён загаварыў, дабраславячы Бога.
А ў гэты момант раскрыліся вусны яго ды развязаўся язык яго і стаў гаварыць, дабраслаўляючы Бога.
І ахапіў страх усіх, што жылі навокал іх, і па ўсёй горнай Іудзеі расказвалі пра ўсё гэта.
Дык ахапіў страх усіх іх суседзяў, і па ўсіх гарах Юдэі разнесліся словы пра ўсё гэта.
І ўсе, што чулі, бралі сабе да сэрца, кажучы: Кім жа будзе гэтае дзіцятка? — Бо і рука Гасподняя была з ім.
А ўсе, што пра гэта пачулі, разважалі ў сэрцы сваім, кажучы: «Кім жа будзе гэта дзіця?» Бо рука Госпадава была з ім.
І яго бацька Захарыя напоўніўся Святым Духам і прарочыў, кажучы:
І Захарыя, бацька яго, напоўнены Духам Святым, праракаваў гэтыя словы:
Дабраславёны Госпад, Бог Ізраілеў, што наведаў Свой народ і даў яму вызваленне,
«Дабраславёны Госпад, Бог Ізраэля, бо наведаў і адкупіў народ Свой,
і падняў нам рог выратавання ў доме Давіда, Свайго слугі, —
і падняў рог збаўлення нашага ў доме Давіда, паслугача Свайго,
як сказаў ад веку вуснамі Сваіх святых прарокаў, —
як прадказаў вуснамі святых прарокаў Сваіх, якія жылі ад [пачатку] вякоў,
што ўратуе нас ад нашых ворагаў і ад рукі ўсіх ненавіснікаў нашых,
збаўленне ад ворагаў нашых ды з рук тых, што ненавідзяць нас;
створыць міласэрнасць нашым бацькам і ўспомніць Свой святы запавет,
каб учыніць міласэрнасць бацькам нашым, помнячы святы запавет Свой,
клятву, якой пакляўся нашаму бацьку Аўрааму, што дасць нам,
і прысягу, якую даў Абрагаму, бацьку нашаму, даць нам,
бясстрашна, выбавіўшы з рукі ворагаў, служыць Яму
каб без страху, свабодныя ад рук ворагаў, служылі Яму
ў святасці і праведнасці перад Ім ва ўсе нашы дні1.
ў святасці і справядлівасці перад Ім ва ўсе дні нашы.
І ты, дзіцятка, будзеш звацца прарокам Ўсявышняга, бо ты пойдзеш перад [абліччам] Госпада, каб падрыхтаваць Яму дарогі,
І ты, дзіця, названы будзеш прарокам Узвышняга, бо пойдзеш перад абліччам Госпада, рыхтаваць дарогі Яму,
каб даць Яго народу пазнаць выратаванее ў адпушчэнні іх грахоў,
каб даць народу Яго навуку збаўлення ў адпушчэнні грахоў іх
праз сардэчную міласэрнасць нашага Бога, у якой наведае2 нас Усход з вышыні,
праз міласэрнасць бязмежную Бога нашага, у якой Ён наведаў нас, сыходзячы з вышыняў,
каб даць святло тым, што сядзяць у цемры і смяротным цені, і скіраваць нашы ногі на дарогу міру.
каб асвяціць тых, што сядзяць у поцемках і ў засені смерці, каб накіраваць ногі нашы на шлях супакою».
Хлопчык жа рос і ўмацоўвася духам, і быў ён у пустэльнях да дня свайго з’яўлення перад Ізраілем.
А дзіця расло і ўзмацоўвалася ў духу, і заставалася ў пустыні аж да дня свайго з’яўлення перад Ізраэлем.
