Яна 2 разьдзел
Паводле Яна Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Анатоля Клышкi → Пераклад Чарняўскага 2012
І на трэці дзень адбывалася вяселле ў Кане Галілейскай, і была там Ісусава Маці.
І на трэці дзень спраўлялася вяселле ў Кане Галілейскай, і была там Маці Ісуса.
Быў запрошаны на вяселле таксама і Ісус, і Яго вучні.
Таксама Ісус разам з вучнямі Яго быў пакліканы на вяселле.
І калі не стала віна, Ісусава Маці кажа Яму: У іх няма віна.
А калі не хапіла віна, Маці Ісуса кажа Яму: «Віна не маюць».
[І] Ісус кажа Ёй: Што Мне і Табе, Жанчына? Яшчэ мая гадзіна не прыйшла.
І кажа Ёй Ісус: «Што Мне і Табе, жанчына? Яшчэ не прыйшла Мая гадзіна».
Яго Маці кажа слугам: Што Ён вам скажа, зрабіце.
Кажа тады Маці Яго паслугачам: «Зрабіце ўсё, што вам загадае».
А там паводле іудзейскага абраду ачышчэння стаяла шэсць каменных пасудзін на ваду, што змяшчалі па дзве ці тры меры.
А было там шэсць каменных глякоў, што стаялі дзеля абмывання юдэяў, і кожны з іх змяшчаў па два або па тры вядры.
Ісус кажа ім: Напоўніце пасудзіны вадою. — І яны напоўнілі іх даверху.
Кажа ім Ісус: «Напоўніце глякі вадой». І напоўнілі іх аж да краёў.
І кажа ім: Цяпер зачарпніце і нясіце распарадчыку балю. — І яны занеслі.
І кажа ім: «Чэрпайце цяпер і занясіце маршалку». І занеслі.
Калі ж распарадчык паспыта вады, што зрабілася віном, а ён не ведаў, адкуль яно ўзялося, слугі ж, што чэрпалі ваду, ведалі, — тады кліча распарадчык маладога
А калі маршалак пакаштаваў ваду, якая замянілася ў віно, — а не ведаў, адкуль узялося віно, паслугачы ж, што чэрпалі ваду, ведалі, — пазваў маршалак маладога
і кажа яму: Кожны чалавек спярша ставіць добрае віно, а калі ап’янеюць, [тады] горшае; ты дагэтуль збярог добрае віно.
і кажа яму: «Кожны чалавек дае найперш добрае віно, а калі нап’юцца, тады горшае: ты ж захаваў добрае віно аж дасюль».
Так Ісус зрабіў у Кане Галілейскай пачатак знакаў і выявіў Сваю славу, і Яго вучні ўверавалі ў Яго.
Такі вось пачатак знакаў учыніў Ісус у Кане Галілейскай і аб’явіў славу Сваю, і паверылі ў Яго вучні Яго.
Пасля гэтага сышоў у Капернаум Ён Сам, і Яго Маці, і (Яго) браты, і Яго вучні, і там заставаліся некалькі дзён.
Пасля таго пайшоў Сам, і Маці, і браты, і вучні Яго ў Кафарнаўм, і там заставаліся некалькі дзён.
І набліжалася іудзейская Пасха, і Ісус узышоў у Іерусалім.
І блізка была Пасха юдэйская, дык Ісус увайшоў у Ерузалім.
І Ён знайшоў у святыні людзей, што прадавалі валоў, авечак, галубоў, і грашаменаў, якія тут сядзелі.
І знайшоў у святыні тых, што прадавалі валоў, авец і галубоў, і мянялаў грошай, што сядзелі.
І Ён, зрабіўшы бізун з аборак, усіх выгнаў са святыні, і авечак, і валоў, а ў мяняйлаў рассыпаў манеты і абярнуў сталы
І, зрабіўшы з вяровак біч, павыганяў усіх са святыні, таксама авечак і валоў, і грошы мянялаў рассыпаў і сталы перакуліў;
і прадаўцам галубоў сказаў: Забірайце гэта адсюль, не рабіце дом Майго Бацькі домам гандлю.
і тым, што прадавалі галубоў, сказаў: «Выносьце гэта адсюль! Не рабіце дома Айца Майго домам гандлю».
[І] ўспомнілі Яго вучні, што напісана: «Руплівасць пра дом Твой з’ядае Мяне».
І прыпомнілі вучні Яго, што напісана: «Руплівасць пра дом Твой з’ядае Мяне».
Тады іудзеі ў адказ сказалі Яму: Які знак нам пакажаш, што маеш уладу гэта рабіць?
Тады юдэі, адказваючы, сказалі Яму: «Які знак пакажаш нам, што ты гэта робіш?»
У адказ Ісус сказаў ім: Зруйнуйце гэты храм, і Я за тры дні ўзвяду яго.
Ісус, адказваючы, сказаў ім: «Зруйнуйце гэтую святыню, і Я ў тры дні адбудую яе».
Тады іудзеі сказалі: Сорак шэсць гадоў будавалі гэты храм, а Ты за тры дні ўзвядзеш яго?
Дык сказалі тады юдэі: «Сорак шэсць гадоў будавалі гэтую святыню, а Ты ў тры дні адбудуеш яе?»
А Ён казаў пра храм Свайго Цела.
Але Ён гаварыў пра святыню цела Свайго.
Дык калі ж Ён быў уваскрэшаны з мёртвых, Яго вучні ўспомнілі, што Ён казаў гэта, і паверылі Пісанню і слову, якое сказаў Ісус.
Дык калі ўваскрос з мёртвых, вучні Яго прыпомнілі, што пра гэта казаў, і ўверылі Пісанню і словам, якія сказаў Ісус.
І калі Ён быў у Іерусаліме на свяце Пасхі, многія ўверавалі ў Яго імя, бачачы знакі, якія Ён рабіў.
А калі быў Ён у Ерузаліме ў дзень святочны на Пасху, многія паверылі ў імя Яго, бачачы знакі, якія чыніў.
Але Сам Ісус не давяраўся ім, бо Ён ведаў усіх,
Але Сам Ісус не верыў ім, таму што ведаў усіх,
і таму не меў патрэбы, каб хто сведчыў пра чалавека, бо Ён Сам ведаў, што было ў чалавеку.
і не меў патрэбы, каб хто сведчыў аб чалавеку: бо Сам ведаў, што ёсць у чалавеку.
