Да Эфэсянаў 5 разьдзел
Пасланьне да Эфэсянаў
Пераклад Анатоля Клышкi → Пераклад Чарняўскага 2012
Дык будзьце пераймальнікамі Бога, як улюбёныя дзеці,
Дык будзьце паслядоўнікамі Бога, як сыны найдаражэйшыя,
і жывіце ў любові, як і Хрыстос палюбіў нас і аддаў Сябе за нас як прынашэнне і ахвяру Богу ў духмяны пах.
і жывіце ў любові, як і Хрыстос узлюбіў нас і выдаў Самога Сябе за нас як дар і ахвяру Богу на водар прыемнасці.
А распуста і ўсялякая нячысціня ці сквапнасць няхай і не ўспамінаюцца між вас, як належыць святым,
Распуста ж і ўсякая нячыстасць або сквапнасць хай і не ўзгадваюцца ў вас, як і належыць у святых,
і непрыстойныя паводзіны, і дурная гаворка, але лепей — падзяка.
або разбэшчанасць ці брыдкаслоўе, ці насмешка неадпаведная, але лепш падзяка.
Бо вы гэта ведайце, што ніякі распуснік, ці нячысты, ці хцівец, які ёсць ідаласлужка, — не мае спадчыны ў царстве Хрыста і Бога.
Вось гэта ведайце, разумеючы, што ні адзін распуснік або нячысты ці сквапны, што з’яўляецца служыцелем ідалаў, не мае ўдзелу ў Валадарстве Хрыстовым і Божым.
Няхай ніхто вас не зводзіць у зман пустымі словамі, бо з-за гэтага прыходзіць гнеў Божы на сыноў непакорлівасці.
Хай ніхто вас не зводзіць пустымі словамі, бо за гэта прыйшоў гнеў Божы на сыноў нявер’я.
Дык не рабіцеся іх супольнікамі;
Дык не станьцеся супольнікамі іх.
бо некалі вы былі цемраю, а цяпер — святло ў Госпадзе; як дзеці Святла — жывіце,
Бо былі вы калісьці цемраю, а цяпер вы — святло ў Госпадзе, дык і жывіце, як сыны святла.
бо плод Святла2 ва ўсялякай дабрыні, праведнасці і праўдзе, —
Плод жа святла выяўляецца ва ўсякай дабрыні, і справядлівасці, і праўдзе.
правяраючы, што да спадобы Госпаду [Богу],
Выпрабоўвайце, што падабаецца Госпаду,
і не ўдзельнічайце ў бясплодных справах цемры. А лепей нават выкрывайце іх.
і не прымайце ўдзелу ў бясплённых справах цемры, але лепш выкрывайце.
Бо пра тое, што робіцца імі патаемна, сорамна і казаць,
Бо сорамна і казаць аб тым, што робіцца імі патаемна.
але ўсё, што выкрываецца, выяўляецца святлом,
Усё, што выклікае дакаранні, выяўляецца ў святле,
бо ўсё, што робіцца яўным, ёсць святло. Таму Ён кажа: «Уставай, хто спіць, і ўваскрэсні з мёртвых, і асвеціць цябе Хрыстос».
бо ўсё, што выяўляецца, ёсць святло. Таму і сказана: «Устань, які спіш, і паўстань з мёртвых, і будзе свяціць табе Хрыстос».
Дык глядзіце ўважліва, як вы жывяце, — не як нямудрыя, а як мудрыя,
Дык глядзіце, браты, асцярожна хадзіце, не як неразумныя, але як мудрыя,
выкарыстоўваючы кожную хвіліну3,
выкарыстоўваючы час, бо дні цяпер ліхія.
Таму не будзьце неразумнымі, але пазнавайце, што ёсць воля Гасподняя4.
Дзеля таго не будзьце неразважлівымі, але разумейце, што ёсць воля Госпада.
І не напівайцеся віном, у якім распуста, а напаўняйцеся Духам,
І не піце лішне віна, у якім распуста, але напаўняйцеся Духам,
размаўляючы між сабою псалмамі, гімнамі і духоўнымі песнямі, сэрцам сваім спяваючы і іграючы псалмы Госпаду,
гаворачы між сабою псальмамі, і гімнамі, і песнямі духоўнымі; спяваючы і граючы Госпаду ў сэрцах вашых.
дзякуючы заўсёды за ўсё Богу і Бацьку ў імя нашага Госпада Ісуса Хрыста,
Дзякуйце заўсёды Богу і Айцу за ўсё ў імя Госпада нашага Ісуса Хрыста,
падпарадкуючыся адзін аднаму ў страху перад Хрыстом5:
падпарадкоўваючыся адзін аднаму ў страху Хрыстовым.
жонкі — сваім мужам, як Госпаду,
Жанчыны [падпарадкоўвайцеся] мужам сваім, як Госпаду,
бо муж ёсць галава жонкі, як і Хрыстос — галава Царквы, Ён Збаўца цела.
бо муж — галава жанчыны, як Хрыстос — галава Царквы; Ён жа — Збаўца цела.
Але, як Царква падпарадкоўваецца Хрысту, так і жонкі няхай падпарадкоўваюцца мужам ва ўсім.
Але, як Царква падпарадкавана Хрысту, так і жонкі мужам сваім ва ўсім.
Мужы, любіце [сваіх] жонак, як і Хрыстос палюбіў Царкву і аддаў Сябе за яе,
Мужы, любіце жонак, як і Хрыстос любіць Царкву і Самога Сябе выдаў за яе,
каб асвяціць яе, ачысціўшы праз абмыванне вадою ў слове,
каб асвяціць яе, ачышчаючы лазняй воднаю ў слове,
каб Яму паставіць перад Сабою Царкву слаўнай, якая не мае ні плямы, ні зморшчыны, ні чаго-небудзь падобнага, а каб яна была святая і беззаганная.
каб паставіць Самому Сабе слаўную Царкву, без пляміны ці зморшчыны або чагосьці падобнага, але каб была яна святая і беззаганная.
Так і мужы павінны любіць сваіх жонак, як свае целы. Той, хто любіць сваю жонку, любіць самога сябе.
Так і мужы павінны любіць жонак сваіх, як уласныя целы. Хто сваю жонку любіць, сам сябе любіць.
Бо ніхто ніколі не меў нянавісці да свайго цела, а кожны корміць і грэе яго, як і Хрыстос Царкву,
Бо ніхто ніколі не меў у нянавісці цела свайго, але корміць і спагадае яму, як Хрыстос Царкве,
таму што мы члены Яго цела, [ад Яго цела і ад Яго касцей].
бо мы — члены Цела Яго [, косць з касцей Яго ды цела з цела Яго].
Таму чалавек пакіне [свайго] бацьку і маці і прылепіцца да сваёй жонкі, і будуць двое адным целам.
Дзеля таго пакіне чалавек бацьку і маці і злучыцца з жонкай сваёй, і будуць двое адным целам.
Таямніца гэта вялікая, але я кажу пра Хрыста і пра Царкву.
Гэта вялікая таямніца; а я кажу аб Хрысце і Царкве.
Аднак і вы — кожны з вас няхай любіць так сваю жонку, як самога сябе, а жонка няхай баіцца мужа.
Вось жа і вы, усякі па сабе, кожны хай любіць жонку сваю, як самога сябе, а жонка хай баіцца мужа.
