Да Эфэсянаў 4 разьдзел

Пасланьне да Эфэсянаў
Пераклад Анатоля Клышкi → Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла

 
 

Дык малю вас я, вязень у Госпадзе, жыць годна паклікання, якім вы былі пакліканы,
 
Малю вас я, вязень у Пану, паступаць годна паклікання, якім вы пакліканы,

з усёю пакорамудрасцю і лагоднасцю, з доўгацярплівасцю, падтрымліваючы адзін аднаго ў любові,
 
з усёю пакораю і лагоднасцю, з доўгацярплівасцю, церпячы адзін аднаго ў любові,

стараючыся захоўваць адзінства Духу ў саюзе міру:
 
стараючыся захаваць еднасць духа ў саюзе спакою.

адно Цела і адзін Дух, як вы і былі закліканы ў адной надзеі вашага паклікання;
 
Адно ёсць цела і адзін дух, як і вы пакліканы ў адной надзеі вашага паклікання.

адзін Госпад, адна вера, адно хрышчэнне;
 
Адзін ёсць Пан, адна вера, адзін хрост,

адзін Бог і Бацька ўсіх, Які над усімі і праз усіх і ва ўсіх [нас].
 
адзін Бог і Айцец усіх, які над усімі і праз усіх, і ва ўсіх.

Кожнаму ж з нас была дадзена ласка паводле меры дару Хрыстовага.
 
Кожнаму з нас дадзена ласка паводле меры Хрыстовага дару.

Таму Пісанне кажа: «Узышоўшы на вышыню, Ён павёў у палон палонных і даў дары людзям».
 
Таму і сказана: «Узышоўшы на вышыні, паланіў палонных і даў людзям дары».

А «ўзышоў» — што значыць, як не тое, што Ён і зышоў [спярша] у прадонныя часткі зямлі?
 
А што азначае «ўзышоўшы», калі не тое, што Ён сышоў да ніжэйшых частак зямлі.

Той, Хто зышоў, ёсць і Тым, Хто ўзышоў найвышэй над усе нябёсы, каб напоўніць усё.
 
Той, хто сышоў, ёсць і тым, хто ўзышоў вышэй за ўсе нябёсы, каб напоўніць усё.

І Ён Сам паставіў каго Апосталамі, каго прарокамі, каго дабравеснікамі, каго пастырамі і настаўнікамі
 
Ён паставіў адных апосталамі, другіх прарокамі, іншых евангелістамі, іншых пастырамі і настаўнікамі

дзеля ўдасканалення святых на патрэбы служэння, на будову Цела Хрыстова,
 
дзеля выхавання святых для справы служэння, для будавання Хрыстовага цела,

пакуль мы ўсе не прыйдзем да адзінства веры і пазнання Сына Божага, у чалавека дасканалага, у меру ўзросту паўнаты Хрыстовай,
 
пакуль усе мы прыйдзем да еднасці веры і пазнання Сына Божага, да чалавека дасканалага, да меры сталасці паводле Хрыстовай паўнаты.

каб мы ўжо не былі малымі дзецьмі, якіх кідае хвалямі і носіць па крузе ўсялякім ветрам вучэння ў чалавечым жульніцтве, у падступстве, каб звесці ў зман,
 
Каб мы больш не былі дзецьмі, якіх хістае і захапляе кожны вецер вучэнняў, каб людскім падманам, хітрым штукарствам увесці ў зман.

але, трымаючыся праўды ў любові, ва ўсім узрасталі ў Таго, Хто ёсць Галава, Хрыстос;
 
Будучы шчырымі ў любові, ва ўсім будзем узрастаць да таго, хто з’яўляецца Галавою, — да Хрыста.

з Якога ўсё Цела, злучанае і звязанае кожным суставам праз дзейнасць у сваю меру кожнай часткі, здзяйсняе рост Цела для стварэння самога сябе ў любові.
 
З Яго ўсё цела, якое складаецца і злучаецца праз розныя ўзаемныя сувязі, у меру дзеяння кожнага асобнага члена, атрымлівае ўзрастанне для будавання самога сябе ў любові.

Дык гэта кажу і сведчу ў Госпадзе: каб вы ўжо не хадзілі, як і язычнікі ходзяць у марнасці свайго розуму,
 
Кажу гэта і сведчу ў Пану, каб вы больш не жылі, як жывуць язычнікі ў марнасці свайго розуму,

будучы запамарочаныя ў розуме, адчужаныя ад жыцця Божага з-за ўласцівага ім няведання, з-за акамянеласці іх сэрца;
 
з зацьмёным мысленнем, адчужаныя ад Божага жыцця праз няведанне, якое караніцца ў іх, праз упартасць іхніх сэрцаў.

яны, зрабіўшыся нячулымі, аддаліся распусце, каб рабіць у прагнасці ўсялякую нечысціню.
 
Яны, стаўшы нячулымі, аддаліся распусце, робячы нячыстае з усёй прагнасцю.

Але вы не так навучыліся Хрысту,
 
Не гэтаму вы навучыліся ад Хрыста,

калі сапраўды вы чулі Яго і ў Ім былі навучаны, — бо праўда ў Ісусе, —
 
калі сапраўды чулі пра Яго і вучыліся ў Ім паводле праўды, якая ёсць у Езусе,

зняць з сябе ранейшыя паводзіны старога чалавека, які псуецца ад пажадлівасцяў падману,
 
але таму, каб адкінуць ранейшыя паводзіны старога чалавека, які знішчае сябе зманлівымі пажадлівасцямі.

і абнаўляцца духам вашага розуму,
 
Таму дазвольце аднавіцца Духу ў вашым розуме

і апрануцца ў новага чалавека, які створаны паводле Бога ў праведнасці і святасці праўды.
 
і апраніцеся ў новага чалавека, створанага паводле Бога ў справядлівасці і святасці праўды.

Таму, адкінуўшы хлусню, кажыце праўду кожны свайму блізкаму, бо мы члены адзін аднаму.
 
Дзеля таго адкіньце падман, гаварыце праўду кожны свайму бліжняму, бо мы — члены адзін аднаго.

Гневайцеся, але не грашыце: няхай не заходзіць сонца пры вашай разгневанасці,
 
Гневайцеся, але не грашыце, няхай сонца не заходзіць у гневе вашым.

і не давайце месца д’яблу1.
 
І не давайце месца д’яблу.

Хто крадзе, няхай больш не крадзе, а лепш хай працуе, зарабляючы сваімі рукамі дабро, каб мог успамагчы таму, хто мае патрэбу.
 
Хто краў, няхай больш не крадзе, лепш няхай працуе, здабываючы сваімі рукамі даброты, каб меў чым дапамагчы патрабуючаму.

Ніякае гнілое слова няхай не зыходзіць з вашых вуснаў, а толькі добрае для ўладкавання патрэбы [веры], каб яно давала ласку [Божую] тым, хто слухае.
 
Усякае ліхое слова няхай не выходзіць з вуснаў вашых, але толькі добрае дзеля збудавання, каб прынесла ласку тым, хто слухае.

І не засмучайце Святога Духа Божага, Якім вы былі адзначаны пячаткаю на дзень выкупу.
 
Не засмучайце Святога Духа Божага, якім вы пазначаны на дзень адкуплення.

Усялякая горыч, лютасць, гнеў, крык і лаянка няхай будуць узяты ад вас разам з усялякай злосцю.
 
Усякая горыч, раздражненне, гнеў, крык і блюзнерства няхай будуць выдалены ад вас разам з усякай злосцю.

[І] будзьце адзінда аднаго добрымі, міласэрнымі, даруючы адзін аднаму, як і Бог у Хрысце дараваў вам.
 
Вы ж будзьце адзін да аднаго лагоднымі, міласэрнымі, даруйце адзін аднаму, як і Бог у Хрысце дараваў вам.