Да Рымлянаў 15 разьдзел
Пасланьне да Рымлянаў
Пераклад Праваслаўнай Царквы → Пераклад Аляксандара Надсана
Мы, моцныя, павінны немачы сла́бых насіць, а не сабе дагаджа́ць:
кожны з нас павінен дагаджаць бліжняму на дабро, для ўмацавання.
Бо і Хрыстос не Сабе дагаджа́ў, а як напісана: «знявагі тых, што зневажа́юць Цябе, па́лі на Мяне».
А ўсё, што было напíсана раней, для нашага настаўлення напíсана, каб мы праз цярпенне і суцяшэнне з Пісанняў захоўвалі надзею.
Бог жа цярпення і суцяшэння няхай дасць вам быць у аднадумстве паміж сабою па Хрысту Іісусу,
каб вы аднадушна, адзінымі вуснамі славілі Бога і Айца Госпада нашага Іісуса Хрыста.
Таму прымайце адзін аднаго, як і Хрыстос прыняў вас у славу Божую.
Бо кажу я, што Іісус Хрыстос стаў служыцелем для абрэзаных — дзеля ісціны Божай, каб сцве́рдзіць абяцанае айцам,
а для язычнікаў — па міласці, каб яны славілі Бога, як напісана: «за гэта буду славіць Цябе сярод язычнікаў і буду спяваць íмені Твайму».
І яшчэ ска́зана: «узвесяліцеся, язычнікі, з народам Яго».
І яшчэ: «хваліце Госпада, усе язычнікі, і ўсхваляйце Яго, усе народы».
І яшчэ Ісаія кажа: «будзе корань Іесе́еў і Той, Хто ўздымецца, каб валодаць язычнікамі; на Яго язычнікі спадзявацца будуць».
Бог жа надзеі няхай напоўніць вас ўсякаю радасцю і мірам у веры, каб вы, сілаю Духа Святога, узбагаціліся надзеяй.
Я і сам упэўнены ў вас, браты мае́, што і вы поўныя добрасці, напоўненыя ўсякімі ведамі і можаце настаўляць адзін аднаго;
але напісаў я вам, браты, з некато́рай смеласцю, як бы ў напамін вам, паводле дадзенай мне Богам благадаці
быць служыцелем Іісуса Хрыста сярод язычнікаў, свяшчэннадзе́ючы дабравесце Божае, каб язычнікі сталі прынашэннем, угодным Богу, асвячонае Духам Святым.
Дык я магу пахвалíцца ў Хрысце Іісусе сваім служэннем Богу,
бо не адважуся гаварыць ні пра што такое, чаго не здзейсніў Хрыстос праз мяне для паслушэнства язычнікаў, словам і справаю,
сілаю знаме́нняў і цудаў, сілаю Духа Божага, так што ад Іерусаліма і яго наваколляў да Іліры́ка я распаўсюдзіў дабравесце Хрыстова.
Прытым я лічы́ў за гонар дабраве́сціць не там, дзе ўжо было вядома імя́ Хрыстова, каб не будаваць на чужым падмурку,
а як напісана: «каму не было абвешчана пра Яго, тыя ўбачаць, і хто не чуў, тыя зразумеюць».
Гэта шмат разоў перашкаджала мне прыйсці да вас.
Цяпер жа, не маючы больш поля дзейнасці ў тых краях, а многія гады жадаючы прыйсці да вас,
як толькі вы́праўлюся ў Іспанію, прыду да вас. Бо спадзяюся, што, праходзячы, пабачуся з вамі і што вы праведзяце́ мяне туды, пасля таго як я нацешуся вамі, хоць трохі.
А цяпер я іду ў Іерусалім, каб паслужы́ць святым,
бо Македонія і Ахаія пажадалі сабраць нейкія сродкі для дапамогі бедным сярод святых у Іерусаліме.
Пажадалі, аднак яны і даўжнікі перад імі. Бо калі язычнікі сталі іх супольнікамі ў духоўным, то павінны і ў цялесным паслужы́ць ім.
Вы́канаўшы гэта і ў цэласці перадаўшы ім сабра́нае, я пайду праз вашы мясціны ў Іспанію,
і ведаю, што калі прыйду да вас, дык прыйду з паўнатою благаславення дабраве́сця Хрыстовага.
Але прашу вас, браты, дзеля Госпада нашага Іісуса Хрыста і дзеля любові Духа, аказаць мне падтрымку ў малітвах Богу за мяне,
каб мне быць збаўленым ад няверуючых у Іудзеі, і каб служэнне маё ў Іерусаліме было добра прыня́та святымі,
каб я з радасцю прыйшоў да вас, калі на гэта воля Божая, і адпачыў разам з вамі.
Бог жа міру няхай будзе з усімі вамі. Амінь.
