1 да Карынфянаў 10 разьдзел

 

 

Бо я не хачу, каб вы не ведалі, браты, што нашы бацькі ўсе былі пад воблакам і ўсе прайшлі праз мора,

 

Не хачу, браты, каб вы не ведалі, што нашы бацькі ўсе былі пад хмараю, і ўсе перайшлі праз мора,

і ўсе ў Маісея былі ахрышчаны ў воблаку і ў моры;

 

ды ўсе былі ахрышчаны ў Майсея ў хмары і ў моры,

і ўсе елі тую самую духоўную страву;

 

і ўсе спажывалі тую самую духоўную страву

і ўсе пілі тое самае духоўнае пітво, бо пілі з духоўнай скалы, што ішла за імі, скала ж была — Хрыстос.

 

і пілі тое самае духоўнае пітво. Пілі вось з духоўнай скалы, што ішла за імі, а тая скала — Хрыстос.

Але большасць з іх не ўпадабаў Бог; бо яны палеглі ў пустэльні.

 

Але большасць з іх не ўпадабаў Сабе Бог, таму палеглі яны ў пустыні.

А гэтыя падзеі сталі прыкладам для нас, каб мы не былі пажадлівыя на ліхое, як захацелі яны.

 

А гэтыя падзеі сталі прыкладам нам, каб не былі мы ахвотныя да зла, як яны ахвотныя былі.

І не рабіцеся ідалапаклоннікамі, як некаторыя з іх; як напісана: «Народ сеў есці і піць, і ўсталі гуляць».

 

Не будзьце таксама балванапаклоннікамі, як некаторыя з іх, як напісана: «Сеў народ есці, і піць, і весяліцца, і ўзняліся, каб гуляць».

І не будзем рабіць распусты, як некаторыя з іх аддаліся распусце, і ў адзін дзень загінула дваццаць тры тысячы.

 

І не будзем рабіць распусты, як распуснічалі некаторыя з іх, і ў адзін дзень загінула іх дваццаць тры тысячы.

І не будзем выпрабоўваць Госпада, як некаторыя з іх выпрабоўвалі і загінулі ад змеяў.

 

І не будзем выпрабоўваць, як некаторыя з іх выпрабоўвалі ды пагінулі ад змеяў.

І не наракайце, як некаторыя з іх наракалі і загінулі ад знішчальніка.

 

І не наракайце, як некаторыя з іх наракалі і пагінулі ад нішчыцеля.

А ўсё гэта адбывалася з імі як прыклад, і напісана гэта было для навучання нас, на якіх сышліся канцы вякоў.

 

Ды ўсё гэта адбылося з імі для прыкладу і запісана на павучанне для нас, да якіх наблізілася сканчэнне вякоў.

Так што той, хто думае, што ён стаіць, няхай глядзіць, каб не ўпасці.

 

Значыць, хай той, каму здаецца, што стаіць, глядзіць, каб не ўпаў.

Вас напаткала выпрабаванне не іншае, як чалавечае; і верны Бог, Які не дапусціць, каб вы былі выпрабаваны звыш таго, што вы можаце, а створыць разам з выпрабаваннем і выйсце, каб вы маглі вытрымаць.

 

Вас наведала спакуса, ніякая іншая, як чалавечая. Верны ж Бог, Які не дапусціць для вас спакушэння большага, чым можаце вытрымаць, але са спакусай стварае магчымасць яе пераадолець, каб маглі выстаяць.

Таму, улюбёныя мае, уцякайце ад ідалапаклонства.

 

Дзеля гэтага, мае найдаражэйшыя, сцеражыцеся ад пакланення ідалам.

Кажу як разумным: разважце самі, што кажу.

 

Кажу гэта як разумным. Вы рассудзіце самі тое, што гавару.

Чаша дабраславення, якую мы добраслаўляем, ці не ёсць далучэнне да Крыві Хрыстовай? Хлеб, які ламаем, ці не ёсць далучэнне да Цела Хрыстовага?

 

Келіх дабраславенства, які дабраслаўляем, ці не ёсць удзелам у Крыві Хрыстовай? А хлеб, які ламаем, ці не ёсць удзелам у Целе Хрыстовым?

Таму што адзін хлеб, то мы, многія, — адно цела; бо мы ўсе супольнікі аднаго хлеба.

 

Адзін хлеб, таму мы, многія, творым адно цела, бо ўсе мы прычашчаемся ад аднаго хлеба.

Паглядзіце на Ізраіля паводле цела; ці тыя, хто есць ахвяры, не саўдзельнікі ахвярніка?

 

Прыгледзьцеся да Ізраэля паводле цела: ці тыя, што ядуць ахвяры [з ахвярніка], не ёсць удзельнікамі ахвярніка?

Дык што я кажу? Ці прынесенае ў ахвяру ідалу ёсць нешта, ці што ідал ёсць нешта?

 

Што ж я кажу? Ці ахвяра, складзеная ідалам, ёсць чымсьці? Або сам ідал ёсць чымсьці?

Не, але тое, што язычнікі прыносяць у ахвяру, прыносяць у ахвяру дэманам, а не Богу; а я не хачу, каб вы рабіліся саўдзельнікамі дэманаў.

 

Не! Аднак тое, што яны ахвяруюць, дэманам ахвяруюць, а не Богу. А я не хацеў бы, каб вы мелі нешта супольнае з дэманамі.

Не можаце піць чашу Гасподнюю і чашу дэманаў; не можаце быць удзельнікамі стала Госпада і стала дэманаў.

 

Не можаце піць з келіха Госпада ды з келіха дэманаў; не можаце быць удзельнікамі Госпадава стала і стала дэманаў.

Ці мы выклікаем у Госпада рэўнасць? Ці мы мацнейшыя за Яго?

 

Ці ж нам гнявіць Госпада? Ці ж мы дужэйшыя за Яго?

Усё [мне] дазваляецца, але не ўсё на карысць; усё [мне] дазваляецца, але не ўсё будуе.

 

«Усё можна!» Але не ўсё карысна. «Усё можна!» Але не ўсё будуе.

Няхай ніхто не шукае сваёй карысці, а шукае карысці другога.

 

Хай ніхто не шукае таго, што сваё, але што бліжняга.

Усё, што прадаецца на мясным рынку, ешце, нічога не высвятляючы — дзеля спакою сумлення.

 

Дык усё, што на рынку прадаюць, ежце, не сумняваючыся, дзеля супакою сумлення,

Бо Гасподняя зямля і тое, што яе напаўняе.

 

бо Госпадава зямля і што напаўняе яе.

Калі хто з бязверных запрашае вас і вы хочаце ісці, то ўсё, што прапануецца вам, ешце, нічога не высвятляючы — дзеля спакою сумлення.

 

Калі вас запросіць хтосьці з бязверных і захочаце пайсці, дык ежце ўсё, што вам пададуць, не сумняваючыся, адносна сумлення.

Але калі хто скажа вам: «Гэта прыносілася ў ахвяру [ідалам]» — не ешце дзеля таго, хто падказаў вам, і дзеля сумлення — [бо Гасподняя зямля і тое, што яе напаўняе].

 

Але калі б хто сказаў вам: «Гэта ахвяра ідалам», — не ежце з увагі на таго, хто перасцярог, ды з увагі на сумленне. [Бо Госпадава зямля і што напаўняе яе.]

Сумлення, кажу я, не вашага ўласнага, а другога. Бо навошта мая свабода будзе судзіцца сумленнем другога?

 

Маю на ўвазе не тваё ўласнае сумленне, але блізкага. Чаму ж чужое сумленне мела б судзіць маю свабоду?

Калі я прымаю што з удзячнасцю, то чаму мяне ліхасловяць за тое, за што дзякую?

 

Калі я прымаю што з падзякаю, то чаму мяне ліхасловяць за тое, за што я дзякую?

Дык, ці ясце вы, ці п’яце, ці што-небудзь робіце — усё рабіце на славу Божую.

 

Дзеля таго ці вы ясце, ці вы п’яце, ці што іншае робіце, усё на хвалу Божую рабіце!

Не падавайце спакусы ні іудзеям, ні элінам, ні царкве Божай;

 

Не будзьце прычынай згаршэння ані для юдэяў, ані для грэкаў, ані для Царквы Божай.

як і я ўсім ва ўсім дагаджаю, шукаючы не сваёй карысці, а карысці многіх, каб яны былі ўратаваны.

 

Гэтак і я ўсім ва ўсім дагаджаю, не шукаючы сваёй карысці, але карысці для многіх, каб яны былі збаўлены.