Да Рымлянаў 3 разьдзел
Пасланьне да Рымлянаў
Пераклад Анатоля Клышкi → Пераклад Чарняўскага 2012
Дык якая перавага іудзея, ці якая карысць ад абразання?
У чым жа перавага юдэяў? Або якая карысць з абразання?
Вялікая ва ўсіх адносінах. Перш за ўсё ў тым, што ім былі даручаны словы Божыя.
Вялікая ва ўсіх адносінах. Перш таму, што ім даверана слова Божае.
Бо што? Калі некаторыя не ўверавалі, хіба іх нявер’е знішчыць веру Божую?
Што з таго, што некаторыя не паверылі? Ці ж іх нявер’е спустошыць веру Божую?
Зусім не2. Бог жа праўдзівы, а кожны чалавек ілгун, як напісана: «Праведны ў Тваіх словах і пераможаш у Тваім судзе».
Ніякім чынам! Бо Бог верны, а кожны чалавек ілжывы, як напісана: «Хоць бы ты апраўдаўся ў словах сваіх і перамог, калі будзеш суджаны».
Калі ж наша няправеднасць паказвае праведнасць Божую, што скажам? Няўжо няправедны Бог, што наводзіць гнеў? Я кажу па-чалавечы.
Калі ж наша несправядлівасць падкрэслівае Божую справядлівасць, дык што мы скажам? Ці Бог несправядлівы, калі выяўляе гнеў? — Кажу па-чалавечы.
Зусім не. Бо як Бог будзе судзіць свет?
Ніякім чынам! Бо як жа тады Бог будзе судзіць свет?
А калі маёю маною праўда Божая ўзвышаецца для Яго славы, за што яшчэ я асуджаюся як грэшнік?
Бо калі праз маю хлусню праўда Божая тым больш выяўляецца на славу Яго, дык якім чынам я маю быць суджаны як грэшнік?
І хіба не зневажаюць нас, і як некаторыя сцвярджаюць, што мы кажам: «Давайце рабіць зло, каб выйшла дабро». Суд над такімі справядлівы.
І ці не так нас ачарняюць, ці не так гавораць, што мы кажам: «Будзем чыніць зло, каб выйшла дабро». Справядлівая кара такіх чакае.
Дык што? Ці маем мы перавагу? Ніколькі. Бо мы ўжо высветлілі раней, што і іудзеі, і эліны — усе пад грахом,
Дык што? Ці мы маем перавагу? Аніякай! Ужо раней мы даказалі, што і юдэі, і грэкі — усе пад грахом,
як напісана: «Няма ніводнага праведнага,
як напісана: «Нікога няма справядлівага,
няма нікога, хто разумее, няма нікога, хто шукае Бога.
ніхто не разумее, ніхто не шукае Бога.
Усе збіліся з дарогі, усе разам зрабіліся нягодныя; няма нікога, хто робіць дабро, няма ніводнага.
Усе збочылі, усе разам сталіся нягоднымі. Няма, хто б чыніў дабро, няма аніводнага.
Горла іх — раскрытая магіла, сваімі языкамі яны ашуквалі, змяіны яд пад іх губамі;
Горла іх — магіла адкрытая, языкамі сваімі падманваюць, у вуснах іх — яд змяіны,
іх вусны поўныя пракляцця і гаркоты;
вусны іх поўныя праклёнаў і горычы,
іх ногі хуткія на праліццё крыві;
ногі іх скорыя да праліцця крыві,
руйнаванне і няшчасце на іх дарогах,
знішчэнне ды няшчасце на іх шляхах,
а дарогі міру яны не пазналі.
яны не спазналі шляху супакою.
Няма страху Божага перад іх вачыма».
Няма страху Божага перад вачамі іх».
Але мы ведаем, што ўсё, што гаворыць закон, ён гаворыць да тых, хто пад законам, каб усе вусны змоўклі і ўвесь свет стаў падсудны Богу;
А мы ведаем, што ўсё, што гаворыць закон, гаворыць да тых, што пры законе, каб замкнуць любыя вусны ды каб увесь свет прызнаў сябе вінаватым перад Богам;
бо са справаў закона не будзе апраўданы перад Ім ніякае цела: бо праз закон пазнаецца грэх.
бо ўчынкамі закону не апраўдаецца аніякае цела перад Ім; бо праз закон пазнаецца грэх.
Але цяпер, незалежна ад закона, з’явілася праведнасць Божая, пра якую сведчаць закон і прарокі;
Але цяпер выявілася справядлівасць Божая незалежна ад закону, аб якой сведчаць закон і прарокі,
а праведнасць Божая праз веру ў Ісуса Хрыста для ўсіх [і на ўсіх] вернікаў. Бо няма розніцы,
справядлівасць Божая праз веру ў Ісуса Хрыста для ўсіх [і на ўсіх], што вераць. Бо няма розніцы,
бо ўсе саграшылі і пазбаўлены3 славы Божай,
таму што ўсе зграшылі і пазбаўлены славы Божай,
і апраўдваюцца дарма Яго ласкай праз выкуп, што ў Ісусе Хрысце;
апраўданы ж дарма праз ласку Яго, праз адкупленне, якое ў Ісусе Хрысце;
Якога Бог паставіў у ахвяру прымірэння ў Яго крыві праз веру, каб выявіць Сваю праведнасць праз дараванне раней учыненых грахоў,
Яго прапанаваў Бог перамольнай ахвярай праз веру ў Кроў Яго для выяўлення справядлівасці Сваёй, бо не стаў зважаць на папярэднія злачынствы,
у цярплівасці Божай: для доказу Сваёй праведнасці ў цяперашні час, каб быць Яму праведнымі апраўдваць таго, хто веруе ў Ісуса.
у [час] цярплівасці Божай, для выяўлення справядлівасці Яго ў гэты час, каб Ён Сам стаўся справядлівым і апраўдваючым таго, хто з вераю ў Ісуса.
Дык дзе ж пахвальба? Яна была выключана. Праз які закон? Закон учынкаў? Не, праз закон веры.
Дзе ж тады падстава для хвальбы? Адкідаецца! Якім законам? Ці [законам] учынкаў? Не, але законам веры.
Бо мы лічым, што чалавек апраўдваецца вераю, незалежна ад учынкаў закона.
Бо мы мяркуем, што чалавек атрымоўвае апраўданне праз веру, незалежна ад учынкаў закону.
Хіба Ён Бог іудзеяў толькі? Ці не Ён і Бог язычнікаў? Так, і язычнікаў,
Ці ж Бог толькі юдэяў? Ці не паганаў таксама? Вядома, і паганаў,
бо сапраўды адзіны Бог, Які апраўдвае абрэзаных з веры і неабрэзаных праз веру.
адзін бо ёсць Бог, Які апраўдвае і абрэзанага з веры, і неабрэзанага — праз веру.
Дык мы адмяняем закон праз веру? Зусім не, але мы закон сцвярджаем.
Дык ці праз веру касуем закон? Ніякім чынам! Але закон пацвярджаем.
