1 да Карынфянаў 11 разьдзел

Першае пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Праваслаўнай Царквы → Пераклад Чарняўскага 1999

 
 

Будзьце пераймальнікамі маімі, як я — Хрыста.
 
Будзьце пераймальнікамі маімі, як я — Хрыста.

Хвалю вас, браты, што вы ўсё маё па́мятаеце і трымаеце пада́нні так, як я перадаў вам.
 
Хвалю вас, браты, што ва ўсім памятаеце пра мяне, ды трымаецеся ўсяго, што я вам перадаў.

Хачу таксама, каб вы ведалі, што кожнаму мужчыну галава Хрыстос, а жанчыне галава — муж, а Хрысту галава — Бог.
 
Хачу, каб вы ведалі, што галава кожнага мужчыны — Хрыстос, а кожнае жонкі галава — муж, а галава Хрыста — Бог.

Кожны мужчына, які моліцца альбо прарочыць з пакрытаю галавою, сароміць сваю галаву;
 
Кожны мужчына, калі моліцца або праракуе з накрытай галавой, ганьбіць сваю галаву.

і кожная жанчына, якая моліцца альбо прарочыць з непакрытаю галавою, сароміць сваю галаву, бо гэта тое самае, як бы яна была паголена;
 
Кожная ж жанчына, калі моліцца або праракуе з ненакрытай галавой, ганьбіць сваю галаву, бо гэта тое самае, быццам яна аголена.

бо калі жанчына не пакрываецца, то няхай і стрыжэцца; а калі жанчыне сорамна быць астрыжанай альбо паголенай, то няхай пакрываецца.
 
Дык калі якая жанчына не накрывае галавы, хай абстрыжэ свае валасы. А калі ганьбіць жанчыну тое, што пастрыжана або паголена, дык хай накрывае галаву.

Дык вось, мужчына не павінен пакрываць галаву, бо ён — вобраз і слава Божая; а жанчына — слава мужа.
 
Мужчыну не належыцца накрываць галавы, бо ён — вобраз і хвала Бога, а жанчына — хвала мужчыны.

Бо не мужчына ад жанчыны, а жанчына ад мужчыны;
 
Бо не мужчына ад жанчыны, але жанчына ад мужчыны.

і не мужчына створаны для жанчыны, а жанчына для мужчыны.
 
і не мужчына створаны для жанчыны, але жанчына для мужчыны.

Таму жанчына і павінна мець на галаве знак улады над ёю, для Ангелаў.
 
Таму жанчына мусіць мець на галаве знак падданасьці дзеля анёлаў.

Зрэшты, ні мужчына без жанчыны, ні жанчына без мужчыны, у Госпадзе.
 
Зрэшты, у Госпада ані мужчына без жанчыны, ані жанчына без мужчыны.

Бо як жанчына ад мужчыны, так і мужчына праз жанчыну; а ўсё — ад Бога.
 
Бо як жанчына з мужчыны, так і мужчына (родзіцца) з жанчыны, а ўсе — ад Бога!

Судзíце самі, ці прыстойна жанчыне маліцца Богу з непакрытаю галавою?
 
Рассудзіце самі: ці належыцца жанчыне маліцца да Бога з ненакрытай галавой?

І хіба́ не сама прырода ву́чыць вас, што калі мужчына адпускае доўгія валасы, то гэта га́ньба для яго,
 
Сама прырода вучыць нас, што ганьба для мужчыны насіць доўгія валасы,

а калі жанчына адпускае доўгія валасы, то гэта слава для яе, бо валасы да́дзены ёй замест пакрывала?
 
і наадварот, для жанчыны гэта — гонар. Бо валасы дадзены ёй на пакрыцьцё.

А калі б хто захацеў спрачацца, то ні мы такога звычаю не маем, ні Цэрквы Божыя.
 
А калі хто аб гэтым хоча спрачацца, хай ведае, што ані мы ня маем такога звычаю, ані цэрквы Божыя.

Але, даючы́ гэтыя настаўле́нні, я не хвалю вас за тое, што вы збіраецеся не на лепшае, а на горшае.
 
Робячы вам гэтыя заўвагі, не магу вас пахваліць за тое, што зьбіраецеся не на лепшае, але на горшае.

Бо, па-першае, чую, што, калі вы збіраецеся разам як Царква, то паміж вамі бываюць падзелы, і гэтаму часткова я веру.
 
Перад усім чую, што, калі зыходзіцеся разам як супольнасьць, бываюць у вас спрэчкі, і гэтаму я крыху веру.

Бо павінна быць і разнамы́снасць паміж вамі, каб вы́явіліся сярод вас дасве́дчаныя.
 
Бо мусяць быць сярод вас і герэзіі, каб выявіліся выпрабаваныя людзі.

Дык вось, калі вы і збіраецеся разам, то гэта не значыць, што вы спажыва́еце вячэру Гасподнюю;
 
Дык калі вы зьбіраецеся разам, няма ў вас спажываньня Вячэры Госпадавай.

бо кожны хутчэй бярэ і есць сваю ўласную вячэру, і тады адзін застае́цца галодным, а другі ўпіваецца.
 
Кожны бо з вас сьпяшаецца першым зьесьці сваю вячэру, ды бывае, што адзін галодны, а ў той час другі ўпіваецца.

Хіба́ ў вас няма дамоў, каб есці і піць? Альбо хочаце знява́жыць Царкву Божую і прынíзіць тых, хто нічога не ма́е? Што сказаць вам? пахвалíць вас за гэта? Не пахвалю́.
 
Ці ня маеце дамоў, каб там есьці і піць? Ці мо хочаце ганьбіць царкву Божую, ды засароміць тых, што нічога ня маюць? Што вам магу сказаць? Можа буду вас хваліць? Дык не! За гэта вас не пахвалю!

Бо я ад Госпада прыня́ў тое, што і вам перадаў: што Гасподзь Іісус у тую ноч, калі Ён вы́дадзены быў, узяў хлеб
 
Бо я гэта атрымаў ад Госпада і перадаў вам, што Госпад Езус у тую ноч, калі меў быць выдадзены, узяў хлеб

і, узнёсшы падзяку, пераламіў і сказаў: прымíце, ежце, гэта Цела Маё, Якое за вас пераламля́ецца; рабіце гэта на ўспамін пра Мяне.
 
і склаўшы падзяку, паламаў і сказаў: "Гэта ёсьць Цела Маё, якое за вас даецца. Рабіце гэта ў Маю памяць!"

Таксама і чашу пасля вячэры, і сказаў: гэтая чаша — новы запавет у Маёй Крыві; рабіце гэта кожны раз, калі будзеце піць, на ўспамін пра Мяне.
 
Падобным спосабам па вячэры Ён узяў келіх і сказаў: "Гэты келіх ёсьць Новым Запаветам у Крыві Маёй. Рабіце гэта, колькі разоў будзеце піць, у Маю памяць".

Бо кожны раз, калі вы ясце́ хлеб гэты і п’яце́ чашу гэтую, вы смерць Госпада абвяшчаеце — да таго часу, як Ён прыйдзе.
 
Бо колькі разоў будзеце есьці гэты хлеб і піць гэты келіх, будзеце абвяшчаць сьмерць Госпада, пакуль ня прыйдзе.

Дык вось, хто будзе есці хлеб гэты і піць чашу Гасподнюю недастойна, вінаваты будзе перад Целам і Крывёю Гасподнімі.
 
Дзеля таго, хто нягодна есьць хлеб ды п'е з келіха, той вінаваты што да Цела і Крыві Госпадавай.

Няхай жа выпрабоўвае сябе чалавек, і тады няхай есць ад хлеба гэтага і п’е з чашы гэтай.
 
Дык хай выспрабуе чалавек сябе самога, і тады хай есьць хлеб той ды п'е з келіха таго.

Бо хто есць і п’е недастойна, той есць і п’е асуджэ́нне сабе, не разважа́ючы пра Цела Гасподняе.
 
Бо хто есьць і п'е нягодна, не зважаючы на Цела (Госпадава), прысуд сабе есьць і п'е.

З-за гэтага многа сярод вас нядужых і хворых, і памірае нямала.
 
Таму шмат у вас кволых і хворых, ды многа памірае.

Бо калі б мы судзілі самі сябе, дык не падвярга́ліся б суду.
 
А калі мы самі сябе асудзім, дык ня будзем суджаны.

Але калі падвярга́емся суду, то атрымліваем пакара́нне ад Госпада, каб не быць асу́джанымі са светам.
 
Калі нас Госпад судзіць, то і карае, каб не былі мы асуджаны разам з усім сьветам.

Таму, браты мае́, збіраючыся разам, каб есці, адзін аднаго чакайце.
 
Таму, браты мае, калі зьбіраецеся есьці Вячэру, пачакайце адзін на другога.

Калі ж хто галодны, няхай есць дома, каб збірацца вам разам не на асуджэнне. Астатняе ж уладку́ю, калі прыйду.
 
Калі хто галодны, хай есьць дома, каб вам не зьбірацца на асуджэньне. Іншыя справы наладжу, як прыйду.