1 да Карынфянаў 11 разьдзел
Першае пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Праваслаўнай Царквы → Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла
Будзьце пераймальнікамі маімі, як я — Хрыста.
Наследуйце мяне, як і я наследую Хрыста.
Хвалю вас, браты, што вы ўсё маё па́мятаеце і трымаеце пада́нні так, як я перадаў вам.
Хвалю вас, што вы памятаеце пра мяне і захоўваеце тое, што я пераказаў вам.
Хачу таксама, каб вы ведалі, што кожнаму мужчыну галава Хрыстос, а жанчыне галава — муж, а Хрысту галава — Бог.
Хачу, каб вы ведалі, што галава кожнага мужчыны — Хрыстус, галава жанчыны — мужчына, а Хрысту галава — Бог.
Кожны мужчына, які моліцца альбо прарочыць з пакрытаю галавою, сароміць сваю галаву;
Кожны мужчына, які моліцца або прарочыць з пакрытаю галавою, сароміць сябе.
і кожная жанчына, якая моліцца альбо прарочыць з непакрытаю галавою, сароміць сваю галаву, бо гэта тое самае, як бы яна была паголена;
І кожная жанчына, што моліцца або прарочыць з непакрытаю галавою, сароміць сябе, бо выглядае, як аголеная.
бо калі жанчына не пакрываецца, то няхай і стрыжэцца; а калі жанчыне сорамна быць астрыжанай альбо паголенай, то няхай пакрываецца.
Калі жанчына не пакрывае галавы, то няхай і абстрыжэцца. Калі стрыгчыся ці галіцца жанчыне сорам, няхай пакрывае сваю галаву.
Дык вось, мужчына не павінен пакрываць галаву, бо ён — вобраз і слава Божая; а жанчына — слава мужа.
Мужчына не павінен пакрываць сабе галаву, бо ён вобраз і адлюстраванне хвалы Божай. Жанчына ж — адлюстраванне хвалы мужчыны.
Бо не мужчына ад жанчыны, а жанчына ад мужчыны;
Бо не мужчына ад жанчыны, але жанчына ад мужчыны.
і не мужчына створаны для жанчыны, а жанчына для мужчыны.
І не мужчына быў створаны дзеля жанчыны, але жанчына дзеля мужчыны.
Таму жанчына і павінна мець на галаве знак улады над ёю, для Ангелаў.
Таму жанчына павінна мець на галаве знак улады над ёю з увагі на анёлаў.
Зрэшты, ні мужчына без жанчыны, ні жанчына без мужчыны, у Госпадзе.
Аднак у Пану няма ні жанчыны без мужчыны, ні мужчыны без жанчыны.
Бо як жанчына ад мужчыны, так і мужчына праз жанчыну; а ўсё — ад Бога.
Бо, як жанчына ад мужчыны, так і мужчына праз жанчыну, а ўсё ад Бога.
Судзíце самі, ці прыстойна жанчыне маліцца Богу з непакрытаю галавою?
Мяркуйце самі: ці належыць, каб жанчына малілася Богу з непакрытаю галавою?
І хіба́ не сама прырода ву́чыць вас, што калі мужчына адпускае доўгія валасы, то гэта га́ньба для яго,
Або ці сама прырода не вучыць нас, што, калі мужчына адрошчвае валасы, то яму ганьба.
а калі жанчына адпускае доўгія валасы, то гэта слава для яе, бо валасы да́дзены ёй замест пакрывала?
Але, калі жанчына адрошчвае валасы, для яе гэта гонар, бо валасы дадзены ёй замест пакрыцця.
А калі б хто захацеў спрачацца, то ні мы такога звычаю не маем, ні Цэрквы Божыя.
А калі б хто захацеў спрачацца, то ні мы не маем такога звычаю, ні Касцёлы Божыя.
Але, даючы́ гэтыя настаўле́нні, я не хвалю вас за тое, што вы збіраецеся не на лепшае, а на горшае.
Даючы гэтыя настаўленні, я не хвалю таго, што вы збіраецеся разам не на карысць, але на шкоду.
Бо, па-першае, чую, што, калі вы збіраецеся разам як Царква, то паміж вамі бываюць падзелы, і гэтаму часткова я веру.
Бо, перш за ўсё, я чую, што, калі вы збіраецеся разам як Касцёл, сярод вас паўстае разлад. І ў гэта я часткова веру.
Бо павінна быць і разнамы́снасць паміж вамі, каб вы́явіліся сярод вас дасве́дчаныя.
Бо павінны быць у вас падзелы, каб і выпрабаваныя маглі выявіцца сярод вас.
Дык вось, калі вы і збіраецеся разам, то гэта не значыць, што вы спажыва́еце вячэру Гасподнюю;
Таму, калі вы збіраецеся дзеля гэтага, то гэта не спажыванне Вячэры Пана,
бо кожны хутчэй бярэ і есць сваю ўласную вячэру, і тады адзін застае́цца галодным, а другі ўпіваецца.
бо кожны бярэцца раней з’есці ўласны спажытак. Так адзін застаецца галодным, а другі п’янее.
Хіба́ ў вас няма дамоў, каб есці і піць? Альбо хочаце знява́жыць Царкву Божую і прынíзіць тых, хто нічога не ма́е? Што сказаць вам? пахвалíць вас за гэта? Не пахвалю́.
Хіба не маеце дамоў, каб есці і піць? Ці вы пагарджаеце Касцёлам Божым і прыніжаеце тых, хто не мае? Што сказаць вам? Ці пахваліць вас? За гэта не пахвалю!
Бо я ад Госпада прыня́ў тое, што і вам перадаў: што Гасподзь Іісус у тую ноч, калі Ён вы́дадзены быў, узяў хлеб
Я прыняў ад Пана тое, што і вам перадаў, што Пан Езус у тую ноч, калі быў выданы, узяў хлеб,
і, узнёсшы падзяку, пераламіў і сказаў: прымíце, ежце, гэта Цела Маё, Якое за вас пераламля́ецца; рабіце гэта на ўспамін пра Мяне.
узнёс падзяку, паламаў і сказаў: «Гэта Цела Маё, якое за вас будзе выдана. Гэта чыніце на Маю памяць».
Таксама і чашу пасля вячэры, і сказаў: гэтая чаша — новы запавет у Маёй Крыві; рабіце гэта кожны раз, калі будзеце піць, на ўспамін пра Мяне.
Таксама ўзяў пасля вячэры келіх, кажучы: «Гэта ёсць келіх новага запавету ў Крыві Маёй. Кожны раз, калі Яго будзеце піць, чыніце гэта на Маю памяць».
Бо кожны раз, калі вы ясце́ хлеб гэты і п’яце́ чашу гэтую, вы смерць Госпада абвяшчаеце — да таго часу, як Ён прыйдзе.
Кожны раз, калі будзеце есці гэты Хлеб і піць з гэтага келіха, абвяшчайце смерць Пана, пакуль Ён не прыйдзе.
Дык вось, хто будзе есці хлеб гэты і піць чашу Гасподнюю недастойна, вінаваты будзе перад Целам і Крывёю Гасподнімі.
Таму той, хто будзе есці гэты Хлеб ці піць з келіха Пана нягодным чынам, будзе вінаваты ў граху супраць Цела і Крыві Пана.
Няхай жа выпрабоўвае сябе чалавек, і тады няхай есць ад хлеба гэтага і п’е з чашы гэтай.
Няхай выпрабоўвае сябе чалавек, а потым няхай есць гэты Хлеб і п’е з гэтага келіха.
Бо хто есць і п’е недастойна, той есць і п’е асуджэ́нне сабе, не разважа́ючы пра Цела Гасподняе.
Бо хто есць і п’е, не зважаючы на Цела Пана, той есць і п’е на сваё асуджэнне.
З-за гэтага многа сярод вас нядужых і хворых, і памірае нямала.
Праз гэта сярод вас многа слабых ды хворых, і даволі памірае.
Бо калі б мы судзілі самі сябе, дык не падвярга́ліся б суду.
Бо, калі б мы судзілі саміх сябе, то не былі б асуджанымі.
Але калі падвярга́емся суду, то атрымліваем пакара́нне ад Госпада, каб не быць асу́джанымі са светам.
Калі ж судзіць нас Пан, то дакарае нас, каб мы не былі асуджаныя разам са светам.
Таму, браты мае́, збіраючыся разам, каб есці, адзін аднаго чакайце.
Таму, браты мае, калі збіраецеся на пасілкі, чакайце адзін аднаго.
Калі ж хто галодны, няхай есць дома, каб збірацца вам разам не на асуджэнне. Астатняе ж уладку́ю, калі прыйду.
Калі хто галодны, няхай есць дома, каб вы не збіраліся на асуджэнне. Іншыя справы вырашу, калі прыйду.
