Да Галятаў 5 разьдзел
Пасланьне да Галятаў
Пераклад Праваслаўнай Царквы → Пераклад П. Татарыновіча
Дык стойце ж у свабодзе, дзеля якой Хрыстос вы́зваліў нас, і не аддавайце сябе зноў у ярмо рабства.
Стойце восьжа пры вольнасьці, якою вызваліў нас Хрыстус, не паддавайцеся зноў ярму няволі.
Вось, я, Павел, кажу вам: калі вы будзеце абрэ́звацца, то не будзе вам ніякае карысці ад Хрыста.
Вось я, Павал, гавару вам: калі паддасьцеся абразанню, ад Хрыстуса ня будзе вам ніякае ўспамогі;
Яшчэ све́дчу кожнаму чалавеку, які абрэ́зваецца, што ён павінен вы́канаць увесь закон.
і датаго сьветчу кажнаму, хто паддаецца абразанню, што ёнжа забавязаны спаўняць увесь Закон.
Вы, якія апра́ўдваеце сябе законам, засталíся без Хрыста, адпа́лі ад благадаці,
Вы, шукаючыя апраўдання ў Законе, вызбыліся Хрыстуса, адпалі ад ласкі;
а мы духам з надзеяй чакаем праведнасці ад веры.
а мы ў духу зь веры надзеемся апраўдання;
Бо ў Хрысце Іісусе не мае сілы ні абрэ́занне, ні неабрэ́занне, а вера, якая дзейнічае праз любоў.
бо ў Хрыстусе Езусе ня ёсьць важнае абразанне, ці неабразанне, але вера дзейная праз любасьць.
Вы беглі добра: хто спыніў вас, каб вы не скараліся ісціне́
Вы паступалі добра: хто убіў вам у голаў, ня слухаць праўды?
Гэтае ўздзеянне не ад Таго, Хто закліка́е вас.
Гэткі нагавор не ад таго, хто вас кліча.
Мала́я закваска ўсё цеста заквашвае.
Крыха закваскі усё цеста квасіць.
адносна вас я ўпэўнены ў Госпадзе, што вы не будзеце думаць інакш; а той, хто сее смуту сярод вас, панясе асуджэнне, хто б ён ні быў.
Маю аднак адносна вас надзею на Усеспадара, што ня інакш думаць будзеце (як я), а той, хто зводзіць вас, панясе засуд, кімбы ён ні быў.
Я ж, браты, калі б усё яшчэ прапаведаваў абрэзанне, то за што б мяне гналі яшчэ́ тады б знікла спакуса крыжа.
Заштож цярплю яшчэ прасьлед, браты, калі я і цяпер прапаведую абразанне? Тады спыняласяб ужо згоршанне з крыжа.
Няхай аско́пяць сябе тыя, што сеюць смуту сярод вас!
О, каліб-то зусім былі аддалены тыя, што вас бянтэжаць!
Вы ж да свабоды заклíканы, браты, каб толькі свабода тая не была́ дагаджа́ннем плоці; а вы любоўю служы́це адзін аднаму.
Бо вы, браты, пакліканы да свабоды, абы толькі гэтай свабоды ня выкарыствалі на дагаджанне целу, але на ўзаемную услугу праз любасьць.
Бо ўвесь закон у адным выслоўі змяшчаецца: «любі бліжняга твайго, як самога сябе».
Увесь бо Закон поўніцца ў вадным сказе: Любі бліжняга твайго, як сябе самога.
Калі ж вы адзін аднаго кусаеце і з’ядаеце, то глядзіце, каб адзін адным не былі вы знíшчаны.
А калі вы адзін другога кусаеце й пажыраеце, глядзеце, каб і ня згубілі адзін другога.
Я кажу: жывіце паводле духу, і вы не будзеце выконваць пажа́днасцей плоці;
Кажу восьжа: водле духа паступаеце, а пажадлівасьцям цела не патурайце;
бо плоць жадае таго, што супраціўнае духу, а дух — тыго, што супраціўнае плоці: яны адно аднаму супрацьстая́ць, каб вы не тое рабілі, чаго хацелі б.
бо цела пажадае проці духа, а дух проці цела: яны супярэчаць адно другому, так што вы ня можаце рабіць тое, што-б хацелі.
Калі ж вы духам кіруецеся, то вы не пад законам.
Калі-ж вамі кіруе дух, дык вы не пад Законам.
Учынкі плоці вядомы, вось яны: пралюбадзе́йства, блуд, нечыстата́, разбэ́шчанасць,
Учынкі цела ведамы, як: блудадзейства, распуста, бясстыдзтва, разнузданасьць,
ідаласлужэнне, чарадзейства, варожасць, сваркі, за́йздрасць, гнеў, зва́ды, раздоры, спакусы, ерасі,
балванахвальства, чараўніцтва, гэрэзыі, ростыркі, сваркі, закатная злосьць, варожасьць, гнеў, забойствы,
нянавісць, забойствы, п’янства, бясчынствы і таму падобнае; папярэджваю вас, як і раней папярэджваў, што тыя, хто робіць так, Царства Божага не ўнаследуюць.
ненавісьць, зайдрасьць, п’янства й гуляцкае абжорства ды ўсяму гэтаму падобнае; аб чым упераджаю, як і раней упераджаў, што гэтак паступаючыя Валадарства Божага не унасьледзяць.
Плод жа духу: любоў, радасць, мір, доўгацярплівасць, добрасць, міласэрнасць, вера,
А плод Духа: любасьць, радасьць, згодалюбнасьць, цярплівасьць, ветлівая лагоднасьць, дабрата, міласэрдзе,
лагоднасць, устры́манасць. На такіх няма закону.
вернасьць, ціхая скромнасьць, паўстрымнасьць. На гэткіх то няма Закону.
Тыя ж, якія належаць Хрысту, распялі цела са страсцямі і пажаднасцямі.
А тые, што належаць да Хрыстуса, цела сваё зь ягонымі похацямі й прыжадлівасьцямі ўкрыжавалі.
Калі мы жывём духам, то паводле духу і ўчынкі рабіць павінны.
Калі жывём духам, дык водле духа і паступаем.
Не будзем ганарыцца сабою, адзін аднаго раздражня́ць, адзін аднаму зайздросціць.
Ня будзьма пустахваламі, задзіракамі між сабою, адзін другому завідуючы.
