1 да Карынфянаў 11 разьдзел
Першае пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Анатоля Клышкi → Пераклад Аляксандара Надсана
Будзьце маімі пераймальнікамі, як і я — Хрыста.
Але хвалю вас, [браты], за тое, што ўсё маё памятаеце і захоўваеце так паданні, як я вам перадаў.
Але хачу, каб вы ведалі, што галава кожнага мужу — Хрыстос, а галава жонцы — муж, а галава Хрысту — Бог.
Кожны мужчына, які моліцца ці прарочыць з накрытаю галавою, сароміць сваю галаву.
А кожная жанчына, якая моліцца ці прарочыць з ненакрытай галавой, сароміць сваю галаву; бо гэта тое самае, як калі б яна была паголеная.
Бо калі жанчына не накрываецца, то няхай і стрыжэцца; калі ж жанчыне сорамна быць стрыжанай ці паголенай, няхай накрываецца.
Бо мужчына не павінен накрываць сабе галаву, таму што ён вобраз і слава Бога, а жанчына — слава мужава.
Бо не мужчына з жанчыны, а жанчына з мужчыны;
бо і не мужчына быў створаны дзеля жанчыны, а жанчына дзеля мужчыны.
Таму жанчына павінна мець на галаве знак улады дзеля Анёлаў.
Аднак і жанчына не без мужчыны і мужчына не без жанчыны ў Госпадзе;
бо як жанчына з мужчыны, так і мужчына праз жанчыну; а ўсё — ад Бога.
Разважце самі, ці прыстойна жанчыне маліцца Богу з ненакрытаю галавою?
І ці сама прырода не вучыць вас, што калі мужчына мае доўгія валасы, то для яго гэта — ганьба,
а калі жанчына мае доўгія валасы, то для яе гэта слава, таму што доўгія валасы дадзены ёй замест пакрывала?
А калі хто думае паспрачацца, то такога звычаю не маем ні мы, ні цэрквы Божыя.
Але вось які наказ я даю вам і не хвалю вас, што вы збіраецеся не на лепшае, а на горшае.
Бо, па-першае, калі вы збіраецеся ў царкве, чую, што між вас ёсць расколы, я часткова гэтаму веру.
Бо павінны быць між вас і розныя погляды, каб выявіліся праўдзівыя між вас.
Дык калі вы збіраецеся разам, то гэта не значыць прымаць вячэру Гасподнюю;
бо кожны пры ядзе раней бярэ ўласную вячэру, і адзін бывае галодны, а другі п’яны.
Ці ж няма ў вас дамоў, каб есці і піць? Ці пагарджаеце царквою Божай і сароміце тых, хто не мае? Што сказаць вам? Пахваліць вас? За гэта не хвалю.
Бо я атрымаў ад Госпада тое, што і перадаў вам, што Госпад Ісус у тую ноч, у якую выдавалі Яго, узяў хлеб
і, падзякаваўшы, разламаў яго і сказаў: «Гэта ёсць Маё Цела, якое за вас [помніцца]; рабіце гэта ва ўспамін пра Мяне».
Гэтак жа і чашу пасля вячэры Ён узяў, кажучы: «Гэтая чаша ёсць новы запавет у Маёй Крыві; рабіце гэта кожны раз, калі п’яце яе, — ва ўспамін пра Мяне».
Бо кожны раз, як вы ясце гэты хлеб і п’яце чашу, — вы абвяшчаеце смерць Госпада, пакуль Ён не прыйдзе.
Так што хто будзе есці хлеб і піць чашу Госпада нягодна, той будзе вінаваты перад Целам і Крывёю Госпада.
Але няхай чалавек выпрабоўвае сябе і так няхай есць ад хлеба і п’е ад чашы.
Бо хто есць і п’е [нягодна], не распазнаючы, што гэта Цела [Госпада], той есць і п’е прысуд сабе.
З-за гэтага між вас шмат слабых і хворых, і нямала памірае.
Але калі б мы самі сябе судзілі, то нас бы не судзілі;
а так нас Госпад судзіць і выхоўвае, каб мы не былі асуджаны з гэтым светам.
Так што, мае браты, збіраючыся, каб есці, чакайце адзін аднаго.
Калі хто галодны, няхай есць дома, каб не збірацца вам на асуджэнне. Астатняе ж уладжу, як прыйду.
