Лукаша 24 разьдзел

 

 

А ў першы дзень тыдня на досвітку прыйшлі яны [і некаторыя з імі], несучы падрыхтаваныя духмянасці.

 

А ў першы дзень тыдня на самым досвітку пайшлі яны да магілы, несучы тыя духмянасці, што прыгатавалі.

Але знайшлі, што камень адвалены ад магільні,

 

І ўбачылі, што камень адвалены ад магілы,

і, увайшоўшы, не знайшлі цела Госпада Ісуса.

 

і, увайшоўшы, не знайшлі цела Госпада Ісуса.

І сталася: калі яны былі ў разгубленасці ад гэтага раптам паўсталі перад імі два чалавекі ў бліскучых шатах.

 

І сталася, калі былі збянтэжаны гэтым, вось, паўсталі перад імі двое мужоў у бліскучых шатах.

Калі ж яны, перапалоханыя, схілілі твары да зямлі, тыя сказалі ім: Што вы шукаеце жывога сярод мёртвых?

 

І, калі яны спалохаліся і схілілі твары свае да зямлі, сказалі ім: «Чаму шукаеце жывога сярод мёртвых?

Яго тут няма, але Ён уваскрэшаны. Успомніце, як Ён казаў вам, калі яшчэ быў Галілеі,

 

Няма Яго тут, Ён уваскрос. Прыпомніце, як вам гаварыў, калі яшчэ быў у Галілеі,

кажучы пра Сына Чалавечага, што Ён павінен быць выдадзеным у рукі грэшных людзей і быць укрыжаваным і на трэці дзень уваскрэснуць.

 

кажучы: “Трэба Сыну Чалавечаму быць выдадзеным у рукі грэшных людзей, і быць укрыжаваным, і на трэці дзень уваскрэснуць”».

І яны ўспомнілі Яго словы.

 

Яны прыпомнілі гэтыя словы Яго

І, вярнуўшыся ад магільні, паведамілі ўсё гэта адзінаццаці і ўсім астатнім.

 

і, вярнуўшыся ад магілы, паведамілі гэта ўсё тым адзінаццаці ды ўсім іншым.

А былі Магдаліна Марыя, і Іаанна, і Марыя Іякава, і астатнія з імі. Яны расказалі гэта Апосталам,

 

Былі ж гэта Марыя Магдалена, і Ёана, і Марыя Якубава, ды іншыя з імі расказвалі пра гэта апосталам.

і паказаліся ім нібы прыдумкаю гэтыя [іх] словы, і не паверылі ім.

 

І словы гэтыя здаліся ім недарэчнасцю, і не паверылі ім.

Але Пётр, устаўшы, пабег да магільні і, нахіліўшыся, бачыць, [што ляжаць] адны кужэльныя палосы; і ён пайшоў назад, дзівячыся, што адбылося.

 

Пётра ж, падняўшыся, пабег да магілы і, нахіліўшыся, убачыў толькі адну плашчаніцу; і адышоў да сваіх, здзіўлены тым, што сталася.

І вось два з іх у гэты самы дзень ішлі ў сяло, што ляжала шэсцьдзясят стадыяў ад Іерусаліма, і называлася Эмаус.

 

І вось, у той самы дзень двое з іх ішлі ў вёску, што ў шаснаццаці стадыях ад Ерузаліма, з назваю Эмаус,

І яны размаўлялі між сабою пра ўсе гэтыя падзеі.

 

і гаварылі між сабой аб усім, што адбылося.

І сталася: калі яны размаўлялі і разважалі, Сам Ісус, наблізіўшыся, пайшоў з імі,

 

І сталася, калі яны гутарылі і адзін аднаго пыталіся, Сам Ісус, наблізіўшыся, пайшоў з імі;

вочы ж іх былі стрмліваны, каб не пазнаць Яго.

 

а вочы іх былі зацемнены, так што не пазналі Яго.

І Ён сказаў ім: Пра што гэта вы гутарыце між сабою ў дарозе? — І яны, сумныя, спыніліся62.

 

І гаворыць ім: «Што гэта за размова, якую ведзяце між сабою, ідучы?» І спыніліся сумныя.

У адказ жа адзін, імем Кляопа, сказаў Яму: Ты хіба адзін прышлы ў Іерусаліме не ведаеш, што адбылося ў ім у гэтыя дні?

 

І, адказваючы, адзін з іх, імя якому Кляопа, сказаў Яму: «Ці ж ты адзін з падарожнікаў у Ерузалім і не ведаеш, што ў ім гэтымі днямі адбылося?»

І спытаўся ў іх: Што ж такое? — Яны ж сказалі Яму: Ды з Ісусам Назаранінам, Які быў прарок, магутны ў справе і ў слове перад Богам і ўсім народам;

 

Ён жа сказаў ім: «Што?» І яны сказалі Яму: «Наконт Ісуса з Назарэта, Які быў Прарокам, магутным у справах і ў слове перад Богам і перад усім народам,

і як выдалі Яго першасвятары і нашы начальнікі на смяротны прысуд і ўкрыжавалі Яго.

 

і як выдалі Яго першасвятары і кіраўнікі нашы на пакаранне смерцю і ўкрыжавалі Яго.

А мы спадзяваліся, што Ён Той, Які павінен вызваліць Ізраіля. А да ўсяго гэтага ідзе63 трэці дзень з таго часу, як гэта адбылося.

 

А мы спадзяваліся, што Ён меў адкупіць Ізраэля; і цяпер па ўсім гэтым ужо сёння трэці дзень, як гэта сталася.

Але і некаторыя з нашых жанчын уразілі нас: пабываўшы раным рана каля магільні

 

Але жанчыны некаторыя з нашых, што былі пры магіле на світанні, збянтэжылі нас,

і не знайшоўшы Яго цела, яны прыйшлі і сказалі, што бачылі і з’явенне Анёлаў, якія кажуць, што Ён жыве.

 

і, не знайшоўшы цела Яго, прыйшлі, кажучы, што нават бачылі вобразы анёлаў, якія кажуць, што Ён жывы.

І пайшлі некаторыя з нашых да магільні і знайшлі ўсё так, як і жанчыны сказалі, але Яго не бачылі.

 

Пайшлі таксама да магілы некаторыя з нашых, і тое самае знайшлі, як расказалі жанчыны, але Яго Самога не бачылі».

І Ён сказаў ім: О, неразважлівыя і марудлівыя сэрцам, каб верыць ва ўсё, што сказалі прарокі!

 

І Ён сказаў ім: «О дурныя і марудныя сэрцам, каб уверыць ва ўсё, што казалі прарокі.

Ці не гэта трэба было перацярпець Хрысту і ўвайсці ў Сваю славу?

 

Ці не трэба было, каб Хрыстос цярпеў і так увайшоў у славу Сваю?»

І, пачаўшы ад Маісея і ад усіх прарокаў, тлумачыў ім ва ўсіх Пісаннях тое, што было пра Яго.

 

І, пачаўшы ад Майсея і ўсіх прарокаў, тлумачыў ім ва ўсіх Пісаннях, што было пра Яго.

І наблізіліся яны да сяла, куды ішлі, і Ён зрабіў выгляд, што ідзе далей.

 

І так падышлі да селішча, да якога ішлі, і Ён зрабіў выгляд, быццам хацеў ісці далей.

Але яны затрымлівалі Яго, кажучы: Застанься з намі, бо вечарэе і дзень ужо канчаецца. — І Ён увайшоў, каб застацца з імі.

 

Але яны стрымалі Яго, кажучы: «Застанься з намі, бо ўжо вечарэе і дзень сышоў». І ўвайшоў Ён у дом з імі.

І сталася: калі Ён узлёг з імі, то, узяўшы хлеб, дабраславіў і, пераламаўшы, падаваў ім.

 

І сталася, калі ўзлёг з імі за сталом, узяў хлеб, і дабраславіў, і ламаў, і падаваў ім.

І ім адкрыліся вочы, і пазналі Яго; але Ён стаў нябачны для іх.

 

І адкрыліся вочы іх, і пазналі Яго; але Ён знік з іх вачэй.

І сказалі яны адзін аднаму: Ці не гарэла наша сэрца [ў нас], калі Ён казаў нам у дарозе, калі Ён раскрываў нам Пісанні?

 

І сказалі яны адзін аднаму: «Ці ж сэрцы нашы не гарэлі ў нас, калі размаўляў з намі ў дарозе і адкрыў нам Пісанне?»

І, устаўшы, у тую ж гадзіну яны вярнуліся ў Іерусалім і знайшлі ў зборы адзінаццаць Апосталаў і тых, што з імі,

 

І, падняўшыся ў тую ж гадзіну, вярнуліся ў Ерузалім, і знайшлі там адзінаццаць, што сабраліся разам, ды тых, што з імі былі,

якія казалі, што Госпад сапраўды быў уваскрэшаны і паказаў Сіману.

 

кажучых: «Госпад праўдзіва ўваскрос і паказаўся Сімону».

А яны расказвалі, што было ў дарозе, і як пазналі Яго ў пераламленні хлеба.

 

А яны пачалі расказваць, што сталася ў дарозе і як пазналі Яго пры ламанні хлеба.

А калі яны казалі пра гэта, Ён64 Сам стаў сярод іх і кажа ім: Мір вам!

 

А калі яны гэта расказвалі, Ён Сам паўстаў пасярод іх і кажа ім: «Супакой вам».

Яны ж, зжахнуўшыся і перапалохаўшыся, думалі, што бачаць духа.

 

А яны, устрывожаныя і напалоханыя, думалі, што духа бачаць.

І Ён сказаў ім: Чаго вы ўзрушыліся і чаму сумненні ўваходзяць у вашы сэрцы?

 

І сказаў Ён ім: «Чаго ўстрывожыліся ды ўсякія думкі ўзнікаюць у вашых сэрцах?

Паглядзіце на Мае рукі і Мае ногі: гэта Я Сам; памацайце Мяне і паглядзіце, бо дух не мае цела і касцей, Я ж, як бачыце, маю.

 

Агледзьце рукі Мае і ногі Мае, што гэта Я Сам! Дакраніцеся да Мяне і глядзіце, бо дух не мае цела, ані касцей, што, як бачыце, Я маю».

І, гэта сказаўшы, Ён паказаў ім рукі і ногі.

 

І, калі гэта сказаў, паказаў ім рукі і ногі.

Калі ж яны ад радасці яшчэ не верылі і здзіўляліся, Ён сказаў ім: Ці ёсць у вас тут якая яда?

 

А калі яны яшчэ не верылі з радасці і дзівіліся, сказаў ім: «Ці маеце што есці?»

І яны падалі Яму кавалак печанай рыбы; [і пчаліных сотаў].

 

І яны падалі Яму частку сухой рыбы.

І, узяўшы, перад імі з’еў.

 

І, узяўшы, еў у прысутнасці іх.

І сказаў ім: Гэта Мае словы, што Я казаў вам, калі яшчэ быў з вамі: трэба, каб спраўдзілася ўсё, што напісана пра Мяне ў Маісеевым законе, і ў прарокаў, і псалмах.

 

І сказаў ім: «Ці ж не такія былі словы, якія Я гаварыў вам, калі быў яшчэ з вамі, што трэба было споўніцца ўсяму, што напісана было пра Мяне ў законе Майсея, і ў прарокаў, і ў псальмах».

Тады Ён адкрыў ім розум для зразумення Пісанняў;

 

Тады адкрыў ім розум, каб зразумелі Пісанні.

І сказаў ім: Так напісана, што Хрыстос павінен адпакутаваць і ўваскрэснуць з мёртвых на трэці дзень,

 

Ды сказаў ім: «Так было напісана, што Хрысту цярпець і ўваскрэснуць на трэці дзень,

і каб Яго імем было абвешчана пакаянне дзеля даравання грахоў усім народам, пачынаючы з Іерусаліма.

 

і каб у імя Яго прапаведавалася навяртанне дзеля адпушчэння грахоў для ўсіх народаў, пачынаючы ад Ерузаліма.

Вы сведкі гэтаму.

 

І вы — сведкі гэтага.

І [вось] Я пасылаю абяцанае Маім Бацькам на вас; вы ж заставайцеся ў горадзе [Іерусаліме] пакуль не ўмацуецеся65 сілаю з вышыні.

 

І вось, Я спашлю на вас абяцанае ад Айца Майго; вы ж заставайцеся ў горадзе, аж будзеце абдараваны моцай з вышыні».

І Ён вывеў іх з горада да самай Віфаніі і, падняўшы рукі Свае, добраславіў іх.

 

Затым вывеў іх вонкі ў Бэтанію і, падняўшы рукі Свае, дабраславіў іх.

І сталася: калі добраслаўляў іх, Ён аддаліўся ад іх і быў узнесены ў неба.

 

І сталася, калі дабраславіў іх, аддзяліўся ад іх і падняўся ў неба.

І яны, упаўшы ніцма перад Ім, вярнуліся ў Іерусалім з вялікаю радасцю,

 

І яны пакланіліся Яму, і з вялікай радасцю вярнуліся ў Ерузалім,

і былі заўсёды у святыні, [хвалячы і] добраслаўляючы Бога. [Амін].

 

і былі заўсёды ў святыні, дабраслаўляючы Бога.